Zou Hij mij ZO aanvaarden?

Wat is er veel veranderd! Ik heb nog altijd een p rentje liggen, waarop staat da t ik in 1937 dertig keer elke dag achter elkaar de mis heb bijgewoond en dat ik de eerste prijs in de godsdienstles gehaald bad. Toen moesten we vanaf des nachts twaalf u ur nruchter zijn, we mochten niets eten en drinken voor de communie, want het brood dat wij te eten kregen, was heilig en het mocht niet verontreinigd worden door gewoon voedsel of door gewone drank, zelfs niet door water.

In 1938 kwamen enkele protestanten uit Nederland hier. Moeder kocht een Nieuw Testament van hen. Ik liep er mee rond op school, maar de onderwijzer wist het mij te ontfutselen en verbrandde het. Dat schokte mij zeer en toen ik achttien jaar oud was, heb ik alles overboord gegooid en ben mijn eigen weg gegaan zonder God.

God liet mij echter niet los en het resultaat is geweest, dat ik in 1963 tot bekering kwam in het kerkje van de Belgische Evangelische Zending te Willebroek.

Ik had een Bijbel gekocht en begon erin te lezen. Twee jaar had ik te kampen met de satan, die mij roefluisterde: Het is allemaal niet waar. Keer tach terug tot de r.k. kerk. Vertrouw je aan haar toe en je bent voor altijd veilig.

Maar het stond er zo duidelijk: „Ik ben de weg, de waarheid en het leven." Ik, Jezus; er stond niet: ik, de r.k. kerk, ik, de paus.

Zou ik dan zomaar, zonder de bemiddeling van de r.k. kerk, haar priesters, haar heiligen, Maria, tot God mogen gaan, alleen bouwend op Jezus Christus? Ik, die zoveel zonden heb gedaan? Ik kon aanvankelijk maar moeilijk geloven, dat Jezus mij zo zou willen aanvaarden. De zielestrijd en de aanval van de duivel waren soms zo hevig, dat ik het bijna niet dragen kon. De satan hield me soms hele nachten gebonden. Ik trachtte dan te bidden en ik kon het niet. Maar Jezus h eeft mij niet losgelaten en Hij heeft mij eindelijk uit de klauwen van deze helse bedrieger gered. Hij toonde mij het kruis van Golgotha en onder de verlichting van de Heilige Geest begreep ik de diepe zin ervan, de oneindige verlossende waarde. Ik werd verbroken en moest toen wel neerknielen en ik kon alleen maar zeggen: O God, wees mij zondaar genadig.

Toen is het grote wonder aan mij geschied: Hij heeft mij, zondaar, uit de uiterste duisternis getrokken tot Zijn wonderbaar licht. Hem zij de heerlijkheid, beide nu en in de dag der eeuwigheid. Amen. (2 Petrus 3 :1 8)

Boom

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen