Enkele uitlatingen over bet celibaat

Kardinaal Döpfner, aartsbisschop van München, heeft in zijn vastenbrief van 1962 de priesters ervoor gewaarschuwd, dat ze niet moesten verwachten dat de wet van het celibaat zou worden afgeschaft of verzacht.

Dr. W. Th. Cleve vertelt in de jongste aflevering van zijn ‘tijdschrift „Evangelisch-Katholisches Forum", juli-sept. 1962, dat op een desbetreffende vraag, de bekende jeugdzielzorger, pater Esch, S. J., hem geantwoord had: „Minstens 80 % van de Duitse geestelijkheid tracht het celibaat te onderhouden" (blz. 147).

Paulus Gordan, een benediktijnerpater, die vooral in Amerika bekend is wegens zijn wetenschappelijke arbeid, schrijft in: „Erbe und Auftrag" (XXXVIII 2, blz 170): „Het is te hopen, dat de kerkelijke wetgeving, zonder de beginselen prijs te geven, milder en liefdevoller rekening houdt met de ontzettende gewetensnood van de zeer talrijke priesters (die furchtbare Gewissenslage der überaus zahlreichen Priester), die het ongeluk hadden dat ze hun celibaatsverplichtingen niet konden nakomen, die ze eenmaal, misschien zonder voldoende voorbereiding, op zich hadden genomen".

Dr. Künelt-Lehdin, een bekende Oostenrijkse schrijver, konservatief-katholiek, schrijft in zijn nieuwste boek (Otto Muller Verlag, Salzburg, 1961) „Zwischen Getto und Katakombe" op verschillende plaatsen over de noodzaak van een verzachting van de celibaatswetten. In een groot artikel over de kerk in Brazilië in het rooms-katholiek weekblad „Echo der Zeit" schreef hij in juli 1962: „Het is immers algemeen bekend, dat in Brazilië een groot deel van de geestelijkheid in konkubinaat leeft".

In een belangrijk boek van de Herderverlag: „Umfrage zum Konzil" heeft een groot aantal priesters en leken de verwachting uitgesproken, dat het celibaat opgeheven of verzacht zou worden. Een van deze schrijvers noemt de houding van de rooms-katholieke kerk jegens de priesters, die hun celibaat niet houden kunnen, een gruwelijke onbarmhartigheid (eine grausame Unbarmherzigkeit).

Over onthouding in het huwelijk: „Ik wil hierover maar enkele dingen zeggen. Vooreerst, dat onthouding in het huwelijk helemaal niet tot verkoeling of armoe in de liefde behoeft te leiden. Juist het tegenovergestelde is waar, geloof ik…. Die onthouding houdt de frisheid en de feestelijkheid van het echtelijk samenzijn er juist in". Aldus pater A. de Bot in „Frontlijn", juni 1962. Inderdaad zit daar iets waars in. Maar deze beweringen klinken zo grappig uit de mond van een pater die immers geen ervaring op dit gebied mag hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen