OVERTUIGING IS NOG GEEN BEKERING!
Men kan diep overtuigd zijn van zonden en toch nooit aan bekering toekomen. Maar als op „overtuiging" geen „bekering" volgt, heeft ze gefaald in haar doelstelling. Tijdens een uitstorting van de Heilige Geest zien we waarachtige bekeringen. Zielen worden wedergeboren en gered. Als de ervaringen tot een ander resultaat leiden, zit er iets fout. Er moeten werkelijk „zondaars gered worden", van de dood overgaan in het leven. Het is Zijn wil dat mensen behouden worden! Zonder dat heeft de kerk zelfs geen recht van bestaan. Wij zijn gered om anderen te redden. En daar waar de Heilige Geest heerst, zullen eeuwigheidsvruchten zichtbaar worden.
Kennis maakt opgeblazen
God beware ons voor Bijbelconferenties en opbouwdagen, die niet zulke vruchten dragen. Er is een zekere verstandelijke kennis die ons slechts trots maakt, zonder dat we er innerlijk rijker door worden. We kunnen grote campagnes beleggen, naar eersteklas bijbelkenners luisteren terwijl toch de vruchten van de Heilige Geest uitblijven. „Zij die het Woord gaarne aannamen, werden gedoopt". Zo eenvoudig en spontaan werden ze gered. Het was niet nodig ze te bepraten of met hen te argumenteren, de zaak te bepleiten of te onderhandelen. Ze kwamen als zondaar, namen Christus aan en keerden als blijde getuigen van Hem weer naar hun plaatsen terug. Hun nood was reëel. Ze zagen het gevaar waarin ze verkeerden. „Vlucht om uws levens wil" was de gesteldheid van hun hart, waarin ze naar voren kwamen en waardoor ze overgingen tot de daad. „Mannen broeders, wat moeten we doen?", was de kreet, die overal vernomen werd. En gewillig gaven ze antwoord op de roepstem van de Heilige Geest.
Maar o, hoe geheel anders is het vandaag! Wat moeten we wikken en wegen, wat moet er heen en weer gepraat worden. Soms duurt de uitnodiging wel twintig minuten. En dan eindelijk komt er iemand, na lang tegenstand te hebben geboden, naar voren met een opgericht hoofd, alsof hij er God een dienst mee bewijst in te gaan op Zijn dringende uitnodiging! En wat is dan nog het resultaat? Een verstandelijk geloven en daarna een verslappen, dat tot afval leidt. Ach, hoe dikwijls is dat niet het verloop. Maar ging het op de pinksterdag ook zo? Nee, beslist niet! Daar was diepe verontrusting. De zielen waren blij dat ze komen mochten. De boodschap had de harten geraakt als een pijl. Met een zware last op hun ziel, w a a r v a n ze zich eensklaps bewust waren geworden, kwamen ze naar voren: daarvan bevrijd te mogen worden was hun enige verlangen.
Opgedrongen beslissingen houden zelden stand. De zondeovertuiging is daar dan niet diep genoeg voor. Ik heb zovelen gezien, die in verwarring raakten en maar „ j a " zeiden, om daarna weer terug te vallen. Dat vind ik God-onterend.
Het is ZIJN zaak het Woord toe te passen en de zielen tot de stap te brengen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 1970
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 1970
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
