In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Weerspiegeling

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Weerspiegeling

van innerlijke vrede

7 minuten leestijd

Wie veel reist, kan veel verhalen. Vanwege de spreekbeurten, moet ik veel reizen en maak daarbij soms wonderlijke ervaringen mee.

Een daarvan wil ik hier toch vertellen.

Waar moet ik uitstappen?

Ik zit in de bus. Het is nog een behoorlijk eindje voordat ik in het dorp zal zijn, waar ik die avond spreken moet.

Ik ben al een paar dorpen gepasseerd en vraag voor alle zekerheid aan iemand, of ik nog niet moet uitstappen.

Een dame, die voor mij zit, keert zich dan naar mij om en zegt: „Ik moet bij dezelfde halte uitstappen. En waar moet U zijn?"

Ik vertel het haar, en dan zegt zij, dat zij niet ver daarvandaan woont en dat ik er het beste aan doe met haar mee te gaan, daar het nog al ingewikkeld is om het helemaal uit te leggen.

Zij zei dat met een aparte soort vriendelijkheid. Uit haar gelaat straalde een bijzondere mildheid.

Ik zei bij mijzelf: Dit lijkt nu echt christelijke blijdschap, blijdschap die van heel diep komt. Vriendelijkheid die toch weer heel anders is dan menselijke vriendelijkheid, die uit een fijne, innerlijke beschaving voortkomt. Vriendelijkheid, die een weerspiegeling is van de innerlijke vrede in Christus.

En ik dacht: Wat zou het fijn zijn, als ik gelijk kreeg, - als het dus werkelijk op iemands gezicht kan staan te lezen of hij een wedergeboren christen, een waarachtig kind van God is, of alleen maar een mens van de wereld of een christen, die slechts naar de kerk gaat en een bepaalde belijdenis onderschrijft.

Maar hoe zou ik dat te weten komen?

Christelijke gastvrijheid

Als we enige tijd gelopen hebben, vraagt deze dame: „Mag ik misschien vragen, bij wie moet U zijn?".

Ik vertel het, en dan is haar antwoord: „Dan bent U vast de spreker van de avond".

Er ging een eerste vreugde in mij. Ik wist het: Zij is dus in elk geval een reformatorisch christin.

Ik wil verder niet te veel details vermelden. Maar het liep allemaal daarop uit, dat ik in dat gezin het avondeten mocht gebruiken. (Door een lange vergadering op die dag had ik daarvoor nog geen kans gehad). En dat de heer des huizes aanbood om mij met zijn auto na de spreekbeurt naar de trein te brengen. Toen ik in dat gezin was - de oudste dochter was ongeveer 18 jaar, schat ik -, merkte ik meteen: Dit is niet zo maar een„protestants" kerkelijk gezin. Hier heerst de blijde vredige sfeer van hen, die door genade geleerd hebben, dat God van ons vraagt om Hem lief te hebben boven alles en de naaste als onszelf.

Vrucht van welke prediking?

U begrijpt: Ik was erg benieuwd, tot welke kerk of groep dit gezin zou behoren Niet dat dit nu van beslissend belang is, maar onwillekeurig gaat dan toch ook je sympathie uit naar de kerkelijke gemeenschap, die door haar prediking van het Woord Gods zulke vruchten voortbrengt.

Het was mij even opgevallen, dat aan tafel uit de oude vertaling werd voorgelezen. Maar dat kon toevallig zijn. Ik dacht er in elk geval niet verder op door.

Maar als we in de auto zitten op weg naar het station, komt het gesprek vanzelf in deze richting en dan verneem ik dat dit gezin behoort bij de Gereformeerde Gemeente.

Een brief vol licht

Twee dagen later ontving ik een brief naar aanleiding van een aktie voor „In de Rechte Straat", die dit gezin wilde gaan voeren.

Daarin schreef deze dame o.a.:

„De Here Jezus zelf heeft enkele jaren geleden ook mijn zondige hart willen aannemen. Hij openbaarde Zich aan mij als mijn volkomen Verlosser en Zaligmaker, die Gods toorn en vloek over mijn zonden gedragen heeft. Hij heeft mijn schuldige ziel gereinigd door zijn heilig Bloed. Hij heeft het gevuld met zijn eeuwige liefde".

Een oude kloosterling zonder vrede

Daarna schrijft zij over een oude kloosterling, die zij in de trein had ontmoet.

Hij was 79 jaar oud. Hij mocht elk jaar één keer naar zijn familie.

Zij sprak met hem over Jezus Christus en over de geborgenheid in Hem. Hij erkende, dat hij geen vrede had, geen zekerheid over zijn eeuwig behoud. Hij had de tranen in de ogen gehad.

(Deze dame had mij daar ook over gesproken, toen ik bij haar was). En dan schrijft zij:

„lk kan die oude geestelijke uit de trein maar niet vergeten, die ik in mei van dit jaar ontmoette. Elke dag is hij in mijn gebed en gedachten. Hij was vol onrust en onvrede en kon zo niet sterven. Hij kende de Here Jezus niet, zoals Hij werkelijk is, en zoals een zondaar Hem mag zien. Hij, die alle zorgen kan wegnemen, en al onze armoede vervullen. Hij is machtig en gewillig om hongerigen te verzadigen, vermoeiden te laten rusten, gevangenen de vrijheid te geven, de vreemden te laten wonen, bedroefden te troosten, dorstigen te laten drinken uit de fontein des heils, duistere zielen te verlichten met hemels licht, gebogenen het hoofd te laten opheffen om te zien op Hem.

Zou iemand op aarde ooit kunnen beschrijven:

hoe groot de barmhartigheid is van Jezus Christus voor verloren zondaren,

de blinkende schoonheid van het kleed der gerechtigheid, waarmee Hij de zwartste ziel wil bedekken,

de eeuwige liefde, die Hij neer doet dalen in een eenzame, bedroefde ziel, waardoor de ziel tot volkomen overgave en volle liefde komt,

de blik van zijn ogen, waarmee Hij ons wil aanzien, een blik vol vertroosting voor een ziel in droefheid, een blik van bestraffing, wanneer wij afwijken, een gebiedende blik wanneer wij een bijzondere opdracht van Hem ontvangen, een gezagvolle blik die de ziel doet buigen onder zijn regering.

Nooit was er een mens, of engel, of enig schepsel wiens blik der ogen is zoals van Hem: zo vol liefde, vol macht, vol bemoediging, vol bestraffing, vol troost, zo zielsdoordringend.

De Blinkende Morgenster

O, ik kan er zo naar verlangen, dat miljoenen mensen mochten zien en weten wie Christus is.

Indien men eenmaal door het geloof Hem heeft mogen zien, dan kan geen geld, goed of eer het hart meer vervullen.

Hij is de blinkende Morgenster. Hij heeft al mijn genegenheden naar Zich toe getrokken. Daar waren vele uren in mijn leven, de laatste jaren, waarvan ik zeggen kan: „En zij zagen niemand dan Jezus alleen".

Het brandt in mij als vuur, dat ik verlang dit te schrijven. Dominee, denkt u toch niet, dat alle protestanten dit begrijpen. Velen kennen Jezus uit de Bijbel als een bijbels persoon naast zo vele anderen, maar kennen Hem niet door het levende geloof.

Wilt u alle broeders in de Wartburg van ons groeten. Wij verlangen om voor hen te bidden, dat Gods Geest intrede doet in hun ziel en zij Christus en zijn volle rijkdom mogen kennen."

Wees een weerspiegeling van Gods heerlijkheid

Ik had mij dus niet vergist. Het blijkt dus mogelijk, dat aan ons deze tekst letterlijk in vervulling gaat: „En wij allen, die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen.." (2 Kor. 3 : 18a).

Als de bedekking van de wet die ons veroordeelt en angstig maakt, van ons wordt weggenomen, dan straalt de heerlijkheid des Heren van ons af.

Nu was dit geval met deze dame in de bus een bijzonder iets. Het staat nergens in de Bijbel, dat het zonder meer al aan ons zichtbaar moet zijn, dat wij innerlijk leven vanuit de liefde van Christus.

Maar wel moet het zichtbaar worden in ons gedrag en hoorbaar in ons getuigenis. Wij, die van Christus zijn, moeten een zingend en stralend leven leiden. Wij moeten de heerlijkheid Gods op ons aangezicht weerspiegelen.

Gelukkig zal dat eenmaal ook met alle kinderen Gods het geval zijn, want de kinderen Gods:

„veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is" (2 Kor. 3 : 18b).

Spreekbeurten

Van prof. Muñiz en ds Hegger: 7 dec. om 7.30 uur in gebouw „Gods is liefde" in de Marskamp te Hengelo; 12 dec. om 8 uur in Chr. School Wittebrink te Zelhem; 13 dec. om 8 uur in de Chr. Ger. Kerk a. d. Wittevrouwesingel te Utrecht. Van ds J. Gravendeel: 11 dec. Verenigingsgebouw St. Annaland; 12 dec. „Ons Dorpshuis" Stavenisse; 13 dec. Geref. Kerk Oud Vossemeer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 1962

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

Weerspiegeling

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 december 1962

In de Rechte Straat | 32 Pagina's