Een boodschap voor u!

Eind december 1943. Concentratiekamp Vught, barak 19.

Gevangene no. 8081 zit tussen een goede honderd andere gevangenen op een bank. 't Is na het „avondeten" en ze mogen van Fritz, de blokoudste, nog een half uurtje fluisterend met elkaar spreken. Vooral niet hardop, want dan zwaait er wat.

Een mens kan zich wel door mensen in de steek gelaten voelen, 't Is; al een oud lied: „Vest op prinsen geen betrouwen..Zoudt g'uw hoop op mensen bouwen?" Kan een mens zich ook door God verlaten voelen? Dat zou de hel der godverlatenheid worden, die hier op aarde alleen door Jezus doorworsteld is. Opdat wij, die in Hem geloven, nimmermeer door God verlaten zouden worden. Die gevangene, dat was ik, meende die dag toch dat God hem in de steek gelaten had. Hongerig, gewond, met nare belevenissen die dag achter de rug. Och, ik had al geleerd keihard te zijn, of in ieder geval te lijken. Maar die ontreddering van binnen! Had ik de goede keus niet gedaan? Had ik niet mijn hoop op Christus gevestigd, op Hem alleen? Ik had mijn heil toch niet gezocht in eigen prestatie, niet in mijn goede werken, niet in mijn geestelijke ervaringen, niet in mijn geloof.

Had ik mijn zaligheid niet buiten mezelf gezocht, in Jezus Christus, die voor zondaren en vijanden tot een volkomen verzoening, rechtvaardiging en ook tot heiliging gegeven is?

Had ik mijn geloof dan toch op een waanbeeld gebouwd?

Bittere, harde gedachten spookten in mij rond.

God had mij, meende ik, toch ongelijk gegeven.

Toen kwam die man binnen, een mij onbekende gevangene. Hij zocht onder al die mannen. Tenslotte tikte hij mij op de sdhouder en fluisterde: „Ik heb een boodschap voor je." Ik ging met hem mee naar buiten en vroeg gretig: „Heb jet een brief van mijn vrouw?"

Dat lag voor de hand, want tot dan toe had ik kans geziert elke week een brief naar binnen en naar buiten te smokkelen. Hij zei, wat aarzelend: „Nee, dat is het niet, maar....Nu ja, ik zal het je maar precies vertellen. Ik liep langs deze barak, en toen zei de Here God: „Ga in deze barak, en Ik zal een man aanwijzen, die meent, dat Ik hem verlaten heb. Zeg tot hem: Ik ben met ulieden, alle dagen."

Tamelijk logisdh was het, dat ik die man, na de eerste sprakeloze ogenblikken, stevig in de arm kneep.

Hij snapte het direkt en zei lachend: „O nee, ik ben van vlees en bloed. Gewoon lid van de Gereformeerde Kerk."

Ik wist niets anders te zeggen dan: „Ik ben Hervormd". Hij zei nog: „Tja, de Here God trekt zich blijkbaar bar weinig van onze kerkmuren aan." Nog een ferme handdruk en ik stond weer alleen, in het donker. Of alleen, dat niet meer. En donker was het van binnen ook niet meer.

Broeder en zuster, mag ik u nu eerst een ernstige waarsschuwing geven?

Denkt u toch niet: „Nu ja, als die boodschap op zo'n wonderlijke manier mij ook persoonlijk gebracht werd." Niet de wijze waarop is belangrijk. Dat waren toen buitengewone omstandigheden, die ik niemand toewens. De inhoud van deze boodschap is belangrijk. Mag ik voor u die onbekende mede-gevangene zijn? Hoewel van huis uit Protestant, kan ik me voorstellen, dat u, als ex-katholiek, zich somtijds door mensen in de steek gelaten voelt. Misschien komen er zelfs zulke bittere gedachten in u op, als ik ze toen had. Mag ik u dan, u persoonlijk, dit zeggen: Indien wij ontrouw zijn, Hij blijft getrouw. Hij kan zichzelf niet verloochenen. Al zou zelfs een vrouw haar zuigeling vergeten, zo zegt de Here, Ik zal u niet begeven en u niet verlaten. Al zouden uw Vader en uw Moeder u verlaten hebben, de Here denkt aan u. W.

NASCHRIFT: Een boodschap voor u....een boodschap voor ons allen.

Ook in de donkerste uren is God ons nabij en nog altijd is de Here bereid om langs de weg van andere kinderen Gods, soms op wonderbare wijze, ons te vertroosten met zijn Woord.

En de Here stoort Zich dan niet aan kerkmuren die wij in onze zondigheid hebben opgetrokken.

„De wind blaast, waarheen hij wil; gij hoort wel zijn gesuis, maar weet niet waar hij vandaan komt en waar hij 'heen gaat; zo is het met ieder die geboren is uit het blazen van de Geest" (Joh. 3:8. RKV).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen