Bedevaartgangers opgelicht

Toen in Parijs de heer di Lionardi voor de rechter stond, vergat men gemakshalve, dat hij een dief en een oplichter was, die vele brave zielen tienduizenden franken lichter had gemaakt. Het viel allemaal in het niet bij dat ene punt in de akte van beschuldiging: di Lionardi en de caféhouder Jean Salvade hadden een wonder — een bloedend heiligenbeeld — uigevonden en daar jaren achtereen van geleefd.

Het was allemaal begonnen tijdens een bridge-avond in de gelagkamer van de heer Salvade. Deze had onder het spelen, rechts naast zich, het beeld van de H. Anna geplaatst, dat hij enkele dagen tevoren voor f 10,— bij een uitdrager op de kop had getikt. „Dat beeld brengt geluk in het spel", verklaarde Salvade zijn verbaasde vrienden. Ondanks het beeld ging het echter slecht voor Salvade.

Zwaai

Plotseling maakte hij een wanhopige zwaai met zijn rechterarm...... Het beeld wankelde en viel. Naast het beeld op de vloer van de gelagkamer lag een vinger, die eraf gebroken was. Maar dat verbaasde Salvade niet in het minst: hij had de vinger de nacht tevoren er bijna geheel afgezaagd.

Toen de vrienden verdwenen waren, prikte Salvade zich een, paar keer zo hevig in zijn eigen vinger, dat er een pracht van een druppel bloed verscheen. Hij smeerde de druppel op het breekvlak van de vinger van het beeld en ging naar bed. De volgende dag was het wonder geboren. De H. Anna bloedde! „Inderdaad, het is mensenbloed, stelden de medici vast.

Beroemd

Vanaf dat moment was het café van Salvade een beroemd bedevaartsoord. De gelovigen kwamen in grote drommen en Salvade verkocht ansichtkaarten en penningen. De H. Anna bracht hem f 4000 per maand op. Zeven jaar lang......

Maar het kon nog groter, dacht Salvade en hij verhuurde het beeld voor f 1000 per maand aan de antiquair di Lionardi, die het in Parijs in zijn kunstgalerij plaatste, waar het hem f 800 per week opleverde. Salvade zelf behielp zich ondertussen in zijn café met een tweede H. Anna-beeld, dat even trouwhartig bloedde, als het „echt wonderbeeld. Zo kwamen de verdiensten van twee kanten.

Kip

Maar nóg was het niet genoeg. Salvade besloot de kip met de gouden eieren te slachten en voor enorme bedragen verkocht hij de ware geschiedenis aan kranten en weekbladen. Zo kwam dan het einde van een bedrog, dat zeven jaar lang duizenden goedgelovigen naar het café van Salvade had getrokken.

Mr. Tixier Vignancourt — nu eens niet advocaat in een OAS-proces — deed zaterdag wat hij kon om de beide vervalsers te verdedigen. Salvade zei, dat hij het gedaan had om de mensen gelukkig te maken.

Naakt

Di Lionardi verklaarde met de hand op het hart zelf aan het wonder geloofd te hebben. „Het heeft me heel wat gewetensnood bezorgd de Heilige op te stellen in de schilderijengalerij, waar allemaal naaktstudies hingen!

Desondanks: 30 maanden voor di Lionardi; 13 maanden voor Salvade.

Uit „De Nieuwe Dag", 24 sept. 1964.

EEN PAAR OPMERKINGEN :

Het is toevallig, dat het bedrog van Salvade en Di Lionardi ontdekt werd. Wanneer deze oplichters zich wat meer beheerst hadden, was misschien niemand er ooit achter gekomen en was het café van Salvade een blijvende bedevaartsplaats geworden.

Wij zouden de vraag willen stellen: Waarom toch die hang naar allerlei verschijningen? We hebben toch het vaste Woord van God, dat ons nooit zal bedriegen.

„Uw woord is een lamp voor mijn voet en licht op mijn pad" (ps. 119:105).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen