ALS HET ZOUT smakeloos WORDT

Als de Here Jezus in Matth. 5:13 zegt, dar de Gemeente „het zout der aarde" is, gebruikt onze Heer hiermee een zeer sprekend beeld. Immers: het zout heeft als belangrijke eigenschap, dat het bederfwerend is.

Uit m'n jeugd herinner ik me nog heel goed, dat mijn moeder in de zomer groente inmaakte. B.v. slaboontjes. Die gingen dan in een grote stenen pot. Maar zelfs in de diepste en meest koele kelder zou deze groente bederven, als m'n moeder niet telkens tussen twee lagen slaboontjes handenvol zout strooide. Door het zout bleef deze groente voor de winter bewaard.

Zó heeft de Heer ons de taak van de Gemeente willen verklaren: „Gij zijt het zout der aarde!"

Maar heel vaak heb ik er over nagedacht, wat de Heer toch wel bedoeld zou hebben met de woorden die Hij laat volgen: „Indien nu het zout smakeloos wordt, het dient nergens meer toe dan buiten geworpen en door de mensen vertreden te worden."

Vaak heb ik me afgevraagd: hoe kan zout nu smakeloos worden?

Bewaar zout tientallen jaren. Het blijft zout!

Leg het op zolder; begraaf het diep in de grond; het blijft zout!

Zout kan men met royale hand toevoegen, zodat het alles met een sterke zoutsmaak doordringt, Met zout kan men ook uiterst maar zuinig zijn, onmiddellijk zal men toch de aanwezigheid van zout merken. Zout kan men in water oplossen. Het water wordt zout-smakend. Laat het water weer verdampen en het zout blijft weer over.

Zout blijft altijd zout!

En tóch spreekt de Heer van een mogelijkheid dat het zout smakeloos wordt.

Weet u, er is maar ÉÉn manier om zout smakeloos te maken. Indien het zout geïnfiltreerd wordt met andere chemische stoffen. Daardoor kan men zout niet alleen haar zoute smaak, maar haar totale zoutende eigenschap ontnemen.

Als we b.v. gewoon keukenzout vermengen met een chemisch zuur, b.v. salpeter-zuur, dan zal deze stof het zout neutraliseren. Het zout houdt op zout te zijn. Haar totale zoutende eigenschappen zijn dan verloren gegaan.

Er is dan nog wel een bepaalde hoeveelheid van hetgeen vroeger zout was. Het aantal grammen of kilogrammen is dus wel hetzelfde gebleven, zelfs meerder geworden door de toevoeging van de stoffen die het zout neutraliseren, maar deze vermeerderde massa is geen zout meer. Het is waardeloos geworden!

Altijd eenzijdig

Weet u wat bij een dergelijke infiltratie (menging) ook een zeer opvallend verschijnsel is? De werking van het zuur is altijd eenzijdig. Met andere woorden, we kunnen met het zuur wel zout smakeloos maken, maar we kunnen niet (zoals b.v. bij water) bet zuur er weer uit nemen om weer zout over te houden. Het zout is weg. Smakeloos. Waardeloos! We kunnen het nooit meer zout maken, welke moeite we ook doen. Het is volkomen verloren gegaan.

Het dient nergens meer toe!

Nu begrijp ik het beeld dat de Heiland in Matth. 5 gebruikt.

Nu begrijp ik hoe funest het voor het zout der aarde is, indien het vermengd wordt met dingen waardoor het zout geneutraliseerd wordt.

Het wordt daardoor volkomen ongeschikt voor het doel waarvoor het oorspronkelijk bedoeld was.

De Gemeente

Onze Heer Jezus Christus heeft Zijn Gemeente bestemd om op deze aarde een zoutend zout te zijn. Er zijn tijden geweest, en ze zijn er nog, dat de Gemeente door grote verdrukking is gegaan. Maar het zout is gebleven.

Soms bleef de Gemeente eeuwenlang verborgen in tijden van middeleeuwse duisternis, onwetendheid en bijgeloof, maar het zout bleef zout.

Er zijn tijden geweest dat de Gemeente verstrooid werd en bijkans verloren dreigde te gaan, maar het zout, hoe weinig ook, bleef zijn heilzame werking behouden.

De Heer heeft niet gezegd hoeveel zout Zijn Gemeente zou blijven. Hij heeft alleen gezegd, dat Zijn Gemeente het zout der aarde zal zijn.

Tenzij het zout smakeloos wordt!

Nooit is het de Overste dezer wereld gelukt de Gemeente van Jezus Christus zo over de wereld te verstrooien, dat het zout niet meer aanwezig was en de werking van het zout niet meer waarneembaar.

Alleen... indien het Satan zou gelukken de Gemeente van Jezus: Christus te vermengen met invloeden die de kracht en de heilzame werking van Zijn Gemeente neutraliseren, dan.. zal het de Gemeente onmogelijk worden nog een zoutend zout te zijn. Dan blijft er wel een massa over, maar de kracht zal verloren zijn.

Een kleine tijd

Juist in deze tijd, nu de Satan weet, dat hij nog slechts een kleine tijd heeft, zal hij geen middel onbeproefd laten om de Gemeente van Jezus Christus te infiltreren met personen en invloeden die 'in staat zijn de Gemeente te neutraliseren.

Wat vervolgingen nooit hebben kunnen bereiken, zou door deze vermenging bereikt kunnen worden.

Het zijn schone leuzen, die hierbij gesproken worden. Zelfs schroomt men niet de woorden van onze Here Jezus Christus, die Hij sprak in Zijn Hogepriesterlijk gebed: „opdat zij allen ÉÉn zijn" te misbruiken om deze vermenging door te voeren. Een vermenging van waarachtige wedergeboren kinderen Gods met hen die zich wel „christelijk" noemen, maar die in werkelijkheid het plaatsvervangend en verzoenend sterven van onze Heer en Heiland verloochenen.

Een „eenheid" die geen Eenheid is!

Overal waar christenen wonen, klinkt juist in deze dagen de roep naar „eenheid". Niet de eenheid die de Heiland bedoelt, als Hij bidt: „...opdat zij allen ÉÉn zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons zijn", maar... een eenheid, waarbij alle grenzen steeds meer zullen vervagen. Een zgn. eenheid, waarin vrijzinnigen en wedergeboren kinderen Gods samen kunnen gaan.

Men heeft hiervoor pakkende argumenten. De Gemeente zal „in gesprek" komen met anderen. De Gemeente zal kunnen getuigen van haar geloof.

Maar het is een strik van Satan, om de Gemeente van Jezus Christus te infiltreren en daardoor te neutraliseren. Wij zien dit reeds in de Zgn. Wereldraad van Kerken en ook in de thans op te richten Raad van Kerken in Nederland. Omdat ook Vrijzinnigen zich in deze „eenheid" moeten kunnen voegen, heeft men gezocht naar een formulering van een uitspraak die men gezamenlijk kan onderschrijven.

Een basis waarop men kan gaan praten met elkaar.

Zelfs Vrijzinnigen

De wereldraad kende haar zgn. „basis-formule". De nieuwe Raad van Kerken in Nederland spreekt van een „preambule". U hebt er een woordenboek voor nodig om het letterlijk te vertalen. Het beste kunnen we het dan een „inleiding" noemen. Iets waarmee we voorlopig maar beginnen.

In deze z.g.n. „preambule" is men het dan eens geworden dat: „Jezus Christus is: het Hoofd der Kerk en de Heer der wereld". Een uitspraak waarop zelfs de meest ongelovige vrijzinnige wel „amen" kan zeggen. Ook wel een prof. Smits, die, schrijvend over de fundamentele waarheden Gods, in zijn verwatenheid durfde zeggen: „Geef mijn portie maar aan fikkie!" of de „theoloog" die smalend durfde schrijven over „de mythe" van Christus' geboorte uit de H. Geest.

Stel u voor, dat de Gemeente van Jezus Christus zou verklaren: „Wij erkennen alleen hen als leden van de Gemeente van Jezus Christus die Hem erkennen en belijden als Verlosser en Zaligmaker; die Hem niet slechts als Heer der wereld, maar als hun persoonlijke Zaligmaker belijden, dan zou men immers de zo zeer begeerde eenheid niet kunnen bereiken.

Dan zou het zout zout blijven.

Maar het is de bedoeling van de god dezer eeuw dat het zout geneutraliseerd zal worden.

De Gemeente van Jezus Christus moet geïnfiltreerd worden met deze wereld.

Het Licht moet gemeenschap hebben met de duisternis.

Vandaar een uitgangspunt, een „belijdenis", waarmee zowel gelovige als ongelovige het eens kan zijn.

Het zal een schone eenheid worden!

Een zeer grote massa!

Maar het zal een krachteloze massa zijn. Een massa die wel een gedaante heeft van godzaligheid, maar die de krachtervan zal hebben verloochend.

Een massa tot niets nut dan buiten geworpen en van de mensen vertreden te worden.

Waakt dan !

God beware Zijn kinderen er voor, dat zij ophouden zout der aarde te zijn.

God beware Zijn Gemeente er voor dat zij zich zal laten infiltreren door personen en invloeden, welke schone namen zij ook mogen dragen, die zullen tradhten het zout der aarde te neutraliseren en waardeloos te maken .

Moge juist nú, zó dicht bij de wederkomst van onze Heiland en Zaligmaker, Zijn Gemeente zich van haar roeping en taak bewust blijven of opnieuw worden: in deze wereld, in de tijd waarin wij leven, het zout der aarde te zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen