Een Luther op de Wartburg in Velp

We hebben reeds heel wat ex-priesters in de Wartburg te Velp opgevangen, maar nooit zag ik een sterker gelijkenis met Maarten Luther.

Klaus Bieling was zijn naam. Ongeveer 35 jaar. Na zijn priesterwijding had hij zich met alle ijver gegeven aan zijn arbeid als kapelaan. Maar het duurde niet lang of hij kwam tot de vreselijke ontdekking, dat hij niet geschikt was voor het ongehuwde leven.

Een verpleegster begon hem te boeien. Een intense genegenheid zette zich in hem vast, een genegenheid die ook tot het uiterste wilde gaan.

Drie jaar leefde hij zo in haar onmiddellijke omgeving en drie jaar lang verzweeg hij geheel en al zijn liefde. Zij zal het wellicht vermoed hebben, maar hij sprak nooit een woord in die richting.

Het werd te zwaar voor hem. Hij vroeg aan de bisschop overplaatsing. Dat werd hem toegestaan. Maar weer was in die nieuwe parochie een meisje dat hem achtervolgde tot in zijn dromen. Een vreselijke marteling.

Toen, in die uiterste nood, begon hij zich af te vragen: Is dit nu de bedoeling van Christus? Is dit Zijn Evangelie?

In de Bijbel ontdekte hij toen, hoezeer Jezus Christus het wettisme van de farizeeën striemde: „Gij legt ondraaglijke lasten op de schouders van de mensen". Hij dacht: Als Christus nu op aarde zou terugkeren, dan zou Hij zeker Zich met nog groter felheid keren tegen de r.k. kerk. Immers de farizeeën hebhebben nooit wetten opgelegd die zo diep ingrijpen in het partikuliere leven van de mens. Ze hebben nooit aan iemand verboden om te trouwen.

Hij bestudeerde nu ook de werken van Luther. En daar vond hij tot zijn enorme vreugde de leer, die ook hij reeds was gaan vermoeden: De rechtvaardigmaking niet door de wet, maar door het geloof in Jezus Christus alleen. Nu werd het licht voor hem. Nu wist hij, dat er een uitkomst voor hem was, dat hij niet meer als een door God gevloekte door het leven zou moeten gaan. Nu kende hij de genade.

Hij ging met zijn vreugdevolle ontdekking naar een luthers predikant. Maar deze „oecumenische" figuur antwoordde: Neen, ik kan je niet helpen. Een overgang van de ene naar de andere kerk is zeer onoecumenisch.

Hij kon deze teleurstelling echter nier meer verwerken. Hij kreeg een zenuwinzinking.

Zodra hij die inzinking wat te boven was gekomen, ging hij naar een andere dominee. Deze wist van het ex-priesterfonds van de stichting „In De Rechte Straat". Hij belde ons op. Natuurlijk was ons antwoord: „Laat hem maar onmiddellijk komen. Er zijn gelukkig nog heel wat trouwe protestantse broeders en zusters die door ons ex-priesterfonds hem willen helpen".

Drie weken verbleef hij bij ons. Thans studeert hij theologie in Stuttgart Wij hopen en bidden dat hij straks met gloed het Evangelie van de loutere genade in Duitsland zal verlkondigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen