spanningen in de r.k. kerk

„Benauwend"

„De Italiaanse schrijver Luigi Rosadoni, die onlangs een studie over de Nederlandse katholieken heeft gepubliceerd, is van oordeel dat de kerk van nu in bepaalde opzichten meer voor-conciliair is dan ooit. En hij is niet de enige. Meer en meer wekt de conciliaire kerk tic benauwende indruk dat zij langzaam maar onherroepelijk wegzinkt in een schemertoestand. De nieuwe contouren die zich tijdens het concilie begonnen af te tekenen, worden uitgewist en alles lijkt te worden zoals het vroeger was, alsof er nooit een concilie is geweest. Er wordt vaak op het concilie gezinspeeld, maar dikwijls worden in naam van het concilie zelf de verworvenheden daarvan afgebroken of ontkracht. Het tragische is, dat dit niet gebeurt uit kwade trouw — die men zelfs niet mag veronderstellen — maar uit een gevoel van trouw aan de traditie, uit diepgewortelde overtuiging dal het zo moet, dat het niet anders kan".

Waarom het concilie ?

In „Moeder, ik klaag u aan", vijfde druk, schreef ik op p. 19: „Ik heb sterk het vermoeden, dat paus Joannes XXIII het concilie bijeen heeft geroepen om de macht van de curie te verminderen, door daar de macht van het wereldepiscopaat tegenover te stellen, en de macht van de nieuwere theologie".

Precies ditzelfde schrijft nu de romeinse korrespondent van „De Standaard" in dit artikel over Paulus VI:

„Paulus VI wilde het te eigenmachtig optreden van de curieorganen, zoals dat geworden was in de laatste regeringsjaren van Pius XII, intomen en ging er daarom vooral toe over de curie aan zijn persoonlijk gezag te onderwerpen. Alle enigszins belangrijke zaken trok hij aan zich". „De paus zelf neemt, na overleg met een kleine kringvan overwegend konservatieve raadgevers, besluiten die tot in details gaan en bemoeit zich persoonlijk met zaken die vroeger aan een curieorgaan werden overgelaten. Voorheen bestond in dergelijke gevallen minstens theoretisch nog de mogelijkheid bij de paus in beroep te gaan van een uitspraak van een curiecongregatie, tegenwoordig niet meer".

Rome ,,in wezen niet veranderd" ?

,,Het kerkelijk bestel heeft zich niet echt en radikaal vernieuwd. Dit blijkt niet alleen overduidelijk uit de houding van de reaktionaire paus, maar volgt ook uit de aard van de zogenaamde vernieuwing zelf. Die vernieuwing omvat voornamelijk: aanpassing van de liturgie in de volkstaal, een milde toepassing van kanonieke wetten en morele voorschriften, een demokratisering van het kerkelijk beleid die vooralsnog in organisatorische perikelen en de bureaucratie is blijven steken. Veel van die demokratisering (= inspraak van de leek) is overigens afhankelijk van de welwillendheid van een episcopaat of de plaatselijke, pastoor. In wezen is het 26 oude kerkelijke systeem niet veranderd; de harde kanten zijn er wat afgeslepen en er heeft een strukturele aanpassingplaatsgevonden", Aldus R. Aclolfs in „De Nieuwe Linie" van 28 sept.

Is bidden korrupt ?

Toch kan ik de bezorgdheid van Paulus VI goed begrijpen. Er zijn r.k. theologen, met name in Nederland, die zulke atheïstische stellingen verkondigen, dat iedere Christen zich daar met verontwaardiging tegen moet keren. Dit soort „vernieuwers" zijn er mede de oorzaak van, dat Paulus VI meent onverbiddelijk zijn pauselijk gezag te moeten handhaven. Zij bevorderen een bijbelse vernieuwing in de r.k. kerk niet, maar remmen die integendeel.

Een van deze mensen is pater J. van Kilsdonk, die in een interview in DNL van 7 sept. te keer ging tegen zijn eigen kerk, die hij een „rotkerk" noemde. Hij zei o.a.:

„Ik geloof, als de mens tot zijn eigen diepte komt, en ook anderen tot hun diepte ziet komen, dan is hij vrij . . Zal ik nu maar iets over god vertellen?" „De kwetsbare mens, JIJ, met je haar, je borsten, je schoot, creatief, en tegelijk volledig kwetsbaar . . Die mens is de openbaarwording van god, ER IS DAARBUITEN GEEN OPENBAARWORDING VAN GOD".

„Je bidt ook niet rechtstreeks tot god meer. Als bv. de noden van Biafra op god betrokken worden met passeren van de menselijke verantwoordelijkheid, voelen we het als een vervreemding. 'T RECHTSTREEKSE BIDDEN IS CORRUPT EN NARCOTISCH . . Wél bid je om je draagkracht te duiden .. Een geliefde krijgt hersenkanker. In gebed maken we dan waar dat we ook dit hebben te verwerken in ons menszijn, al weten we heel goed dat er geen causaal verband is tussen bidden en genezing. Je bidt tegen inhumane, verhardende bitterheid. (—) Gelooft u nog in de rechtstreekse godservaring?

Die bestaat niet. Die wordt altijd uitgespeeld tegen de mens.

Dus alle mensen die zich op God beroepen....

Ja!"

N.B. In het bovenstaande is alles precies weergegeven, zoals het in DNL stond, dus ook de hoofdletters en de cursivering, alsmede de naam van God geschreven met een kleine letter.

Wij weten dat bidden korrupt kan zijn, wanneer dat een vlucht betekent voor de eis tot daadwerkelijke naastenliefde. Maar pater Van Kilsdonk strekt zijn vernietigende oordeel uit over elk bidden. Hij loochent elke rechtstreekse Godopenbaring en Godservaring. Laat hij zijn masker afdoen en erkennen, dat hij een pure atheïst is. Voor wolven in schaapskleren heeft niemand respekt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen