De twijfel

De twijfel waart door gans de aarde
en vreet de zielen stuk.
Zij dooft de deugd, de glans der waarden
en breekt het liefst geluk.

Demonisch vaart zij in de harten,
verspreidt er haar venijn.
Zij durft de Waarheid Gods te tarten,
zich hullend in de schijn.

Zij is gelijk de woeste golven,
die snel vergaan tot schuim.
Zo wordt zij in zichzelf bedolven,
een spel van drift en luim.

Zij voert een ijle dans der dingen
in schaduwen geschuwd;
een deerne die zich op wil dringen,
met iedere man gehuwd.

Men heeft haar op de troon verheven,
men roemt haar als om strijd.
Haar werd het rijkste kleed geweven,
de mode van de tijd.

Maar vallen zal zij door de Here,
die bij Zichzelve zwoer:
Ik zal haar slaan in haar begeren,
ontmasker haar als hoer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen