In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

CHRISTUS de grote Bloedgever

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

CHRISTUS de grote Bloedgever

6 minuten leestijd

Op 54-jarige leeftijd is br. Klaas Sluijs van Boeehout overleden. Br. Sluijs heeft veel zegenrijk werk verricht in Vlaanderen. Onder zijn energieke leiding is er in Boechout in enkele jaren tijd een bloeiende gemeente gegroeid.

Zelf heb ik het ontstaan van die gemeente van nabij mogen meemaken. Ik heb er in het begin meerdere keren gesproken. De eerste keer dat ik er sprak, waren er 55 bezoekers, waarvan 35 belangstellende r. katholieken. Men was toen zeer opgetogen. Maar het aantal bezoekers bleef groeien. En thans staan er een school en een kerk, waar elke zondag een 300 personen de diensten bijwonen.

Ds Vegh schreef in „Trouw" over br. Sluijs: Hij was iemand die velen kon overtuigen, maar die zelf heel moeilijk kon overtuigd worden, wanneer hij zich eenmaal een bepaalde mening gevormd had.

Inderdaad en voor sommigen is dat wel eens pijnlijk geweest. Maar dat neemt niet weg, dat br. Sluijs door de Here is gebruikt om een groot werk in Gods Koninkrijk tot stand te brengen.

Br. Sluijs had ook veel tegenkanting vanwege zijn strijdbare methode in de evangelisatie. Ook in Vlaanderen dachten meerderen, dat men in de benadering van de r. katholieken niet zo duidelijk de dwalingen van Rome moest aangeven zoals br. Sluijs dat deed in zijn tijdschrift „„Vlaams Kerkblad". Toch blijft daar het feit, dat geen enkele gemeente in heel Vlaanderen zo snel gegroeid is als de gemeente van Boechout. En nu weet ik, dat getallen niet alles zeggen, maar in dit geval zijn ze toch beslist veelbetekenend.

En achter alle strijd van br. Sluijs tegen Rome stond steeds zijn positieve geloof in Jezus Christus als zijn Zaligmaker. Ontroerend kwam dat nog tot uitdrukking in zijn laatste artikel, dat hij publiceerde in Vlaams Kerkblad. Daarin schrijft hij over de bloedtransfusie, die op hem wordt toegepast om hem, zo mogelijk, nog in het leven te behouden. Hij mediteert dan over het merkwaardige feit, dat een mens, een onbekende voor hem, het kostbaarste wat hij heeft, n.l. zijn eigen bloed, geeft om een medemens te redden. Hij schrijft:

UIT ENEN BLOEDE

Wanneer ik hieraan denk. krijgt die bokaal daar boven mijn hoofd een heel bijzondere betekenis: ergens op de wereld is een mens bereid geweest om zijn bloed te geven opdat ik, een geheel onbekende voor hem, zou kunnen gered worden.

Die „iemand" was misschien iemand uit de provincie Antwerpen die ik zou kunnen terugvinden. Maar het kan net evengoed een neger of indiaan zijn. Vandaag is het al de vierde dag dat er telkens een verse bokaal boven mijn hoofd hangt, telkens van andere mensen die hun bloed wilden geven om onbekende medemensen van de ondergang te redden. Ik ben nu die „„onbekende medemens" en ik geniet druppel voor druppel van hun offervaardigheid. Komt hierin niet op 't allerschoonst tot uiting dat alle mensen broeders zijn of, zoals de bijbel het zegt dat God — uit enen bloede — het hele menselijke geslacht opgebouwd heeft?

Ja, God wil mij zelfs door deze bloedtransfusie mijn verbondenheid met mijn medemensen leren. Ik zal niet meer neer zien op iemand die misschien wat minder ontwikkeld is of wat ruwere manieren heeft, of misschien een andere huidskleur, want hij heeft misschien zijn bloed voor mij gegeven.

Hij deed meer voor mij dan ik voor hem. En ik heb alleen maar reden tot diepe dankbaarheid jegens al die duizenden onbekende medemensen die hun bloed, hun levenskracht, geven opdat anderen zouden kunnen blijven leven.

Het kostbaar bloed van Christus

Nu ben ik ook veel beter gaan verstaan wat het betekende toen de Here Jezus op Golgotha Zijn bloed liet wegdruppelen opdat ik en miljoenen anderen zouden leven. De Here Jezus moest helemaal Zijn kostbaar bloed niet geven. Hij was niet schuldig of strafwaardig. Wij waren schuldig en strafwaardig. Wij zouden ons bloed moeten geven om onze zonden te verzoenen.

Maar zie, daar komt, evenals bij een bloedtransfusie, de grote verwisseling. Iemand anders, Jezus, geeft Zijn bloed opdat wij het niet zouden moeten geven. Inéé, ontzaglijk lijden heeft Hij zijn bloed gegeven. Maar het heeft voor miljoenen mensen doorheen alle eeuwen reddende kracht. Ook ik moet het er van hebben. Druppel voor druppel moet ik mijn leven lang van Zijn bloed leven. Elke zonde die ik bedrijf, en het zijn er zoveel, moet terug verzoend worden door het bloed van Jezus.

O, ik moet niet meer bang zijn voor die lange lijst van zwarte zonden die mijn leven bevlekt. Zelfs als die bokaal daar boven mijn hoofd niet helpt, en ik misschien dit gasthuis niet levend verlaat, dan nog staat daar het kostbare bloed van Christus dat mij reinigt van alle zonden. Terwijl ik hier in mijn centje de druppels lig te tellen, pleit de Here Jezus in de hemel bij de Vader voor mij.

Een mens kan zo'n oneindig hoopje ellende zijn wanneer hij ziek is. Hij weet met zijn lichaam geen blijf, hij moet zich overgeven aan hetgeen anderen over hem beslissen, hij moet zich in een stoel van zijn bed laten dragen en met een ambulance door de stad laten voeren, hij moet zich in een karrekc door de gangen van het gasthuis laten rijden en zich als een hulpeloze stakker op zijn bed laten leggen. Hij kan niets meer.

En toch staat mijn naam opgeschreven in de hemel. Mijn Grote Bloedgever is daar en Hij is bezig een plaats voor mij te bereiden. Moest ik sterven, dan ga ik leven. Dan zie ik mijn Bloedgever oog in oog. Dan zie ik al degenen die vóó mij zijn heengegaan. Zij die ik hier misschien heb mogen helpen op de weg naar de hemel. Maar ook zij die ik hier wegens miskenning of karakterverschil nooit heb begrepen. Dat valt daar allemaal weg. Want we komen daar allemaal slechts door hetzelfde kostbare bloed van dezelfde Christus.

Elke druppel spreekt

Lieve lezer, ik weet niet hoe lang ik u nog zal mogen spreken en schrijven van de Enige Zaligmaker die een mens in leven en sterven nodig heett. Eé ding zou ik willen vragen: wacht toch niet langer met u te bekeren. U moet dat doen terwijl u nog gezond zijt en leeft. Op uw sterfbed krijgt ge misschien de kans niet meer.

Ge moet enkel bidden tot Jezus. Of Hij ook uw zonden wil vergeven. Of gij ook moogt profiteren van Zijn reddende bloed. Of gij ook eert schaapje van Zijn grote kudde moogt zijn. En of Htj u de weg wil wijzen die gij in uw leven gaan moet om even gelukkig te worden als dit hoopje ellende met de reddende bokaal boven zijn hoofd.

Drup ... drup ... drup ... gaat het, tergend langzaam. Maar elke druppel spreekt mij van het reddende bloed van Christus. Voor mij. Ook voor u?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 september 1965

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

CHRISTUS de grote Bloedgever

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 september 1965

In de Rechte Straat | 32 Pagina's