Vrijzinnig rooms-katholicisme

Loochening van de erfzonde

„In het licht van de huidige kennis van de ontwikkeling van het leven is het standpunt onhoudbaar dat de stamouders volmaakte mensen geweest zouden zijn, in staat tot een zedelijke beslissing van zo diep ingrijpende aard, dat de mensheid in haar geheel onder de gevolgen gebukt gaat. Dit beeld van de eerste mensen strookt niet met de wetenschap dat de mens zich heeft ontwikkeld uit een voorafgaande dierlijke soort. Dit alles brengt mee, dat het dogma van de erfzonde niet meer kan verkondigd worden in de traditionele formule".

De Bazuin, 9 okt. 1965 pag. 5.

Loochening van de opstanding van Christus

„ls de Heer werkelijk verrezen?

De Kerk klampt zich op ontoelaatbare wijze vast aan vermeend bovenmenselijke invloeden: ontoelaatbaar, omdat daardoor binnen het vlak der schepseloorzakelijkheden en der menselijke motiveringen bovennatuurlijke invloeden worden ingevoegd. Engelen gaan rond als boodschappers Gods, demonen vormen hun tegenspelers. Verhalen doen de ronde omtrent wonderen in de zin van mirakelen, d.i. gebeurtenissen, waarbij door „direkte invloed Gods" een gaping binnen het geheel van schepselinvloeden wordt aangevuld (men denke slechts aan beide „hoekwonderen" van het Nieuwe Testament, het lege graf en aan de andere zijde de maagdelijke geboorte, waarbij Gods Geest bij de moeder aanvult wat aan mannelijke inbreng ontbreekt). Aan de verheerlijkte mens Jezus wordt een oorzakelijke invloed op het heden toegekend om dit te verlossen uit zijn erfzondelijke konditie, d.i. „de situatie van een slechts sakramenteel op te heffen gemis aan bovennatuurlijke genade, waarin de mens zich bevindt sinds en door het feit dat de bondsbreuk met God zich bestendigd heeft in de verwerping van Christus" (Schoonenberg, Schillebeeckx). De voorbeelden zouden gemakkelijk te vermeerderen zijn. In ÉÉn woord: de Kerk leeft van myten, hedendaags levensbesef als onvoltrekbaar verschijnen."

Drs Weterman in: Ter Discussie, Wereld en Kerk, blz. 4-5.

Dit stukje werd overgenomen in De Heraut van juli-aug. 1965 en de r.k. theologen werden uitgenodigd om daarover hun mening te zeggen.

Hierop verscheen een reaktie van Drs Jan Taal, hoewel geen theoloog.

„Dan keer ik tot 't protestantisme terug"

„Orthodox-Protestant opgevoed, ben ik door het Vrijzinnig Protestantisme heen en langs de weg der vrije gedachte, tot de waarheid van het Katholieke geloof gekomen. Mijn professoren te Amsterdam waren alle zÉÉr vrijzinnig: ik behoef maar de naam te noemen van de uiterst radicale Prof. Dr. D. Völter, de man, die van het Nieuwe Testament niets hÉÉl liet! Later ben ik door de geschriften van De Sopper, Kohnstamm en vooral door die van Augustinus en Pascal tot betere inzichten gekomen. Nooit zal ik de vreugde vergeten, toen ik weer zingen kon: „Jezus leeft, en wij met Hem! Dood, waar is Uw schrik gebleven?"." „ZÉÉr vreemd zou het mij bij mijn overgang in de oren geklonken hebben, als iemand mij toen gezegd zou hebben, dat ik de waarheid van Jezus' lichamelijke Opstanding nog eens zou moeten verdedigen tegen mijn Katholieke geloofsgenoten. Toch zijn wij thans op dit dieptepunt gekomen. Ik behoor heus niet bij de conservatieve groep en ik kan alles waarderen, wat op het Concilie besloten is over de hervorming der liturgie, de collegialiteit van de bisschoppen enz. Maar wat op het ogenblik aan dogmatische ketterijen vooral in Nederland verkondigd wordt, neen, dat kan en wil ik niet accepteren. Dan had ik mijn stap niet behoeven te doen en mijn hele ideaal van dominee-worden niet behoeven prijs te geven! En soms heb ik het idee, dat er wel geestelijken zijn, die er zó over denken! Ik zeg voluit: als de Katholieke Kerk ooit plechtig verklaren zou - wat nu door Drs. Weterman en enkele radicale theologen wordt verkondigd dat de maagdelijke geboorte en de lichamelijke Opstanding van Jezus slechts myten zijn, dan verlaat ik deze Kerk weer." De Heraut p. 278, okt. 1965.

„Adam heeft nooit bestaan"

De Adam van het Bijbelverhaal heeft nooit bestaan. Tot deze konklusie komt Dr. A. Hulsebosch in De Bazuin van 2 okt. 1965:

„Terwijl de auteur van het paradijsverhaal zijn eerste mensen tekent als harmonische persoonlijkheden, levend in een ideale wereld, zullen wij in het licht van de evolutietheorie de eerste mensen moeten plaatsen in een vijandige wereld, waarbinnen zij zich bewegen met een nauwelijks doorbrekend verstandelijk vermogen, in het bezit van een daarmee overeenkomstige, zeer beperkte graad van zedelijk bewustzijn".

Wij stellen de vraag: Waarom aanvaarden priesters, die op deze wijze de Bijbel, het Woord van God, uithollen, wèl allerlei r.k. dogma's over de transsubstantiatie, waarbij volgens de Paus een werkelijk wonder tot stand komt, de leer van het vagevuur, aflaat enz.? Het Woord van God durft men blijkbaar wèl aan te vallen en uit te hollen, totdat er niets of bijna niets meer van overblijft. Maar aan het woord van een mens, de paus, durft men niet komen.

Eerlijkheid

Wij hebben ons steeds verblijd over de nieuwe bijbelse stroming binnen de r.k. kerk en we hebben in ons blad duidelijk onze sympathie voor deze groep geuit. Maar we zouden het uitermate betreuren, indien de progressieve-linkse groep in aanhang en invloed zou toenemen. Dan zou de r.k. kerk puur een machtsapparaat worden, waar alles geduld wordt, mits men maar de opperheerschappij van de paus erkent.

Wij kregen bezoek van een Nederlandse priester, die enige tijd geleden zijn kerk verlaten had, en die nu werk zocht. Hij zei ons, dat hij een humanistisch agnosticisme in Camusiaanse zin was toegedaan. Hij zei: er zijn meerdere priesters in onze kerk die in hun hart niet meer geloven in de gronddogma's van het traditionele christendom. Ze blijven echter toch maar in de kerk en dragen de mis op en bedienen de sakramenten, terwijl ze er niets meer van geloven. Ze zijn bang voor deze ingrijpende stap om de kerk te verlaten.

Ik kon zulk een dubbelleven echter niet meer uithouden en heb mijn kerk verlaten.

Inderdaad, waarom zouden wij ons nog willen sieren met de naam „christen", wanneer wij hetzij als vrijzinnig protestant of als vrijzinnig r. katholiek de grondwaarheden van het christendom loochenen?

Het lijk van Christus vergaan?

In De Bazuin van 22 jan. 1966 schreef drs Alb. Renckens:

"In de getuigenis of prediking komt de nadruk dan ook vooral te lÉggen op Zijn verschijnen of Zijn verrezen-zijn-voor-ons, dat pas enkele dagen na zijn dood plaats vindt. Het al of niet aanwezig zijn onder ons van wat eerst Zijn tijdelijk lichaam of bestaan is geweest (...), heeft dan niet de minste betekenis. St. Paulus b.v. spreekt dan ook nooit van het lege graf. Waarschijnlijk (hier moeten echter de exegeten gehoord worden) is Zijn lijk toch ergens geweest en vergaan".

Gelukkig verschenen hiertegen drie ingezonden stukken. Een daarvan luidt: „Dat Zijn lijk waarschijnlijk wel ergens geweest is en vergaan, zou door de wacht bij het (verzegelde) graf wel ontdekt zijn". Een ander: „Wat zou Jezus bewogen hebben om te verschijnen met een heel ander lichaam, met daarin de wondtekenen?"

Wij zijn het met deze r. katholieken eens en niet met het antwoord van A. Renckens, die o.a. zegt: „De ingebrachte moeilijkheden raken niet de kern van mijn artikel". Wij zouden willen zeggen: Het artikel van R. raakte wel de kern van ons christelijk belijden zoals dat door de eeuwen heen is verstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen