Giz zijt Petros

De Osservatore Romano besteedde veel aandacht aan het 19de Congres van Italiaanse professoren in de Bijbelwetenschappen, dat voor een belangrijk deel zich wijdde aan het primaatschap van Petrus en de pausen.

Zo is het „nog eens een keer"

Met verbazing las ik, hoe P. Benedetto Prete O.P. had gepoogd om de tekst van Luk. 22:32 ten gunste van het primaatschap uit te leggen. De Willibrord-Stichting vertaalt die tekst zo: „Wanneer ge eenmaal tot inkeer gekomen zijt, versterk dan op uw beurt uw broeders".

Pater Prete zegt echter, dat je dat Griekse woord „epistrepsas" niet moet vertalen door: „bekeerd" of „tot inkeer gekomen", maar door „nog eens een keer". Zodoende zou de zin moeten luiden: „En gij versterk opnieuw uw broeders".

Zo luidt de argumentatie:

Lukas schreef wel in het Grieks, maar Jezus sprak in het Aramees. En als we de Septuagint (= de Griekse vertaling van het O. Testament) bestuderen, dan zien we hoe daar het Hebreeuwse woord „shub" heel dikwijls wordt gebruikt om een herhaling van een handeling aan te duiden, en dat dit woord dan in het Grieks wordt weergegeven door „epistréfo". Dus...... moet ook aan het Griekse woord van Lukas deze betekenis van het woord ten grondslag liggen.

Hij zegt dan letterlijk:

„Wanneer we de tekst zo verstaan, dan wil dat nog niet zeggen, dat Petrus reeds een keer de broeder" in het geloof had versterkt, en dat hij het nu nog eens opnieuw zou moeten doen, maar dat Christus gedurende Zijn leven de discipelen had versterkt in het geloof, en dat Hij, nu Hij hen gaat verlaten, aan Petrus de opdracht toevertrouwt om straks alle discipelen in het geloof te versterken. Zo wordt dan het werk van Petrus aangeduid als een voortzetting van het werk van Christus zelf".

Onjuiste vertaling

De vertaling „nog eens een keer" of „opnieuw" lijkt ons echter uitgesloten. Vooreerst omdat het woord „epistrefo" in het N. Testament nergens voorkomt in die zin, en juist wel in de typische zin van „zich bekeren". Dat „zich bekeren" wordt dan vooral in uiterlijke zin verstaan in tegenstelling tot het woord „metanoia", dat op de innerlijke verandering van de gedachten en van de gezindheid wijst.

En vervolgens omdat Jezus deze woorden bezigt in verband met de voorzegde verloochening van Petrus.

Een lastige tekst

Wij kunnen begrijpen, dat de Osservatore Romano met veel instemming deze visie van professor Prete aanhaalt, want Luk. 22:32 blijft een moeilijke tekst voor het primaatschap.

Immers, wanneer het woord „epistrepsas" vertaald moet worden door „bekeerd", dan kan men deze tekst zeker niet aanhalen als een bewijs ten gunste van het primaatschap. Want een paus krijgt niet de opdracht om met zijn absoluut gezag de kerk te leidenop grond van of ná zijn bekering. Dat gezag krijgt hij door een wettige keuze van de kardinalen. Alexander VI was, ook volgens r.k. begrippen, een onbekeerd, een zeer slecht mens. En toch was hij volledig paus met alle rechten daaraan verbonden.

Een liefdeplicht

Vervolgens zal men toch moeilijk de uitdrukking „versterk uw broeders" kunnen beschouwen als een formule, waardoor een bepaalde juridische macht aan iemand wordt toegekend. De opdracht om de broeders te versterken en op te beuren, wanneer ze het moeilijk hebben en bedreigd worden door hun zwakte, geldt voor ons allemaal. Het is een vermaning, die geheel en al ligt in de ethische sfeer. Niet op grond van ons ambt, maar op grond van de liefdeplicht zijn wij allen geroepen om anderen te versterken, wanneer ze wankelen in hun geloof.

„Daarom", niet „daarna"

En tenslotte: het ligt taalkundig niet erg voor de hand dat tussen de bekering van Petrus en de vermaning om de broeders te versterken, alleen maar een tijdsverband aan te nemen. Het is veel waarschijnlijker dat het ene de grond is van het andere. De oproep van Jezus tot Petrus wordt veel begrijpelijker, wanneer we het zo zien: Petrus zal straks inderdaad zijn broeders kunnen versterken door hen te wijzen op zijn eigen bekering. Hij zal kunnen zeggen: Broeders, als u zonden hebt gedaan en u twijfelt of die zonden wel vergeven kunnen worden, denk dan eens aan mij. Is er een groter zonde denkbaar dan de mijne? Ik heb de Meester in het droevigste uur van Zijn leven drie keer onder zelfvervloeking verloochend. En toch heeft de Here mij weer volledig willen aannemen en mij alles vergeven.

Op deze manier zal Petrus echter zijn broeders pas kunnen versterken, nadat hij tot bekering is gekomen.

Daarom zei Jezus: „En gij, als gij eens zult bekeert zijn, zo versterk uw broeders". (S.V.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen