In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Italiaanse indrukken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Italiaanse indrukken

7 minuten leestijd

Nee, het gaat nu niet over diep blauwe meren of monumentale steden. Die laten bij de bezoeker ook indrukken na. En hij probeert deze vast te houden en wil er, thuisgekomen, van nagenieten. Maar men kan ook indrukken opdoen, die schrijnend zijn. Dan zou men die het liefst maar weer naast zich neerleggen. Een stem in je hart zegt: „Je kunt niet de nood van de hele wereld op je ziel laten rusten". Maar dan is het Gods genade, als er ook een andere gedachte door je geest flitst, nl. de gedachte dat die stem in het hart wellicht ook gesproken heeft bij de priester en de leviet uit de bekendste gelijkenis van Jezus......

Het is medio februari in Rome. Een Nederlandse dominee en een Italiaanse ex-priester zoeken een plaatsje in een coupé van de trein naar Napels. De één brengt een vakantie door in „de eeuwige stad", de ander studeert er op de theologische faculteit der Waldenzen, om zich op het predikambt in een reformatorische kerk voor te bereiden. Maar nu wordt Rome even achtergelaten. Er zullen enkele mensen in de provincie Napels worden bezocht, die al kortere of langere tijd in kontakt staan met onze Stichting. En het is van één van deze bezoeken, dat wij u wat willen vertellen en zelfs u om een reaktie vragen.

We moeten in Cimitile op zoek naar een Almo Bianco, 58 jaar, gehuwd en twee kinderen, een zoon van 18 en een dochter van 16 jaar. Vroeger r.k. priester geweest, nu onbezoldigd evangelist en bijbelcolporteur.

Ds Hegger heeft het gezin al eens ontmoet en sedert dit kontakt mogen de beide kinderen op kosten van het expriesterfonds een schoolopleiding volgen. Wij hebben eindelijk het adres gevonden. De bovenste verdieping van een afschuwelijke woonkazerne. Op een donker portaal gekomen, vallen we met de deur in buis. De hele woning bestaat uit een kamer en een hok. Het laatste wordt keuken genoemd en is tevens slaapkamer voor de zoon. De bruine strepen, die overal langs de muren zichtbaar zijn, verraden de voortdurende lekkage waar deze mensen onde: te lijden hebben. Op een tafel liggen Bijbels, evangeliën en brochures, veilig afgedekt met plastic.

De ontmoeting is hartelijk en het blijkt ons hoe br. Bianco bewogen is met de geestelijke nood van de mensen in zijn omgeving. De provincie Napels wordt geplaagd door een eindeloze tijd van werkloosheid. De mensen zijn bezig behalve hun moed ook hun geloof geheel te verliezen. De r.k. kerk heeft geen vat meer op hen en het communisme groeit zienderogen.

In deze omgeving werkt de haveloos geklede br. Bianco met zijn getuigenis, met zijn Bijbels en evangeliën. Een eenzame zendingspost, waarvan het adres behalve in de hemel, wellicht nog slechts bekend is bij het Amerikaans Bijbelgenootschap, dat br. Bianco zo nu en dan van lektuur voorziet. Slechts een enkele maal is er kontakt mogelijk met geloofsgenoten in Napels. De reis is wel niet zo ver, maar toch altijd nog te duur voor iemand die domweg alleen maar arm genoemd kan worden. We wagen het naar hun persoonlijke problemen te vragen. Ze glimlachen en zeggen blij te zijn met de studietoelage voor de kinderen. Teofile en Mirjam laten hun rapporten zien. Daar zouden heel wat rijke ouders dol gelukkig mee zijn. Teofile haalt gemiddeld een acht en zal zo in aanmerking kunnen komen voor een studiebeurs. Mifjam hoopt volgend jaar klaar te komen als kleuteronderwijzeres.

En nu de persoonlijke problemen.....? Men wil niet bij ons klagen, durft ook niets te vragen. Maar de grote nood blijkt de kou en het vocht te zijn, heel die bittere ellende van de hopeloze woontoestanden die we hier met eigen ogen kunnen zien.

Wij kunnen niets toezeggen of beloven. We zien het alleen en nemen afscheid van deze vriendelijke mensen, van deze arme broeders en zusters in de Here Jezus Christus.

In de trein van Napels naar Rome hebben we zitten cijferen. Wat kost een goede woning aan huur? Hoe vinden we gelegenheid om voor deze mensen iets te kunnen doen? Het expriesterfonds is niet berekend op uitgaven, waarvan het eind niet is te overzien. Het gaat daar om een overbrugging, totdat een uitgetreden priester in de maatschappij zijn plaats heeft gevonden, of om een tijdelijke studietoelage. Maar hier..... Dan maar zijn als de priester en de leviet in de gelijkenis......?

Thuisgekomen zijn we dan ook aan het werk gegaan. Het Stichtingsbestuur werd goed bewerkt vanuit Rome en in Veenendaal werd bij verschillende adressen de alarmschel geluid. We waren bijzonder verblijd dat we het gezin Bianco na enkele weken konden meedelen, dat er een goede woning kon worden gehuurd.

Per 1 mei werd de nieuwe woning betrokken. Er is zelfs een ruimte die als kerkzaal wordt benut en br. Bianco nodigt zijn kontaktadressen uit voor meditatie en bijbelstudie. Ook mochten we deze eenzame strijder in kontakt brengen met het net opgerichte Italiaanse Bijbelgenootschap. We mogen wel zeggen dat Bianco met nieuwe moed en vreugde aan het werk getogen is. Een citaat uit één van zijn brieven luidt: „Niet wat u materieel voor ons doet is het belangrijkste, maar de Christelijke liefde die uit uw handelingen spreekt. Die doen mij geestelijk wat en zijn zo waardevol voor de opvoeding van mijn kinderen".

En nu toch ook nog uw reaktie...? ja! Graag wil ik het u uitleggen. Renato di Lorenzo schrijft mij een brief. Hij was uitgenodigd de nieuwe woning van het gezin Bianco te bewonderen.

Aan de rand van de stad Nola biedt dit huis een prachtige werkgelegenheid. Maar het is dan ook vrijwel alleen het naakte huis! De meubels zijn wrak. Voor de kerkzaal zijn nog geen stoelen! Het huiskamermeubilair moet er dienst doen. Geen psalm- en liederenboeken zijn aanwezig. De fiets heeft het begeven en daarmee zal toch gecolporteerd moeten worden. Voor de bearbeiding van de verdere omgeving zou een bromfiets de oplossing zijn. Maar hoe dit alles te verwezenlijken? Deze mensen vragen ons om niets. Ze zijn al zo dankbaar voor wat er hen geboden werd. Maar vraagt de Here ons hier niet iets meer te doen, dát meer, dat misschien juist de fleur in dit werk kan brengen? Mevrouw di Lorenzo schrijft me: „Br. Bianco was aanwezig bij ons huwelijk. Hij had een oud jasje van z'n broer gekregen en droeg een broek, waarmee ik Renato de kelder nog niet zou laten uitdweilen. En ik geloof dat dit zijn enige pak is".

Rome, R. di Lorenzo Veenendaal, ds J. Ytsma

In bovenstaand reisverslag kunt u o.a. lezen wat ds Ytsma met eigen ogen heeft aanschouwd van de niood van ex-priesters in Italië. Het is de nood van één van de vele honderden in Italië, om nog maar te zwijgen over andere landen in de wereld.

Dit geval is echter daarom uitzonderlijk, omdat deze broeder niet in de nood is gekomen, maar het heil in Christus heeft gevonden en nu brandt van verlangen om ook anderen te vertellen wat hij door genade bezit. In Italië ligt voor ons nog een enorm arbeidsterrein. We krijgen er steeds meer kontakten, mede door het werk van br. di Lorenzo. U ziet hoe nodig het is, dat gebed en offer voor het werk onder ex-priesters voortgang vindt. Mede door uw hulp kunnen wij velen helpen. Wij bevelen het ex-priesterfonds bij u aan, opdat wij in dit en in zovele andere gevallen de barmhartigheid van Christus zullen kunnen tonen.

ONZE ITALIAANSE COMITE's

Hieronder volgen de namen van de leden van de comité's in Italië:

Comité voor Zuid-Italië: Ds Davide Cielo, Waldens, Napels; ds Idelmo Poggioli, Luthers, Torre Annunziata, Na.; dr. Teofile Santi, Methodist, Portici, Na.

Comité voor Centraal Italië: Dhr. Eduardo LaBanchi, It. Evangelische Zending, Rome; dr. ds Renzo Bertalot, Waldens, Rome; ds Manfredi Ronchi, Baptist, Rome; prof. dr. Valdo Vinay, Waldens, Rome.

Comité voor Noord-Italië: Ds Ivo Bellachini, Methodist, Parma; prof. dr. Fausto Salvoni, Kerk van Christus, Milaan; ds Emidio Santilli, Baptist, Genua. Adviseur: Adv. Mario Bacchiega, Rovigo.

Wanneer Italiaanse priesters onze hulp vragen, dan verwijzen wij hen naar deze comité's en wij laten onze hulp dan afhangen van het advies dat deze comité's uitbrengen. Ook wat betreft andere werkzaamheden in Italië, laten wij ons door deze broeders voorlichten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 oktober 1968

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

Italiaanse indrukken

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 oktober 1968

In de Rechte Straat | 32 Pagina's