Alléén door de H. Kerk?

Het is wel alsof Rome in haar antwoord op vraag 169 van haar catechismus (cat. der Nederl. Bisdommen) in het defensief staat. Welk is dan de inhoud van deze vraag en antwoord, hoor ik u vragen? Wel dit:

Vraag: Hoe kennen wij met zekerheid de goddelijke Overlevering en ook de H. Schrift?

Antwoord: Wij kennen met zekerheid de goddelijke Overlevering en ook de H. Schrift alléén door de H. Kerk.

Alle zwaarte valt hier op het alléén. Zo immers, door zich alléén uit te roepen als de kenner van Overlevering en H. Schrift, snijdt Rome iedereen die zich niet aan haar onderwerpt, de pas af, om buiten haar te zoeken naar wat overlevering, en vooral naar wat de Bijbel zegt. Rome zet 'n punt achter iedere exegese, achter iedere verklaring waarvan zij niet de touwtjes in handen heeft. Alléén zij immers kan ons met zekerheid zeggen wat in de Bijbel bedoeld wordt. De Bijbel wordt hier dus zijdelings verklaard als zijnde een geschrift dat op vele plaatsen verdere uitleg nodig heeft. Er wordt dus ook zijdelings gezegd dat de Bijbel uit zichzelf, zelfs niet aangevuld door de overlevering, onvoldoende is om Gods waarheid en Gods wil over ons te leren kennen. Het alles overkoepelend orgaan is de kerk. Zij is volgens Rome de enige die voldoende uitleg en daarenboven de enig ware uitleg kan geven. Met zo'n uitleg kan het niet of de Bijbel (en ook de traditie) krijgt 'n tweederangsrol. De eersterangsrol wordt ingenomen door de kerk.

Waarom Rome zich hier zo verdedigt, is ook te begrijpen. Van uit de Bijbel immers zien we, hoe de Here Jezus telkens weer de Bijbel ten volle honoreert. Telkens en telkens weer beroept de Heer Jezus er zich op, dat dit of dat geschreven staat. Hij zegt ook dat Hij niet gekomen is om de profeten te ontbinden, maar wel om ze te vervolmaken. Uit de Schrift zelf blijkt dat de Schrift voldoende is ter zaligheid (Joh. 20 : 30).

Dat alles heeft Rome naar dat „alléén door de kerk" doen grijpen. Ze wilde de laatste mogelijkheid van zelfonderzoek de pas afsnijden en het „onderzoek de Schriften" vervallen verklaren. Rome is ondanks alles hier toch niet in geslaagd. De laatste tijd zijn ook de rooms-katholieken meer en meer aan Bijbelstudie gaan doen. Dat Rome zich hier schrap zet, is best te begrijpen. Ten minste als men Rome hier van uit de catechismus der Nederl. bisdommen mag beoordelen.

Nu zult u zeggen, dat is misschien zo op papier, maar in feite is liet toch anders. Zien we niet overal dat de rooms-katholieken meedoen aan Bijbelcolportage? Dus, zou men kunnen besluiten, Rome is dan toch niet tegen het bijbelonderzoek? Nu mag men niet vergeten dat Rome werkelijk hier in Nederland zo te werk gaat, ofschoon men steeds voor ogen zal moeten houden dat de Bijbels die zij aan de man brengen, r.k. Bijbels zijn.

Ik wil echter dieper op de vraag ingaan. Als Rome werkelijk in de praktijk veranderd is, en toch het Bijbelonderzoek wil, waarom hebben we dan in zuidelijke landen geen r.k. Bijbelcolportage-dienst?

Nu moet men niet aan komen draven met het feit dat zuidelijke landen achterlijk zijn en dat men het daarom niet doet. Indien ze achterlijk zijn, wat ik zeer betwijfel, dan zou dit 'n reden te meer moeten zijn om aan Bijbelcolportage te doen.

Ik geloof echter dat de reden ergens anders ligt. Hier in Nederland kan men ook bijbel niet onthouden; dat gaat gemakkelijker in roomse landen. Daar immers is de mens er nog niet op attent gemaakt dat God ons zijn wil heeft laten kennen door zijn Woord.

Daarbij moet gezegd worden dat Rome ook in Nederland de touwtjes in de hand houdt. Zij alléén immers kan met zekerheid ons zeggen wat God in Zijn Woord heeft bedoeld, aldus Rome.

Latere berichten

Theologieschema teruggewezen. — Zoals u wellicht reeds in de pers gelezen hebt, heeft de paus ingegrepen en het omstreden schema teruggewezen naar een commissie ad hoc.

Sint Jozef in de canon. — Hierover schrijft De Linie: „Zo de paus met deze beslissing overbodige discussies heeft ontweken, en vooral zo een rusteloos rondleuren met lijsten en petities tot bedaring komt, heeft het Concilie er per slot van rekening bij gewonnen".

U ziet dus, men kan in de rooms-katholieke kerk veel rumoer onder elkaar maken, maar wanneer de paus heeft gesproken, zwijgt iedereen en…. gaat allerlei eigenmachtige beslissingen van de paus nog goedpraten ook.

Het is dwaas om het voor te stellen, dat de paus met deze beslissing een einde wilde maken aan het rondleuren met lijsten en petities om handtekeningen te verzamelen van bisschoppen die zich uit zouden spreken vóór opneming van Jozef in de canon. De paus heeft heus wel andere middelen om zulk een rondleuren onmogelijk te maken.

En kinderachtig is het om bravo te roepen omdat de paus aldus eventuele overbodige diskussies heeft willen ontwijken. Dat is nu juist het wezen van de diktatuur, dat de diktator zelf uitmaakt of diskussie door het raadgevende lichaam gewenst is, ja of neen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen