De encycliek

Over het onderwerp van de encycliek, nl. de geboortenregelin en de wijze waarop dit geschiedt, kunnen wij kort zijn. Wij menen dat dit een kwestie is waarover de gehuwden zelf moeten oordelen. Zo ergens, dan geldt toch zeker hier 'het reformatorische beginsel van de mondigheid van elk kerklid. Een synode die uitspreekt dat de pil geoorloofd is, misdoet evenzeer tegen dit reformatorische en bijbelse beginsel, als een synode die zou uitspreken dat het niet mag. De gemeente van Christus heeft geen paus nodig, noch in de vorm van een bisschop in Rome, noch in de vorm van een synode die uitspraak doet over gewetenszaken.

Blinde gehoorzaamheid gevraagd

De encycliek van Paulus VI gaat lijnrecht in tegen dit grondbeginsel. Allereerst omdat de paus ,,een innerlijke en uiterlijke loyale gehoorzaamheid" vraagt van de priesters die de voor velen bittere pil aan het volk te slakken moeten geven. Het is dus volgens Paulus VI niet genoeg, dat zij niets meer zeggen of schrijven tegen de encycliek, maar zij moeten ook innerlijk erkennen dat de paus de waarheid' heeft gesproken.

Vervolgens zegt de paus: „Deze gehoorzaamheid verplicht, niet alleen omwille van de aangevoerde bewijzen en gronden, maar allereerst vanwege de verlichting van de Heilige Geest, waarmee op bijzondere wijze de herders der Kerk ten behoeve van een duidelijke uitleg van de waarheid begenadigd zijn." De paus vraagt dus een gehoorzaamheid, niet op grond van zijn argumenten, maar op grond van zijn gezag. Dat is dus blinde gehoorzaamheid.

Merkwaardig is wat ik in dit verband las in de Oss. Rom. van 30 juli. Mgr. Lambruschini, die de encycliek aan de pers presenteerde, zei: „De encycliek zet de algemene leer uiteen en begeeft zich niet direkt op het terrein van de polemiek. Daarom steunt de encycliek uitsluitend op de natuurwet, en brengt niet veel citaten uit de Schrift naar voren, juist om de controverse van de exegeten te vermijden." Het is wel vreemd dat het hoofd van een „christelijke" kerk een „praktisch onuitvoerbare" wet oplegt en daarbij zo weinig mogelijk vanuit de Schrift en zoveel mogelijk vanuit de natuurwet wil argumenteren.

Binding aan de rooms-katholiekekerk

Een tweede bezwaar tegen de opzet van de encycliek is dat de paus aldus de mensen via de wet en de biechtstoel aan de r.k, kerk wil binden. Hij zegt: „De leer van de Kerk op het gebied van de geboortemregeling (-), mag velen moeilijk voorkomen, om niet te zeggen: praktisch onmogelijk uit te voeren" (no. 20). En elders: „"Wanneer de gehuwden toch nog in zonden vallen, moeten zij zich niet laten ontmoedigen, maar in nederigheid en volharding hun toevlucht nemen tot de barmhartigheid Gods, welke zich voor hen opent in het sakrament der boete" (no. 25). Met de zweepslagen van de wet worden de rooms-katholieken dus naar de biechtstoel gedreven.

Uit mijn ervaring van de biechtstoel (ik heb als priester ongeveer 20.000 biechten gehoord) weet ik, dat minstens 95 % van de r.k. gehuwden de r.k. wetten omtrent de geboortenregeling niet kan houden. Zij waren dan verplicht dat aan ons, priesters, te biechten op straffe van doodzonde en hel. Dit is ook nog de gedachte die aan de encycliek ten grondslag ligt.

U zult echter in de pers wel gelezen hebben dat heel wat priesters, vooral in Nederland, aan de rooms-katholieken niet meer zulke zware kerkelijke lasten opleggen en hen verwijzen naar hun persoonlijk geweten. Zij brengen zodoende het bijbelse beginsel van de mondigheid van het kerkvolk in praktijk.

Nodeloze dood van moeders

De paus herhaalt in zijn encycliek ook zijn, mening dat moeder en kind beiden moeten sterven, wanneer de dood van de moeder slechts verhinderd kan worden door een medisch ingrijpen dat tot direkt gevolg heeft de verwijdering van het nog niet levensvatbare kind (no. 14). Wij hebben vroeger reeds gewezen op deze absurde redeneringen van de pausen. Ieder gezond-denkend mens zal zeggen: Wanneer het zeker is, dat het kind toch niet in leven kan blijven, waarom dan niet door dit ingrijpen althans het leven van de moeder redden? Hoe kan een ander mens, al noemt hij zich dan nog zo dikwijls de plaatsbekleder van Christus op aarde, beslissen dat een moeder nodeloos sterven moet?

We zien daaruit weer het grote gevaar van de menselijke rede. Een mens kan alles „bewijzen", als hij dat wil. Laten wij daarom vasthouden aan het Woord Gods. Dat Woord beschermt ons tegen de, wellicht goedbedoelde, willekeur van andere mensen. Gods geboden zijn als een verterend vuur, „maar de goedertierenheid des HEEREN is van eeuwigheid en tot eeuwigheid over degenen die Hem vrezen" (Ps. 103:17).

Reakties van rooms-katholieken

Die zijn heel hevig. Een van de bitterste vond ik wel deze: „Moge het oordeel dat de moederkerk uitspreekt over alle moeders die in stervensgevaar een kind verwachten, over haar zelf komen". Aldus J. J. Beentjes in een ingezonden stuk in De Nieuwe Linie. Bitter was ook deze opmerking van pater Piet Wesseling, eveneens in DNL: ,Interessant is, dat het Vatikaan aandelen heeft in de fabrieken die de pil fabriceren". Dr. Trimbos: ,Als psychiater zeg ik dat deze encycliek een neurotisch stuk is".

Laten wij hopen en bidden dat vele rooms-katholieken zich thans heenkeren tot de enige en volkomen Zaligmaker, Jezus Christus, die alleen het Hoofd is van Zijn Gemeente, ook op aarde en die in genade en recht de Zijnen leidt door Zijn Woord en Geest alleen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen