UITSTALLING van vroomheid

Wat zou de paus er toch toe bewogen hebben om zich zo biddende houding op een postzegel van de Vatikaanstaat af te laten beelden? Zou hij helemaal niet hebben gedacht aan de woorden: „„Wanneer gij bidt, gedraagt u dan niet als de schijnheiligen, die graag in de synagogen en op de hoeken van de straat staan te bidden om op te vallen bij de mensen; voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvangen! Maar als gij bidt, ga dan in uw binnenkamer, sluit de deur achter u en bid tot uw Vader die in het verborgene is en uw Vader die in het verborgene ziet, zal het u vergelden" (Mat. 6:5-6 r.k. vert.).

Misschien zal de paus zeggen: Ik liet mij aldus op die postzegel afbeelden, niet om door de mensen geprezen te worden vanwege mijn vroomheid, maar om hen op te wekken tot vroom gebed.

Maar zouden die mensen waar Jezus het over had, ook niet een dergelijke bedoeling hebben gehad? We moeten ons de farizeën Schriftgeleerden niet voorstellen als monsters van ongerechtigheid. Dan kunnen we hun optreden niet verklaren. Ook zij zullen gemeend hebben: Wij moeten een voorbeeld geven van vroomheid, opdat ook degenen die ons zo zien bidden, ons mogen navolgen. En toch is Jezus zo scherp in zijn veroordeling van deze demonstratie van gebed. Zeker Christus zal hen hebben willen wijzen op de dieperliggende, misschien onbewuste of slechts half bewuste, zondige beweegredenen, vooral op hun ijdel zelfbehagen. Hij heeft hen aan zichzelf willen ontdekken. Dat was zo nodig voor deze mensen, die meenden dat ze z񟡲aaf leefden, dat ze daardoor wel de hemel zouden verdienen.

Ik meen echter, dat Christus ook zijn afkeuring uitspreekt over elke demonstratie van gebed, eenvoudig omdat het gebed zich niet demonstreren laat.

Het gebed is immers een innerlijk gesprek met God, onze Vader. En op de bodem van dit gesprek ligt altijd de verootmoedigng over mijzelf, omdat ik een zondig mens ben, en de dankbaarheid omdat God mij uit louter erbarming begenadigen wil en mij toch dit innige gesprek met Hem toestaat.

Ik geloof ook niet, dat de paus op deze manier anderen opwekt tot gebed. Hij bereikt zo het beoogde doel niet.

Immers de waarachtige kinderen Gods worden door innerlijke behoefte gedreven tot gebed. Het gebed is voor hen de ademhaling van de ziel.

En wat de ongelovigen betreft: Zouden zij zich niet stoten aan deze uitstalling van vroomheid? Zijn wij dan niet mede-oorzaak, dat zij een onjuiste voorstelling krijgen van het gebed, alsof het gebed een bepaald uiterlijk levenspatroon is naast zovele andere?

De opwekking tot waarachtig gebed kan, meen ik, slechts geschieden door de prediking van het Woord Gods, van het Evangelie van gericht en verzoening. Want daardoor alleen kan de mens komen tot de verbrokenheid des harten en tot de levende hoop in de God van ontferming.

Ik laat hieronder volgen het bekende gebed van de priester-dichter, Guido Gezelle. Zij die dit gebed aandachtig lezen, zullen het er mee eens zijn: Een mens die zo zijn hart uitstort voor de levende God, zal het nooit goed vinden dat hij op dat moment gefotografeerd wordt en zeker niet dat die foto wordt afgedrukt op een postzegel:

Gij badt op enen berg alleen
en...... Jezu, ik en vind er geen,
waar'k hoog genoeg kan klimmen
om U alleen te vinden:
de wereld wil mij achterna,
alwaar ik ga
of sta
of ooit mijn ogen sla;
en arm als ik en is er geen,
geen een,
die nood hebhe en niet klagen kan,
die honger en niet vragen kan;
die pijne en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!
O leert mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen