Waarom die vrees om te leven?

Het leven was mooi......

Het leven was mooi, alle deuren van geluk openden zich voor mij; na meer dan rie jaren van moeilijkheden, van zorgen, van lange reizen, van veelvuldige ngsten, zou ik haar tenslotte trouwen gaan die ik lief had!

Op een mooie morgen in juli streken we, allebei uit de zomene hemel, neer om kaar op Schiphol terug te vinden na een scheiding van meer dan een jaar, omende uit twee verschillende werelddelen.

Wat is waarheid?

De enkele dagen, voorafgaande aan ons huwelijk, zou ik bij een Hollandse amilie gehuisvest worden. De heer des huizes maakte deel uit van een Christenakenlieden Gemeenschap, die het Evangelie, de Blijde Boodschap wil uitdragen. Op een zondagochtend, drie dagen vóór mijn huwelijk, zei mijn gastheer teger ij: „Ben je geïnteresseerd om morgenochtend om 7 uur een gebedssamenkomst p mijn kantoor bij te wonen?"

Hij kende uit vroegere gesprekken mijn mening omtrent het vraagstuk religie. egenzin en ironie van iemand die in contact is geweest met vele mensen en vele hakeringen, het boeddhisme, het confucianisme. Mijn overtuiging was als die an Pilatus: „Wat is de waarheid?"

Zakenlui op de knieën

Maar tenslotte, deels uit beleefdheid, deels uit nieuwsgierigheid, maar ook onder e invloed van de Heilige Geest, waarvan ik mij de kracht toen nog niet bewust as, stond ik de volgende morgen vroeg op.

n deze zakenmensen te zien, die hun cijfers, hun handelskantoren, hun fabrieen, hun genoegens aan de kant zetten om samen te komen en zich ernstig, vertrouwelijk en openhartig te bezinnen over het Woord Gods, maakte op mij een veel diepere indruk, dan ik op dat ogenblik wilde toegeven.

Mijn nieuwsgierigheid werd geheel vervuld, toen boven mijn verwachting, deze mannen op hun knieën gingen, ja, dat goede knielen van bevrijde kinderen van de hemelse Vader, en van de lippen van de ÉÉn na de ander steeg tot in de Eeuwigheid het gebed op vanuit hun door het bloed van Christus gereinigde harten.

Wittebroodsweken

Ik vergat deze gebedssamenkomst, geheel in beslag genomen door de luister en de intense vreugde van onze huwelijksdag en van onze wittebroodsweken. Evenwel, zekere avonden, zekere slapeloze nachten, trachtte ik als door een mist dit front van in gebed gebogen hoofden wederom voor mijn geest te halen...... Om bepaalde redenen moesten wij onze toekomstplannen wijzigen en dezelfde vriend, die mij met zijn vrouw vóór mijn huwelijk gastvrijheid had verleend, verscheen wederom in mijn leven. Ik kwam hem een avond opzoeken om met hem een zakelijke aangelegenheid door te spreken, en plotseling...... De Geest blies, ons gesprek veranderde van onderwerp, het hart klopte in mijn keel van leegheid en angst. Mijn ironie had opgehouden, maar nochtans voelde ik mij niet moedig genoeg om mij tot Gods aangezicht te keren; daarentegen argumenteerde ik, dat de vraag om tijd vroeg voor overdenking en van meditatie. Idioot, die ik was!! Mijn vriend glimlachte en zei gedurende een korte tijd niets. Ik ben er zeker van dat hij in de geest gebeden heeft, want de woorden die hij tenslotte uitsprak, waren als die van de Heilige Geest.

„Waarom wachten tot morgen, als je er dan misschien niet meer bent? Deze avond op weg naar huis kun je een auto-ongeluk krijgen en kan je ziel van je genomen worden.

Heden!

God vraagt nooit om uitstel en in Hebreeën 4:7 zegt Hij zelfs: Bekeer u heden! Als u Zijn stem hebt gehoord, antwoord dan nu".

Ik glimlachte opnieuw, maar mijn lachen klonk onwaarachtig. Iets scheen er in mij verbrijzeld te worden. En dit was het ogenblik van de waarheid, het „HORA DE VERDAD" zoals de Spanjaarden zeggen, wanneer de stierenvechters, de torero's, zich in de arena van aangezicht tot aangezicht tegenover de woedende stier geplaatst weten. Het was geen kwestie van angst om te sterven, die mij bekroop, maar de angst om te leven! De angst voor de overgave die ziek maakt, die het leven beneemt, maar oh wonder, die vrij maakt en die de werkelijke waarde geeft aan de mens.

Eindelijk, midden in deze geautomatiseerde, gerationaliseerde en geklimatiseerde wereld, had ik de zin van het leven gevonden en dat dwong mij tot knielen en tot een lang gebed om overgave, om genade, om woorden en om vergeving! (Openbaringen 3:20: „Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Indien iemand naar Mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij").

Tranen van geluk

Ik heb mijn vriend ook gedankt. Ik was tot tranen toe bewogen van geluk en blijdschap. Die avond is ook die Vriend voor mij gekomen. Hij heeft mij uit mijn leegheid getrokken en in ÉÉn slag, onder de beweging van de Heilige Geest, ben ik wederom geboren, door de genade en door het geloof in Zijn Woord.

De huid van de oude mens is aan flarden gegaan en onder de gesloten ogen van mijn vriend, die met heel zijn geloof en heel de warmte van zijn hart mij een getuigenis van de levende Christus heeft gegeven, ben ik opgestaan als een nieuw mens een man die gelooft in de Christus en in Hem alleen; een man voor wie het leven weer volledig zin gekregen heeft.

Met welk een vreugde buig ik mij elke avond neer om het Woord te overdenken en te onderzoeken en Hem te aanbidden, Die ik gevonden heb. Met welk een verlicht hart begeef ik mij naar de bidstonden eike maandagochtend! De beleefdheid en de nieuwsgierigheid zijn daarbij verdwenen; er blijft slechts de genade van de Heilige Geest.

Dit was een persoonlijk getuigenis van een nieuwe getuige van Christus.

Ook mevrouw Frocheur heeft Jezus als haar Heiland gevonden. Dat was aanvankelijk moeilijk. De Chinese kuituur is oud en rijk. Bernadette komt zelf uit een hoogstaand kultureel milieu.

Zodoende kwam bij haar de vraag op: Waarom moet ik het christendom aanvaarden? Ik kan beslist niet zeggen, dat het christelijke westen in beschaving hoger staat dan het oosten.

Chinese kultuur en Christus

Maar ook zij heeft begrepen, dat het in onze verhouding tot God niet allereerst aat om een meerdere of mindere graad van beschaving. Door de overdenking van de Bijbel kwam ook zij tot het besef, dat alle beschaving slechts een vernis is. Overal ter wereld, in China en in Europa, gaat achter de beschaving van de nens zijn bedorven natuur schuil. Dat heeft ook Bernadette ingezien en zo wam ook in haar de noodkreet om Jezus als de enige Redder uit onze verlorenheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen