De vrouw in het ambt

Uit brieven van lezers bleek7 dat ik mij niet voldoende duidelijk heb uitgedrukt. Ik dacht dat uit mijn argumentatie mijn eigenlijke bezwaar wel zou blijken, nl. de vrouw in een ambt van de gemeente, waardoor zij de leiding krijgt ook van mannen, bv. doordat zij predikante is of een ouderlinge die huisbezoek doet bij de gezinnen en aldus tot taak krijgt om ook vermanend op te treden tegenover de hoofden van de gezinnen, de mannen.

Ik wilde echter niet elke aanstelling van een vrouw voor een dienst in de gemeente afwijzen. Er is in elk geval één voorbeeld in de Bijbel, waarin sprake is van de aanwijzing van een vrouw tot een bepaalde taak in de gemeente, nl. in 1 Tim. 5:3-16. Het betreft hier weduwen, die als zodanig door de gemeente „gekozen" werden (vs. 9). Waarin de opdracht van deze „weduwen" bestond, is niet precies omschreven, maar uit het geheel van dat Schriftgedeelte krijgen wij de indruk, dat het gaat om allerlei dienstbetoon, dat eigenlijk alleen door vrouwen kan worden verricht.

Verder heb ik ook geen veroordeling uit willen spreken over een kerk, die meent wél de vrouw in het ambt volledig te moeten aanvaarden. Ik heb slechts de aandacht willen vestigen op m.i. gevaarlijke ontwikkelingen. De r.k. Mariaverering (met al de daaraan verbonden dogma's) is ook niet zo maar uit de lucht komen vallen. Eeuwenlang heeft dat proces zich voortgezet, waardoor men zich geleidelijk steeds verder van de Bijbel verwijderde. Misschien zou het ncoit zover gekomen zijn met de Mariaverering, als er reeds bij de aanvang meer mensen waren geweest die, bewogen door de liefde van Christus en met profetische kracht en helderheid, hadden aangetoond waar deze beginnende afwijking van de Bijbel tenslotte op zou uitlopen.

Jesaja beschouwde het blijkbaar als een abnormale toestand dat vrouwen heersten over het volk (Jes. 2:12) en hij waarschuwde daar uitdrukkelijk voor. Helaas is Israël tenslotte toch vervallen tot de verering van de „Koningin des hemels". Gods Woord is nu eenmaal een reuke des levens ten leven, en een reuke des doods ten dode.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen