Grote Hervormingsavond in de Laurenskerk

Op 31 oktober, 8 uur in Rotterdam; I.R.S. samen met „Protestants Nederland"; sprekers: Dr. C. Graafland en prof. dr. W. Velema; opening: ds C. A. Korevaar, sluiting: ds N. Kleermaker.

Daar in ons vorige nummer de Finse mevrouw Seija Molina-Skytta aan het woord was, leek het ons interessant voor onze lezers om iets meer over dat land te vertellen. Een van de merkwaardigste feiten is dat Finland onder de loop van de kanonnen van de Sovjet-Unie ligt en toch volledig neutraal zijn eigen buitenlandse politiek kan bepalen.

De „U.S. News and World Report" van 14 juli 1969 wijdde hieraan een boeiend artikel.

Dit volk van ongeveer vijf miljoen inwoners heeft een demokratisch stelsel van verkiezingen precies zoals elders in Europa. Het heeft tweederde van zijn handelsbetrekkingen met het westen en eenderde met Rusland.

De voornaamste reden waarom Finland geen merkbare last heeft van Rusland, is het feit dat het thans dienst doet als bufferstaat tussen Rusland en de volledig op het westen georiënteerde Scandinavische landen. Daarnaast streven de Finse leiders ernaar om de Russen op geen enkele wijze tegen zich in het harnas te jagen.

De Finnen woonden oorspronkelijk in het Midden-Wolga-gebied. Over eeuwen heen voltrok zich hun volksverhuizing naar het noord-westen en ongeveer tegen 900 bereikten zij het gebied dat thans Finland heet.

Het Fins is daarom (evenals het Hongaars) een Aziatische taal. Het heeft geen verwantschap met de Europese, b.v. de romaanse, germaanse of slavische talen. Volgens Oosthoeks Encyclopedie is het een elastische literatuurtaal, rijk aan expressiemogelijkheden.

Finland heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. In de dertiende eeuw veroverden de Zweden Finland. Tussen 1700-1721 werd Finland geheel bezet en zwaar geteisterd door de Russen, zodat de bevolking was teruggelopen tot omstreeks 300.000. In 1917 werd de onafhankelijkheid uitgeroepen.

De ondertoon van de Finse volksaard heeft dan ook iets weemoedigs en die trek vinden we terug in de kunst. „Finland heeft in de loop der eeuwen zeer veel volksmuziek voortgebracht. Veel daarvan is melancholiek". „De .runolautajat' (volksbarden) droegen er hun liederen in extase voor, tegenover elkaar gezeten en hand in hand heen en weer wiegend" (O.E.).

Het was dan ook aangrijpend, toen wij mevr. Molina in het Fins de oude volksliederen hoorden zingen, die de achtergrond vormen van de zo bekende Finlandia Symfonie van Sibelius. Je beluistert daarin dan de eeuwenlange worsteling om onafhankelijkheid van een volk, het verdriet om de verdrukking en het onrecht, dat vreemde overheersers hun aandeden.

Maar dan ervaar je ook iets van de vreugde om de eenheid van Gods kinderen van oost tot west en van noord tot zuid. Bij de schemering van de middernachtzon in Lapland en onder de tropische zon van Afrika wordt gelezen uit datzelfde eeuwenoude Boek, dat de enige troost in leven en in sterven bevat.

VERVOLG VAN BLZ. 15

Toen ik een twijfelende priester en expriester was, is mij juist door niemand een slechtere dienst bewezen dan door priesters, dominees en christenen, die geboeid naar mijn twijfels luisterden of die vol medeleven zeiden, dat ze het allemaal erg goed konden indenken en dat zij zelf die twijfels min of meer ook hadden.

Dat maakte me alleen maar woedend, omdat dat me geen steek verder bracht bij het zoeken naar een antwoord dat me rust zou kunnen geven. Mijn onzekerheid werd daardoor slechts erger.

Totdat ik op een gegeven moment het omgekeerde waagde en ondanks mijn twijfels de Heilige Schrift aandachtig ging lezen en ik ging luisteren naar het warme getuigenis van echte, vurige, evangelische gelovigen en tenslotte door Gods onzegbare genade zelf ook mocht gaan geloven en met hart en ziel alleen vertrouwen op de Here en op zijn woord in de Heilige Schrift. Toen was het met alle twijfels en onzekerheden ineens gedaan!

Later heb ik me dikwijls afgevraagd waarom ik dat toen gedaan heb en waarom ik gewoon niet anders kón.

Heel precies zal dat wel niemand kunnen omschrijven. Maar ik geloof, dat dan met een mens ongeveer hetzelfde gebeurt wat de apostel Thomas overkwam. Die wilde ook niet geloven (in de opstanding des Heren) tenzij hij verstandelijke en zintuigelijke bewijzen zou hebben.

Totdat hij een ontmoeting had met Jezus! En daarbij is Jezus zelfs bereid om hem alle gevraagde bewijzen te geven: „Breng uw vinger hier en zie mijn handen en breng uw hand en steek die in mijn zijde" (Joh. 20:25).

Maar als Thomas Jezus ontmoet heeft, vraagt hij helemaal geen verstandelijke of zintuigelijke bewijzen meer! „Mijn Here en mijn God", zegt hij alleen maar. Want hij gelóóft!

Aan iemand die evangelisch gaat geloven, overkomt, meen ik, iets dergelijks: een heel persoonlijke ontmoeting met Jezus. Op welke manier dan ook. Een persoonlijke ontmoeting, die iemand van een ongelovige tot een gelovige maakt, zonder verstandelijke of zintuigelijke bewijzen. Zo maar!

In mijn leven bracht dit een geweldige zekerheid en tegelijkertijd een mateloze vrede en geluk.

Alle verstandelijke geredeneer bij de studie van de filosofie indertijd deed dat niet. En ook niet het gepraat met priesters en dominees en christenen, die medelevend zeiden, dat ze mijn twijfels deelden. Dat had me hoogstens tot een geestverwant van hen kunnen maken, tot een clubgenoot of tot een ongeveer gelijkdenkend lid van een of andere kerk, maar nóóit tot een gelovige!

En nog minder kon dat mijn poging na de „professie" om voortaan geen mens meer te zijn, maar een steen of een stuk hout.

Alléén de ontmoeting met Jezus in het geloof en het blindelings vertrouwen op Hem en zijn woord deed dat wèl!

En daarom kan ik nu alleen nog maar zeggen: Duizend, duizendmaal, o Heer, zij U daarvoor dank en eer.

C. Spurgeon: „De gelijkenissen van de Heiland" en „De wonderen van de Heiland", uitg. T. Wever.

Wat ben ik blij dat deze boeken opnieuw zijn uitgegeven. Iedere gelovige leest nog steeds met heel veel zegen de preken van deze baptistenpredikant, deze „prins der predikers".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen