Heidens lawaai?

„Even wil ik inhaken op uw artikeltje: „Ons bezoek aan Spanje". Daarin zegt u, dat lawaai maken bij godsdienstige plechtigheden stamt uit primitieve tijden om aldus boze geesten te kunnen verdrijven. Zo ook in het klooster van Wittem, op het ogenblik dat de zegen werd gegeven met het geconsacreerde brood, het Aller heiligste. Wanneer nu een koning of een groot iemand het land bezoekt, dan wordt hij toch ook wel begroet met saluutschoten? Zo ook wanneer iemand met militaire eer wordt begraven. Is dit alles heidensf? Als wij nu immers geloven en dat ook belijden (door middel van het door u genoemde heidense lawaai), dat Christus onder gedaante van brood en wijn werkelijk tegenwoordig is, willen wij Hem daarin vele malen koninklijke hulde brengen door saluutschoten, trommelgeroffel of het luiden van klokken of het rinkelen van bellen.

We moeten ons er dus wel voor hoeden, dat dit geen hoofdgedachte wordt. Primair blijft, dat Christus ons onder de H. Mis voedt met zijn Heilig Lichaam en Bloed".

Hilversum E. Lanfermeijer

ONS ANTWOORD:

U hebt ons artikeltje toch niet met voldoende aandacht gelezen. Anders zoudt u zich er niet aan gestoten hebben.

Wij schreven: „„Het maken van lawaai stamt uit primitieve tijden, toen men meende aldus de boze geesten te kunnen verdrijven.. Men treft deze opvatting nu nog aan bij heidense stammen". Daaruit blijkt toch duidelijk, dacht ik, dat ik achter het gebruik van de knalpotten in Wittem niet een dergelijke opvatting aanwezig acht. Tk zei dan ook, dat het „„STAMT UIT" primitieve tijden. Dat wil dus zeggen, dat men tegenwoordig dat lawaai om andere reden maakt.

Dat dit inderdaad zo is, kunt u o.a. lezen in het artikeltje: „„Klokken luiden" in „„Godsdienstwetenschap" door dr. H. Th. Obbink, uitg. Wolters Groningen, 1920, p. 144-145. Dr. Obbink meent, dat zelfs het klokken luiden wat ook bij de protestanten in gebruik is, „„in de meeste gevallen oorspronkelijk bedoeld was als demonen-afwerend", maar zeker is dat het geval bij allerlei ander lawaai, dat bij religieuze plechtigheden werd gemaakt.

Wat betreft uw argumentatie vóó het maken van lawaai (saluutschoten) bij de consecratie van de Mis, ik denk dat de meeste r. katholieken van Nederland het thans daarin niet meer met u eens zijn. Men heeft veel meer oog gekregen voor de stilte en de ootmoed van het geloof. Om het technisch te zeggen: men is steeds meer anti-triumfalistisch geworden. De liefde van Christus, die Hij in het Avondmaal aan ons betoont, is van een geheel andere orde dan de sfeer, waarin wij een buitenlandse vorst ontvangen of iemand met militaire eer begraven. Dan herdenken wij immers de dood van Christus, Zijn verschrikkelijk offer, waardoor Hij ons van de eeuwige dood redde, die wij verdiend hebben door onze zonden. Aan de voet van het Kruis past ons alleen maar verootmoediging, stille overdenking, ontzagvolle aanbidding, berouw, geloof, dankbaarheid. Daar passen geen kanonschoten bij.

En als u er nog eens over nadenkt, zult u het waarschijnlijk toch ergens met ons (en met de meeste r. katholieken van tegenwoordig) eens zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen