De werking van Gods woord bij Rome

Wanneer men de gistingen die op het ogenblik in werking zijn binnen de r.k. kerk, gadeslaat, dan zal men zich vooral verblijden omdat die gistingen voortkomen uit de hernieuwde overdenking van Gods Woord bij Rome.

De voorstanders van de vernieuwing slaken niet zo maar wat revolutionaire kreten. Het zijn geen nieuwlichters, die alleen maar wat „anders willen. Hun argumentaties komen voort uit de Bijbel. Daarom kunnen wij gerust zeggen, dat die vernieuwingsbeweging bij Rome ook een uitvloeisel is van het werk van de H. Geest. Immers Gods Woord is alleen maar werkzaam door de kracht van de H. Geest. Alleen de H. Geest kan door dit Woord overtuigen van zonde en van oordeel, maar ook getuigen, dat wij kinderen Gods zijn.

Zeker bij de hogere kerkleiding zal er ook een bepaalde berekening hebben voorgezeten, toen men deze vernieuwingsbeweging wat meer ruimte gaf. Een priester uit Rome zei het vorig jaar tegen mij: „Als onze kerk zo nog een jaar of twintig was door gegaan, dan was haar rol in de geschiedenis misschien voor goed uitgespeeld geweest."

Maar laten we nu nuchter zijn. Niemand zal toch willen beweren, dat bij allerlei protestantse diskussies rondom de Bijbel de menselijke motieven geen rol zouden spelen. Helaas zijn kerkscheuringen maar al te vaak het gevolg geweest van heerszucht bij de een en minderwaardigheidsgevoelens bij de ander.

Het kardinalaat een storend element?

Een voorbeeld van een dergelijke argumenatie vanuit de Bijbel las ik in De Bazuin van 30 jan. 1965. In de lezersrubriek „Podium" stond een ingezonden stuk, ondertekend door W. F. en D. F. uit Brugge, dat handelde over de kardinalen. Ik citeer daaruit :

„Herhaaldelijk hoorden wij deze laatste tijd de vraag stellen naar de plaats en de zin van het kardinalaat in de Kerk. Noch de Schrift noch de theologie geven ook maar enige inhoud aan of basis voor deze waardigheid of functie".

„Kardinalen zijn een louter westers verschijnsel en zelfs hier, in het patriarchaat van Rome, hebben wij het eeuwenlang zonder kardinalen moeten stellen. Zij zijn dus beslist niet wezensnoodzakelijk in de Kerk. Vanwaar dan en waarom dan die machtspositie in de Kerk? Is deze wel verantwoord?"

„Het kardinalaat is een louter-menselijke instelling. Op die drempel van de nieuwe tijd mogen wij ons dan ook afvragen of het een dienend of een storend element is, of het moest worden gehandhaafd of afgeschaft worden...... Er zullen veel argumenten „pro" moeten zijn, want er zijn er beslist veel „contra". De lange sleep waarover men zo dikwijls valt, is nog de kleinste van alle!"

N.B. Intussen hebt u wellicht in de pers gelezen, dat de kardinalensleep die zeven meter lang was, is afgeschaft door de paus. Wanneer begint de paus aan de versobering van zijn eigen kleding?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen