Bezorgde boodschap van de Waldenzer Synode

In een schrijven heeft de Waldenzer synode vanuit Torre Pellice, het centrum der Waldenzen in Italië, zich gericht tot de kerken naar aanleiding van de meerdere openheid van rooms-katholieke zijde tegenover de protestanten in het algemeen en van het komende tweede Vatikaanse concilie.

In dit schrijven wordt de vreugde uitgesproken over de bereidheid om met elkaar in gesprek te komen. Maar er moet ook gewaarschuwd worden voor de verschillen van mening, die er zijn op dogmatisch gebied, de vanzelfsprekendheid waarmee de rooms-katholieke kerk zich gelijk stelt met het Koninkrijk Gods en waarmee ze „een autoriteit aaneemt en op een kracht aanspraak maakt, die meer streeft naar overheersing dan naar dienen. „Wij moeten ons houden aan de twee belangrijkste punten van de hervorming: de rechtvaardiging door het geloof en de Heilige Schrift als enige bron van autoriteit, als richtsnoer voor geloof en wandel. Het rooms-katholieke „oecumenisme" richt zich op terugkeer tot of integratie in de rooms-katholieke kerk van de „gescheiden broeders". Op deze manier komt de waarheid van een kerk in de plaats van de waarheid van het Woord van God. Wij willen klaar staan om ons te vernieuwen en te hervormen, alleen echter in trouw aan het Woord van God". In dit verband bevestigt het schrijven ook het gevoelen van het congres van de Italiaanse evangelische jeugd (Rome 1962), dat de beleefdheidsbezoeken aan de paus door verscheidene kerkelijke leiders een onderdanigheid meebrengen aan een primaat, die wij niet erkennen.

Wat het concilie betreft is het de taak van onze kerken dat wij bidden, opdat de kerk van Rome, samen met de andere, zich zal laten hervormen door het evangelie. Aldus de boodschap van de Waldenzer synode aan de kerken.

Wij lazen dit in Trouw van 1 okt. '62.

Wie het verhaal van „De Roemrijke Terugkeer" van Mia van Oostveen gevolgd heeft, zal deze bezorgde taal van de Waldenzen kunnen begrijpen.

Maar…. hun herinneringen zijn ook van jongere datum. De roemrijke terugkeer begon in 1689. Toen waren de brandstapels in Nederland al sinds een eeuw uitgedoofd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen