Bidt om profeten

Calvijn over de profeten:

„Zij die de kerk naar Christus' instelling regeren, worden: door Paulus genoemd ten eerste apostelen, dan profeten, ten derde evangelisten, ten vierde herders, en tenslotte leraars. Van welke alleen de laatste twee een gewoon ambt in de kerk hebben; de andere drie heeft de Here in het begin van Zijn rijk opgewekt, en wekt Hij ook nu en dan nog op, naar de noodzakelijkheid der tijden eist". „Profeten noemt Paulus niet alle uitleggers van Gods wil, maar hen die door een bijzondere openbaring uitblonken, zoals er nu of geen zijn, of, als ze er zijn, vallen ze niet zo duidelijk in het oog" (Inst. IV, 3, 4. Vert. Sizoo.)

De nood is hoog gestegen

Die noodzaak der tijden, waarover Calvijn spreekt, lijkt mij thans zeer zeker aangebroken. Van allerlei kanten wordt het gezag van Gods Woord aangevallen. De vrijzinnige interpretatie van de Schrift dringt overal door, ook in kerken, die tot voor kort als een bolwerk van Bijbelgetrouwheid golden. Velen schreeuwen van de daken, via de radio en de televisie, dat de God van de Bijbel dood is.

De heerlijkheid des Geestes

Laten wij bidden, dat de Here opnieuw profeten opwekke, die met hun machtige en onverschrokken woord in de kracht des Geestes aan de wereld het oordeel verkondigen en lauwe christenen striemen met de betraffing van Christus: „Ik zal ze uit Mijn mond spuwen"; profeten, die de liefelijke melodie van Gods barmhartigheid uitzingen over verbrokenen des harten; profeten, die de woorden van Paulus waarmaken: „Indien nu de bediening des doods, met letters op stenen gegrift, gepaard ging met zulk een heerlijkheid, dat de kinderen Israëls de blik niet op het aangezicht van Mozes konden vestigen om de heerlijkheid van zijn aangezicht, die toch verdwijnen moest, hoe zal niet nog meer de bediening des Geestes in heerlijkheid zijn? .. Want als het verdwijnende met heerlijkheid gepaard ging, veel meer is dan het blijvende in heerlijkheid" (2 Kor. 3:7, 11).

Mensenwerk?

Zijn wij echter niet veel te menselijk bezig? Straalt de heerlijkheid des Geestes uit onze bediening? Is er werkelijk een grondig verschil tussen een prediking in een joodse synagoge en in onze kerken? Ik bedoel dan natuurlijk niet de inhoud. Die is inderdaad zeer verschillend. Ik bedoel echter wat de vorm betreft. Straalt de heerlijkheid des Geestes uit onze erediensten?

Laten wij bidden om profeten, die in het donker van deze wereld het licht van de heerlijkheid des Geestes zichbaar maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen