De verkiezingen in Italië

De uitslag van de verkiezingen in Italië zijn een grote teleurstelling geworden voor de westerse vrije wereld. De kommunisten hadden in de kamers een winst van 22,7% in 1958 tot thans 27,3%. Dat is dus een vooruitgang van 4,6%o. Italië heeft nu de grootste kommunistische partij van de vrije wereld.

Het valse dilemma Rome of Moskou

De r.k. kerk heeft de laatste jaren nog al eens gespekuleerd op de angst van de westerse wereld voor de dreiging uit het oosten. Telkens weer werd de leuze gelanceerd: Rome of Moskou. Het vatikaan werd voorgesteld als het sterkste bolwerk tegen de groeiende kommunistische macht.

De verkiezingsuitslag in Italië heeft weer eens opnieuw de onjuistheid van dit dilemma aangetoond.

Bestuur eerst uw eigen huis

Als Paulus de eigenschappen opsomt die nodig zijn voor een goede ouderling, dan zegt hij: „Een opziener moet zijn…. een goed bestierder van zijn eigen huis, die in waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet tebestieren, hoe zal hij voor de gemeente Gods zorgen?" (1 Tm. 3:4-5).

Wij zouden dat ook aan het pausdom willen vragen. Zorg eerst eens, dat er in Italië even weinig kommunisten zijn als in de protestantse landen. En u bent toch ook bisschop van Rome. Welnu in de stad Rome zijn de kommunisten toegenomen van 256.098 stemmen in 1958 tot 342.370 in 1963. Dat is dus een toename met 86.000 stemmen. En hoe komt het dat de r.k. partij, de Democrazia Christiana, in de stad Rome maar 28,1% van de stemmen heeft veroverd, terwijl het gemiddelde procent van deze partij in heel Italië 37,5% is?

De sociale onzekerheden in Italië

Wij spraken een Nederlandse werkgever in Italië. Hij zei ons: Ik was ook in Nederland geen praktiserend katholiek. Maar wat ik hier zie, beneemt mij alle lust om nog ooit aan een terugkeer naar de r.k. kerk te denken.

Ik heb hier meerdere arbeiders. Ik kan hen echter zo maar ontslaan. Op staande voet. En niemand die er iets aan doet.

Hij sprak over een andere werkgever. Een miljonair. Hij heeft grote machines waarin rotsblokken verbrijzeld worden tot zulke afmetingen, dat er geschikte stenen voor huizenbouw uit te voorschijn komen. In een half jaar tijd is het reeds drie keer voorgevallen dat een arbeider in die machine viel en u kunt begrijpen, hoe hij er uit te voorschijn kwam: totaal verpletterd. Maar niemand die hier iets tegen doet.

Hij vertelde nog: Onlangs was hier ingebroken. Dieven hadden gewoon het dak van een auto opengebroken en er alles uitgehaald. Ik belde de politie. Deze wilde niet eens komen kijken. Komt u maar op ons bureau, zo zei de politie, dan zullen wij u wel een bewijs geven voor uw verzekering. Dat was alles wat ze eraan wilden doen.

Is het dan te verwonderen dat zulk een land een welige voedingsbodem is voor het kommunisme? Men moge daarbij ook nog bedenken, dat veel van het kapitaal van Italië in handen van het vatikaan is.

Het is algemeen bekend, dat 80% van de aandelen van de Fiatfabrieken eigendom van het vatikaan zijn. Dan begrijpen we ook, dat veel arbeiders weinig zin hebben om op de r.k. partij, de Democrazia Christiana, te stemmen.

Schep eerst orde op eigen zaken!

Wij willen dus nog eens tot de pausen zeggen: Schep eerst eens orde op uw eigen zaken, in Italië, in het bisdom Rome, voordat u de pretentie durft voeren om aan de westerse wereld de leiding te geven in de strijd tegen het kommunisme. Zorg ervoor, dat Italië straks geen kommunistische staat wordt, die de Middellandse zee beheerst, zodat protestantse landen u nog te hulp moeten komen om dit dreigende gevaar te keren. Italië, een land midden in Europa, met meer dan een kwart kommunisten, dat is geen prettig gevoel voor de westerse vrije wereld. Bevrijd ons eerst eens van die narigheid in uw eigen huis, voordat u de wereld wilt imponeren met geweldige encyclieken, die aan de UNO worden overhandigd.

„Mijn koninkrijk is niet van deze wereld"

Dit woord heeft Jezus Christus gesproken vlak voor zijn terdoodveroordeling. Het kan niet anders, dan dat Christus dat wreken moet, als iemand zich de plaatsbekleder van Christus op aarde noemt, de „andere" Christus, en tegelijk vasthoudt aan aardse macht, aan een eigen staat, al is die nog zo klein.

Jezus heeft dit gezegd tegen Petrus: „Breng uw zwaard weder op zijn plaats, want allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen" (Mat. 26:52).

Wanneer de christenen niet meer alleen op hun Hoofd, Christus, bouwen, maar op aardse macht, dan zullen zij door die aardse macht omkomen. Want de kinderen der duisternis zijn slimmer dan de kinderen des lichts.

Wij lazen, dat het vatikaan weer wil overgaan tot de instelling van konsulaten in allerlei landen. Wij hopen dat Rome zich toch nog zal bedenken voordat het verder gaat met de profanatie van het getuigenis van Christus: „Mijn koninkrijk is niet van deze wereld."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen