een regenjas bedekt zijn plunje

DE EX-PRIESTER (Lo spretato)

Ik voelde mij onbekwaam

Luister ook eens naar mijn bekentenis. Sinds een jaar ben ik weggegaan van het altaar des Heren, omdat ik mij geheel onbekwaam voelde om uitdeler te zijn van de genadegaven Gods. Ik bezat niet het hart van een zieleherder en evenmin een vaste dienende liefde voor de ander. En toch is dit alles nodig, wil men een goed priester zijn.

Vlucht naar de woestijn

Daarom heb ik er de voorkeur aan gegeven om de woestijn binnen te trekken. Lach niet! Ik leef in een grote stad, maar voor mij is zij als een woestijn. Ik leef in een kamertje, dat koud is en waar het zonnelicht nooit in doordringt. Mijn inboedeltje bestaat uit een bed, een tafel, twee pannen, twee borden. En verder is altijd bij mij: mijn „tristeza", de weemoedigheid van mijn leven, die elke dag weer gevoed wordt door het medelijden of erger door de verachting van hen, die mij kenden en die in deze stap van mij een soort verraad zien.

De graankorrel moet sterven

Maar ik denk aan het woord van het Evangelie: „Indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, kan hij geen vrucht voortbrengen". En dan vind ik de kracht om behalve de verachting van de anderen ook nog de armoede en de eenzaamheid op mij te nemen en verder te dragen.

Bijgeloof

Ja, ook de armoede, want niemand wil iets te maken hebben met iemand zoals ik. Niemand wil mij werk bezorgen, want ze zijn bang dat ze door hulp aan mij, een „afgevallen" priester, te verlenen, daardoor het noodlot en allerlei ongelukken over zich afroepen.

Zojuist heb ik een bord met koolsoep door mijn keelgat gewerkt. Het eten van de armsten.

Mijn klandestiene Mis

's Zondags ga ik naar een kerk, waar tien priesters de Mis „concelebreren" (= gezamenlijk opdragen. H.J.H.). Ik draag altijd mijn regenjas, ook al straalt de zon nog zo helder. Want die regenjas bedekt mijn enige kostuum, mijn plunje.

En vanuit het middenschip van de kerk spreek ik dan tesamen met de andere priesters opnieuw de woorden van de konsekratie uit, die mij nog steeds dierbaar zijn. En dan vertrouw ik maar op de goede God, dat Hij mijn klandestine Misoffer wil aanvaarden. Want elk offer heeft iets te maken met vernietiging, slachtoffering, en ik heb mijn vreugde gedood, de vreugde om samen te zijn met de negenennegentig anderen, die de kudde niet hebben verlaten. En ook beleef en proef ik dag in dag uit de evangelische armoede, want als ik ziek word, dan heb ik niet alleen geen medelijden, maar er zal ook niemand zijn die aan mijn kamer komt kloppen om te zien of ik nog leef of dat ik al dood ben.

Een beetje respekt a.u.b. en wat gebed

Nu is mijn vraag: Waarom heeft men niet meer respekt voor een lijden als dat van mij? En ik zou ook dit verzoek willen doen aan hen die dit stukje van mij lezen: Bidt eens een keer voor mij opdat de goede God mij mijn zwakheid zou willen vergeven en dat Hij zin geve aan mijn zo nutteloos bestaan.

Wilt u a.u.b. mijn naam en adres weglaten.

EEN BISSCHOP ANTWOORDT:

Wij hebben onmiddellijk naar de redaktie van Epoca geschreven en om het adres van deze ex-priester gevraagd. De redaktie heeft ons nog niet geantwoord. Misschien omdat het met meer nodig was, want in de editie van 25 dec. stond een brief afgedrukt van een bisschop, die aldus begon:

„Als mens, als christen en als bisschop wilde ik iets doen voor deze ex-priester. Zeg hem dat ik het beste met hem voor heb en dat ik een ontmoeting met hem wil hebben als met een geliefde broeder. Ik wil graag apart daarvoor naar Rome gaan om met hem te praten, om een beetje liefde mee te dragen naar die koude kamer, om werk voor hem te zoeken, waardoor hij zich toch nog nuttig weet voor ons allen, om hem met alle klem te zeggen, dat wij allen op gelijke wijze kinderen van God zijn, geschapen door Hem; wij allen, de sterken zowel als de zwakken; degenen die stand hebben gehouden en degenen die de vaan hebben gestreken; een bisschop en een ex-priester. Zeg het hem via uw blad en zend mij zijn adres".

Waarom niet de bisschop van Rome?

Wij zijn erg blij met deze mooie brief, waaruit zulk een warm christelijk medegevoel spreekt. We zijn ook blij, dat een bisschop heeft gereageerd, want het ligt eigenlijk niet op onze weg om deze priester te helpen. Immers hij is toch nog min of meer overtuigd r. katholiek. En het moet voor zo iemand toch altijd iets pijnlijks hebben als hij merkt dat zijn eigen geloofsgenoten hem volkomen in de steek laten en hem van buiten af hulp wordt aangeboden.

En toch moet mij dit nog van het hart: Deze priester woont te Rome. Zijn onmiddellijke bisschop is dus de paus, want die is bisschop van Rome. De paus was dus de eerst aangewezen man om op de noodkreet van deze ex-priester te reageren.

Het Vatikaan kent de ellende van de ex-priesters, maar vergroot ze. Zie hierover ons artikel op p. 9.

Het Evangelie en een meisjesjurk

In datzelfde ingezonden stuk schrijft die bisschop aan de redakteur van Epoca: „Enige tijd geleden schreef u in uw blad, dat alles beter zou gaan als wij, priesters, wat meer het Evangelie zouden preken en ons er minder mee zouden bezig houden, hoe lang de japon van een vrouw beslist moet zijn. Ik erken, al doe ik het een beetje grommend, dat u daarin gelijk hebt. Maar houd u dan ook een beetje rekening met wat die ex-priester schreef: Het is zo moeilijk om een goed priester te zijn".

De theologen van Utrecht en Brugge

De redakteur antwoordde in een naschrift, dat hij meteen aan de bisschop per telegram het adres van deze ex-priester had gezonden. En verder schreef hij, dat zulke zaken: zoals de nood van de ex-priesters, inderdaad heel ernstig zijn. „Maar ik lach mij dood om de diskussies tussen de theologen van Utrecht en van Brugge over de vraag, of Maria al of niet in tegenwoordigheid van de officiële autoriteiten ten hemel is gevaren, en of die hemelvaart 's morgens of 's middags heeft plaats gegrepen. Alsof zij daarover een uitspraak zouden kunnen doen".

Epoca kan echter gerust zijn. Dergelijke diskussies behoren in Nederland beslist tot het verleden, nu immers de meerderheid van de r.k. theologen in Nederland niet eens meer gelooft in de maagdelijke geboorte van Christus en het oude geloofspunt: „Die ontvangen is van de Heilige Geest" geheel en al hebben uitgehold.

God is poëzie

Enigszins tot mijn verbazing verscheen in het nummer van 1 jan. een reaktie van een jonge priester van Turijn, die meende te moeten verdedigen dat dergelijke diskussies toch zin hebben. De redakteur antwoordde daarop:

„Ik meen begrepen te hebben wat het Geloof is: het is poëzie, mysterie, schoonheid.

Eerwaarde, geloven in ongelooflijke dingen, dat is mijn hartstocht. Wanneer ik mij onzeker voel, lees ik vaak het leven van J.S. Bach. Bach heeft de grootheid en de barmhartigheid van God bezongen als niemand ooit te voren.

God is niet: 2x2 = 4

Jaren geleden haalde ik een keer mijn eerste horloge helemaal uit elkaar om te zien hoe het er van binnen uitzag. Maar toen ik het weer in elkaar zette, liep het niet meer en heel de Zwitserse Statenbond bij elkaar zou niet in staat geweest zijn dat ding weer op gang te brengen en normaal te doen lopen.

Zo wil ik nu ook niet meer mijn geloof uit elkaar gaan halen om te zien of Maria alleen met haar ziel of ook met haar lichaam ten hemel is opgenomen. Daarom kan ik een beetje lachen om al die post-conciliaire diskussies van de theologen.

U bent misschien, wat leeftijd betreft, drie of vier jaar jonger dan ik. En toch bent u veel ouder dan ik; neem mij niet kwalijk, dat ik u dat zo persoonlijk zeg. Keer terug naar uw jeugd, eerwaarde. Keer terug naar de poëzie, die méér dingen onthult dan de fisica of de mathematica. God is poëzie. Hij is niet: 2x2 = 4".

Laatste berichten

"Wij hebben intussen een brief gekregen van de priester M.S. te Rome. De redakteur van Epoca had ons verzoek om zijn adres aan hem doorgezonden.

Uit die brief van M.S. was het ons niet duidelijk of die bisschop hem al geholpen had, ja of neen. Daarom hebben we maar niet langer gewacht en hem wat geld gezonden, zodat hij in elk geval voorlopig voor een maand geen honger hoeft te lijden en nog iets anders kan eten dan koolsoep.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen