Allerhande

De Bijbel helpt beter

Pater Janssen van Chili zendt vermoedelijk naar alle houders van een girorekening - wij kregen er ook een - een hartroerende brief om steun voor zijn zendingsgebied. Hij wil via radiotoestelletjes de mensen leren lezen en schrijven. Op zichzelf een uitstekend doel. Wij menen echter dat de beste manier om het analphabetisme te bestrijden is: de mensen 'te wijzen op de noodzaak van de studie van Gods "Woord. De geschiedenis heeft dat duidelijk aangetoond. Daarom is onze raad: Steun liever de protestantse evangelisatie in Zuid-Amerika. Dat is effektiever, ook voor de maatschappelijke ontwikkeling van" deze volken. Dit is dan tegelijk een antwoord aan enkele abonnees die ook die circulaire hadden gekregen en die ons vroegen wat ze er mee moesten doen.

IN PERU:

Kardinaal Landazuri-Ricketts, aartsbisschop van Lima, heeft een stuk grond, dat oorspronkelijk bestemd was voor het bouwen van een kerk, aan 25 onteigende gezinnen geschonken voor de wederopbouw van hun huizen. Aldus I.K.I. Ook dit helpt beter.

Aan prof. Iserloh :

In „Kosmos en oecumene" (1967, nr. 9) schrijft prof. dr. E. Iserloh:

Luther heeft iets herondekt, „dat helemaal geen scheuring in de kerk had behoeven te veroorzaken. Want ook volgens de katholieke leer wordt de mens niet gerechtvaardigd door zijn eigen werken, maar doordat hij zich door zijn geloof, dat door genade in hem gewerkt wordt, bij Christus aansluit, en doordat Christus hem al zijn rechtvaardigheid meedeelt" (p. 313).

Maar prof. Iserloh, dat wisten we allang. Maar daar ging het bij Luther niet om. U verstaat onder de rechtvaardigmaking wezenlijk iets anders dan Luther en dani wij. U verstaat er onder: de eerste overzetting van de mens uit de staat van vijandschap tegen God in de staat van de verzoening met Hem.

Maar wij verstaan, met Luther, onder rechtvaardigmaking, dat de gerechtigheid van Christus ons niet slechts louter wordt toegerekend bij de eerste overzetting naar het nieuwe leven in Hem, maar voor altijd, zodat wij aldus geloofszekerheid kunnen hebben van ons eeuwig heil. Dat was dan ook de geweldige vreugde van Luther, dat hij zich nu voor altijd' geborgen wist in de barmhartigheid Gods in Jezus Christus, en dat hij dus nooit meer bang hoefde te zijn voor het opnieuw uitvallen uit de staat van de genade om dan toch nog door de toornende God voor eeuwig verdoemd te worden. Merkwaardig, prof. Iserloh, dat u ondanks de oecumenische kontakten die u vermoedelijk wel met de reformatie zult hébben, toch de kern van het reformatorische belijden blijkbaar niet hebt begrepen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen