Gods Geest opende mijn ziel

Getuigenis van een ex-r.k. katholieke

Beste Broeder Hegger,

Wat fijn dat ik u nu zo maar als „broeder" mag aanspreken, want in Christus vallen rangen en standen weg.

Ik ben katholiek gedoopt en ging dus naar de katholieke school. Blijkbaar was ik al vroeg kritisch ingesteld. Ik herinner me n.l., dat de pastoor een keer op de katechismus zei, dat Jezus Christus rooms-katholiek was geweest. Hij zal wel op deze eenvoudige manier aan ons, kinderen, hebben willen duidelijk maken, dat de r.k. kerk de enig ware kerk van Christus is. Ik stak echter mijn vinger op en zei, dat Jezus een Jood was geweest. De klas was niet te houden en sprak de afkeuring over deze opmerking van mij uit in een langgerekt „OOH" en „AAH". En ook de pastoor hield voet bij stuk: Jezus was de eerste roomskatholiek geweest.

Toen ik ging werken, kwam ik in een katholieke omgeving. Daar viel het op, dat ik zo anti-katholiek was. Ik was n.l. in opstand gekomen tegen de bangmakerij in mijn kerk, met de voortdurende dreiging met de hel, wanneer je dit gebod zou overtreden, of dat niet zou willen doen.

Mijn collega's vonden mijn anti-katholieke houding daarom zo erg, omdat ik toch van huis uit katholiek was.

Ik kreeg de raad om een katholieke godsdienstcursus te volgen. Het was een kring van jongelui. Over de Bijbel werd er zo goed als nooit gesproken. Meestal waren het praatjes over film en politiek.

Een keer bracht de pater een bandrecorder mee. Het was een band, waarop men een preek van u had opgenomen; ik meen, dat u die preek had gehouden in de grote kerk van Delft op de Hervormingsdag. Er werden stukken van uw toespraak afgedraaid (we kregen nooit uw hele preek te horen) en dan werd u bekritiseerd. De pater zei, dat uw overgang naar de reformatie verklaard moest worden uit uw moeilijke jeugd, en dat u alleen maar wat wartaal sprak.

Ik vond deze wijze van bestrijding minderwaardig en koos partij voor u.

Ik zag er uit als een clown

Daarna heb ik een tijd doorgemaakt, dat ik zonder God leefde en de kerk vaarwel zei. Ik deed nergens meer aan. Ik was zondig en bevond mij ten laatste in nare situaties en in kringen, waar een fatsoenlijk mens niet thuishoort.

Op een zondag voelde ik mij erg wanhopig. Iemand zei mij toen: Kom dan eens met mij mee. Ik weet een „leuke club" voor je. Het bleek een protestantse dienst te zijn. (Anders was ik misschien niet meegegaan, als ik dat van te voren geweten had).

Ik was erg opgemaakt en de mensen keken even op, maar keken daarna weer voor zich. Maar in die samenkomst was de Heilige Geest aanwezig, want die opende mijn ziel. Er was H. Avondmaal. In de preek werd gezegd, dat men aan dat Avondmaal zou mogen deelnemen, mits men spijt had van zijn zonden en Jezus als zijn Zaligmaker wilde aannemen en wilde geloven, dat Hij stierf voor onze zonden. Ik nam het brood en dronk de wijn en gaf mij toen geheel aan Jezus over en begon te huilen van blijdschap. Ik moet er uit gezien hebben als een clown; alle ogenzwart en poeder waren vieze strepen geworden door mijn gezicht. Maar er was een groot wonder gebeurd. De engelen zongen in de hemel, want een zondares was bekeerd.

Mej. F. te Den Haag.

Naschrift:

Inderdaad had ik al voordat dit meisje mij schreef, van een gereformeerd ouderling gehoord, dat een priester, n.l. pater de Bot, deze praktijken er op nahield. Ik heb hem toen opgebeld en mijn afkeuring uitgesproken over dit opereren met de levende stem van een ander, daar ik immers in die toespraak niets anders had gezegd dan wat ik in mijn boeken heb geschreven.

OPHEFFING PROCESSIEVERBOD

De vereniging „Protestants Nederland" heeft een manifest uitgegeven, waarin wordt uiteengezet, waarom de protestanten bezwaar hebben tegen de opheffing van het processieverbod. De reden waarom wij, reformatorische christenen, hier in Nederland dit verbod wensen gehandhaafd te zien, is n.l. niet, zoals veler. katholieken denken, dat wij daardoor de vrijheid van do r. katholieken willen inperken, maar dat wij de vrijheid van de niet-r. katholieken in bescherming willen nemen. De processie, met name de sakramentsprocessie, is een openlijke aanbidding van iets dat volgens de reformatorische christenen alleen maar brood is. Volgens ons is het dus, hoe zeer wij ook weten dat de r. katholieken daar anders over denken, afgoderij. Wij menen daarom, dat het indruist tegen de burgerlijke vrijheidsrechten, wanneer men een medemens dwingt getuige te zijn van iets dat kwetsend is voor zijn godsdienstige gevoelens. Overigens zouden wij menen, dat de r. katholieken moesten afzien van de poging tot opheffing van dit verbod, alleen reeds op grond van 1 Kor. 13:5, waar staat: „De liefde kwetst niemands gevoel". Het is toch ook niet nodig, dat men een godsdienstoefening op straat houdt. Waarom is het niet voldoende, als men dat in een kerkgebouw of op een partikulier terrein doet?

Het gehele manifest kan men aanvragen bij Vereniging Protestants Nederland, Noordeinde 48 a, Delft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen