Stille revolutie in de r.k. kerk

In het rooms-katholieke blad „ De Maand" van januari 1963 schrijft N. M. Wildiers over de vernieuwingen in de rooms-katholieke kerk:

„De term „stille revolutie" is inderdaad niet te sterk. Onafgezien van de onveranderlijkheid der waarheid, kan niet worden geloochend, dat zich in de jongste tijd grondige wijzigingen hebben voorgedaan in opvattingen en houdingen, die vroeger voor onaantastbaar werden gehouden. (….)

Als gevolg van de nieuwe exegese is er ook heel wat op losse schroeven komen te staan in de dogmatiek en de moraaltheologie, zodat velen zich gaan afvragen, waaraan zij zich hebben te houden. Op het gebied van de kerkgeschiedenis werden vele figuren van hun voetstuk gehaald, terwijl omgekeerd eerherstel wordt verleend aan „ketters".

Verschillende gebeurtenissen worden dan nu in de handboeken heel anders voorgesteld dan vroeger het geval was: Men denke bijv. aan de wijze waarop de kruistochten of de reformatie worden beschreven en men vergelijke deze voorstelling van zaken met wat daarover in vroegere werken te lezen stond.

Tenslotte hebben wij geleerd een zeer kritische houding aan te nemen tegenover bepaalde kerkelijke instellingen en bestuursvormen. De methodes, die door het H. Officie en door kerkelijke rechtbanken worden gebruikt, komen ons als onverdraaglijk voor en niet meer te verzoenen met de huidige opvattingen in zake de rechten van de mens en de eerbied, die wij aan het subjektieve geweten verschuldigd zijn" (pag. 7 - 8).

Oorzaak van geloofskrisis

Wildiers beschrijft dan hoe deze vernieuwingen door velen met gejuich zijn begroet, maar voor anderen een schok betekent.

„Het doet zich haast aan hen voor als een soort profanatie van heilige dingen, als een beeldenstormerij waarbij vele kostbare dingen worden neergehaald en niets in de plaats wordt gezet. Wij kennen uitstekende en hoogstaande personen, zo priesters als leken, die door al deze veranderingen pijnlijk werden getroffen en er ook wezenlijk onder lijden. Bij sommigen onder hen kan dit zelfs leiden tot een zekere geloofskrisis, daar zij niet meer inzien, hoe al deze wijzigingen in de voorstelling van de kerkelijke leer kunnen verzoend worden met het beeld, dat zij zich van de Kerk en van het christendom hebben gemaakt. Zij hebben niet zelden de indruk, dat hun „iets anders' ja „een andere godsdienst" wordt voorgehouden, die afwijkt van wat zij als de ware en onveranderlijke leer hebben leren beschouwen." (pag. 8)

Kansen voor hot zuivere Evangelie

Ik ben er van overtuigd, dat als gevolg van deze huidige stille revolutie in de rooms katholieke kerk er geweldige kansen zijn voor het brengen van het zuivere Evangelie aan de rooms-katholieken. Nu oude vertrouwde zekerheden bij hen beginnen te wankelen, nu zij langzamerhand gaan inzien, dat menselijke instellingen geen houvast kunnen bieden, nu moeten wij hun het oude, vertrouwde Woord Gods brengen, „het profetische woord, dat zeer vast is", dat is „als een licht schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlicht, en de morgenster opgaat in uw harten" (2 Petr. 1:19).

Geestelijke inspanning gevraagd

Maar willen wij het zuivere Evangelie brengen aan onze rooms-katholieke medemensen, dan moeten wij ons geheel en al in hun veranderende gedachtenwereld indenken. Dat is een eis van eenvoudige liefde. Wij moeten niet allereerst van hen eisen, dat zij ons proberen te begrijpen, Het moet omgekeerd zijn. Christus eiste ook niet dat de verloren schapen naar Hem toe zouden komen, maar Hij zocht ze zelf op.

En ik wil een waar woord aanhalen van Wildiers, dat hij gebruikt in verband met de vernieuwingen in de room-katholieke kerk: „Ni ets moet aan een waarachtig geloofsleven zo vreemd zijn als geestelijke luiheid en intellektuele gemakzucht". (pag. 10).

Laten wij dat beslist ook op onszelf, reformatorische christenen, toepassen.

Het is veel gemakkelijker om over het rooms-katholicisme op precies dezelfde manier te schrijven en te praten als dat gebeurde ten tijde van de reformatie. Dan hoef je alleen maar na te praten, wat je vroeger geleerd hebt.

Een voorbeeld: Ten tijde van de reformatie was elke rooms-katholiek het volkomen eens met de methoden van de inkwisitie. In onze tijd zullen verreweg de meeste rooms-katholieken deze methoden beslist verwerpen.

Dan moeten wij in ons gesprek met de rooms-katholieken van onze tijd niet doen, alsof zij niets liever zouden hebben dan ons, ketters, reeds morgen op de brandstapel brengen, als ze er de kans toe zouden krijgen.

Het stelsel blijft gelijk, maar de mensen veranderen

Wij hebben in ons blad meerdere malen er op gewezen, en allerlei rooms-katholieke priesters hebben dat ook herhaaldelijk gepubliceerd, dat er geen wezenlijke veranderingen in de rooms-katholieke kerk kunnen plaats hebben. Elke wezenlijke verandering zou het einde van de rooms-katholieke kerk betekenen, daar ze dan haar kardinale aanspraak van de onfeilbaarheid zou prijsgeven.

Maar de mensen veranderen wel. En de rooms-katholieken beleven in onze tijd hun rooms-katholicisme heel anders dan vroeger. En dat moeten wij goed in het oog houden, willen wij niet oorzaak worden dat de kansen van het zuivere Evangelie, mede door onze schuld, aan hen voorbijgaan.

KWITANTIES VANAF 15 MEI

Vanaf 15 mei beginnen we met de verzending van kwitanties aan hen, die hun abonnementsgeld nog niet betaald hebben. Dan komen er 50 cent inkassokosten bij. Dat is tijd- en geldverlies voor u en voor ons. Indien mogelijk, betaal dan liever per giro, of per postwissel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen