Liefde is: kracht plus mildheid

U zult al wel vaker bemerkt hebben dat ik steeds te kampen heb met een teveel aan kopij. Dikwijls denk ik: Hè, dat wou ik er nog graag in hebben, maar het blad is altijd zo gauw vol. Daarom probeer ik in mijn eigen artikelen zo kernachtig te zijn als maar mogelijk is. Het gevolg is dan echter wel eens, dat mijn bedoelingen niet juist worden verstaan. Daarom ben ik zo blij met reakties als van dhr. Abbes. Ze geven mij de gelegenheid mij nader te verklaren.

Ik meende dat uit het geheel van dat nummer wel duidelijk was, hoe ik dacht over het spreken van de slang. Maar laat ik het voor alle zekerheid dan eens zo zeggen: Zelfs al zou er in de Bijbel hebben gestaan, dat de slang met zijn staart heeft gesproken, dan zou ik dat ook geloven. Zodra het duidelijk is dat de Bijbel geschiedenis wil vertellen en geen gelijkenis, zoals Jezus dat meerdere keren doet, dan hebben wij dat ook als waar gebeurd aan te nemen. Welnu, bij het spreken van de slanig is het m.i. duidelijk, dat de schrijver ons geen gelijkenis verhaalt, maar iets weer wil geven wat echt gebeurd is. Dus.

Waarom ik dat andere er dan aan toevoegde? In de eerste plaats moeten wij altijd de liefde laten doorstralen. En die liefde doet kradht en mildheid samengaan. Kracht zonder mildheid is fanatisme; mildheid zonder kracht is slapheid, karakterloosheid.

En vervolgens bestaat het gevaar dat wij door de duivel op een zijspoor worden gebracht. De duivel heeft nergens meer schrik voor dan voor de naam van de levende Christus. Hij vindt het best, als wij, misschien met verhitte hoofden, strijden voor het feit dat de slang werkelijk gesproken heeft, als we het daarbij dan maar laten. Maar zodra wij bij zulk een gedachtenwisseling het getuigenis laten horen van Jezus Christus, de opgestane Heiland, die een Zaligmaker wil zijn voor zondaars die zich in hun ellende tot Hem keren, dan gaat hij op zijn achterste poten staan, om het wat plastisch uit te drukken. Onze gesprekken rondom de Bijbel moeten steeds, op een of andere manier, uitlopen op de verkondiging van de levende Christus, de Zaligmaker van zondaren. Anders worden wij verkondigers van een zgn. „dode orthodoxie".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen