Een nuchtere zaak

Al wat leeft, moet langs dezelfde weg van het sterven.

Zie Prediker 3:16-22

De dood kent geen genade. Niemand zal uit zijn netten ontsnappen. Waarom wouden wij dan alleen maar aandacht besteden aan een zaak die misschien railliet gaat, aan een verkering, die misschien uitraakt, aan een vriend die ons nisschien verraadt, aan een promotie die wij misschien kunnen maken, aan een sukses dat we misschien kunnen oogsten, aan een werk dat we misschien tot stand kunnen brengen, terwijl wij alle aandacht weigeren aan een feit, dat zekerder is dan alles en belangrijker dan alles: wij moeten sterven Én wij zijn sp weg naar dit gebeuren met elke stap die wij zetten.

Een moedig mens werpt nooit onbetwistbare feiten buiten zijn belangstelling.Hij wil reëel zijn.

En toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken, dat de moderne christenheid even hard voor de zwarte dood vlucht als de rest van de mensheid. Zelfs de prediking vlucht voor het mysterie van de dood, omdat het geen charmante ïvaarheid is en waarschijnlijk ook, omdat iedereen het te druk heeft om zich met deze lastige en onwelkome gast te bemoeien.

Inderdaad, de christenheid van onze dagen heeft zoveel te doen. Ze heeft het druk om een antwoord te vinden op de sociale vragen, de huwelijksproblemen, de celibaatsverschuivingen, de vraagstukken van oorlog, vrede, sexualiteit, ieugd, wetenschap, politiek, techniek, industrie, nationale en internationale eenheid. En toch is het christendom totaal ondenkbaar wanneer het niet als :en antwoord op de dood kan begrepen worden. Roerende dodenherdenkingen, werkhoven vol witte chrysanten en plechtstatige begrafenisstoeten zijn nog geen eerlijk antwoord.

Er is maar ÉÉn grondig christelijk antwoord op de dood: „verrijzenis". In het spoor van de verrezen Christus, naar wie wij christenen genoemd zijn.

EÉn ding is zeker. Wij zullen allen sterven. Het is belachelijk dit feit uit de weg te gaan. De enige gezonde houding voor de christen is: er met Christus over na te denken, met Hem de nuchtere realiteit onder ogen te zien, met Hem zich te bevrijden van de angst, met Hem te leren hopen en verwachen.

„Hemel en aarde zullen vergaan, maar mijn woorden zullen niet vergaan", zei Jezus. Mijn woorden, d.w.z. mijn woorden over de verrijzenis en het leven. Mijn woorden, die aan alle mensen leren hoe zij op een manier kunnen leven dat zij nooit echt het slachtoffer van de dood worden en hoe zij eeuwig kunnen LEVEN.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen