PRIESTERS in de mist

Dit is de titel van een artikel, dat verschenen is in het r.k. blad „Beatrijs" van 25 dec. 1965. Daarin kunnen wij lezen over de Noordamerikaanse priester, Gerald Fitzgerald, die in 1947 een nieuwe kloosterorde in het leven riep met het speciaal doel om afgedwaalde priesters weer terug te brengen naar de „Moederkerk". Deze kloosterorde heeft de naam van „Dienaren van de Heilige Geest". „Beatrijs" schrijft:

„Het zijn heus niet altijd „vrouwen" die een parochiepriester op drift brengen, totdat hij door zijn bisschop maar „met ziekteverlof" wordt gestuurd en die in Amerika dan vaak een zwerver wordt, pompbediende, bordenwasser, of wat voor ongeschoolde arbeider ook. De alcohol kan een rol spelen; moeilijkheden met superieuren; of de roeping blijkt achteraf niet sterk genoeg te wezen".

Natuurschoon

„De methode die in Via Coeli (betekent „weg naar de hemel" en is de naam van het eerse huis in Nieuw-Mexico) en de andere huizen wordt gevolgd, berust op respect en broederlijke liefde. Pater Fitzgerald weet hoe belangrijk een mooie nauurlijke omgeving is om zijn gasten tot rust te brengen; vandaar dat Via Coeli (oorspronkelijk een herberg) in een landschappelijk mooie streek ligt".

Bij de foto op de voorpagina

Toen wij naar een ex-priesterhuis omzagen, hebben wij allereerst gedacht aan een huis, dat niet ver zou liggen van Dieren, waar de drukker van ons blad gevestigd is; maar ook wij waren ervan overtuigd dat een mooie om geving zeer belangrijk is voor de psychische rust van mensen die pas een zware krisis hebben moeten doorleven door de radikale breuk met hun verleden. De Here heeft ons een huis gegeven in het mooie Velp en op de voorpagina treft u een foto aan die wij maakten in de bossen, die op 10 minuten afstand van ons huis beginnen en zich uitstrekken over heel de Veluwe heen. Onze ex-priesters kunnen hier uren wandelen in de stilte en de pracht van dit natuurschoon.

Toch zijn er nog wensen

We zouden bijvoorbeeld een kamer, die tegelijk dienst doet als vergaderkamer, graag willen opknappen. De vloerbedekking is helemaal versleten. Voordat het dak gerepareerd was, lekte het wel eens, waardoor het behang zich in velerlei bochten is gaan wringen. We hebben echter het vorig jaar zoveel uitgaven gehad vanwege de reparatie van het dak enzovoort, dat we die kosten er onmogelijk bij konden nemen. We hopen en vertrouwen echter, dat wij deze kamer dit jaar wel gezellig kunnen aankleden.

Ook de kamers, waar de ex-priesters wonen, zijn nodig aan een beurt toe, maar dat kan dan wel in de volgende jaren successievelijk gebeuren.

„Milde gevangenissen"

„Beatrijs" vervolgt: „In het midden van de jaren vijftig verzocht de toenmalige aartsbisschop Montini van Milaan (thans paus Paulus VI) pater Fitzgerald herhaaldelijk een huis te stichten in zijn aartsbisdom. „We hebben uw manier van werken nodig", zo schreef de aartsbisschop, „omdat de huizen die hiervoor in Italië bestaan, alleen maar milde gevangenissen van het Heilig Officie zijn". De Dienaren van de H. Geest hebben nu ook een huis in Rome".

Het systeem heeft ook zijn deugdelijkheid bewezen, want „zestig procent van de meer dan zestienhonderd priesters die in de loop der jaren bij de paters te gast zijn geweest, hebben de weg teruggevonden naar de r.k. kerk".

Sympathiek over De Wartburg

„Beatrijs" schrijft: „In ons land is er slechts één opvangcentrum voor deze mensen, en dat is de Wartburg in Velp. De naam zegt het al: het is een (strijdbaar) reformatorisch centrum, geleid door ds. Hegger, zelf een ex-priester. Zij die opeens zonder geld, vaak zonder kleding, zonder vooruitzichten en ten prooi aan een innerlijke crisis in de wereld komen te staan, worden hier ter acclimatisatie opgenomen. Men gaat er in Velp vanuit dat deze mensen hun vorige staat achter zich hebben gelaten, dat het zaak is dat ze zich aan hun nieuwe omgeving aanpassen, kortom: het „Gij zijt priester in eeuwigheid" geldt daar niet".

Slechts 10 gunstelingen

Nog een interessante mededeling: Volgens Beatrijs zijn er slechts 10 van de 400.000 priesters, die ontslag hebben gekregen van hun celibaatsgelofte, d.w.z. verlof om te trouwen. Slechts tien! De rest moet blijven zuchten onder de zware wet die het pausdom hen heeft opgelegd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen