Schrift EN overlevering

In het antwoord op vraag 163 van de Catechismus der Nederlandse bisdommen lees ik: Wat Christus ons geleerd heeft, is te vinden in de goddelijke overlevering en in de H. Schrift.

Nu is er de laatste tijd onder rooms-katholieke theologen nogal veel te doen over dat woordje „en".

De zaak zit zo: Enkele theologen zeggen, dat alles wat Christus ons geleerd heeft, „geheel in de Schrift en geheel in de traditie" zou te vinden zijn. De overlevering (traditie) zou dus gelijk staan met de Bijbel, omdat alles wat in de overlevering voorkomt, ook reeds in Gods Woord zou te vinden zijn.

Strijd om liet woordje „EN".

De strijd gaat vooral over het woordje „en" (Latijn: „et"). Het blijkt immers dat de tekst, die oorspronkelijk aan het concilie van Trente was voorgesteld, gewijzigd werd. Er zijn woorden uit weggelaten, n.l. de woorden: „deels...., deels....".

In de voorgestelde tekst stond, dat de waarheden die Christus ons geleerd heeft, te vinden zijn: „deels in de Schrift, deels in de overlevering".

Op aanraden van enkele bisschoppen is dat „deels.. deels...." in de officiële tekst vervangen door het woordje „en", naar men beweert, omdat deze bisschop pen meenden dat alle waarheden volledig te vinden zouden zijn èn in de Schrift èn in de overlevering.

Hierop beroepen zich nu enkele theologen en zij beweren dat men in het begin Trente verkeerd heeft begrepen op dit punt. Door het „deels.... deels.... " te vervangen door „en" heeft men willen aantonen dat alle waarheden èn in de- Bijbel èn in de overlevering te vinden zijn. Sommigen geven dan nog wel toe, dat die waarheden van de Bijbel nog verduidelijkt zijn door de overlevering, maar enkelen willen ook dit niet aanvaarden.

Is Rome op dit punt veranderd ?

Hoe moeten wij als reformatorische christenen dit zien? Is Rome hier aan het veranderen?

De catechismus van de Belgische bisdommen zegt in vraag 17, dat er waarheden zijn, die niet in de Bijbel zijn vervat. Dat is toch in elk geval in strijd met wat we zojuist hoorden.

Dit is zo, zeggen deze enkelingen, maar dat is juist de fout die door de uitleggers van Trente werd gemaakt. Ze hebben zich in het opstellen van dergelijke vragen laten leiden door de oppositie Rome-Reformatie. Tegenover het „Alleen de Schrift" hebben ze het „Schrift èn overlevering" gezet en zo zijn ze gekomen tot de conclusie dat de waarheden ten dele vervat waren in de Bijbel en ten dele in de overlevering.

Laten we hopen dat dit op het volgend concilie besproken wordt. Persoonlijk nochtans geloof ik dat dit alles niet veel verandering zal brengen in de rooms-katholieke leer. Leert Rome trouwens ook niet dat zij, en zij alleen, de juiste uitleg over schriftuurlijke zaken kan geven? Haar onfeilbaarheid zou hierdoor niet op de helling komen. Trouwens indien dit waar was, dan zouden deze enkelingen zich niet staande kunnen houden in de roomse kerk. Het is trouwens ook zo dat dit niets zou veranderen aan het „in Schrift èn overlevering". Want, zoals we zagen, ook de overlevering wordt door deze enkelingen aanvaard als zijnde geloofsbron, ofschoon ze, volgens sommigen althans weer, niets nieuws zou bevatten.

Wij mogen dus besluiten: Rome leert ook nog de dag van vandaag dat de waarheden die we kennen, vervat zijn in Bijbel en overlevering. Pas wanneer Rome dit laatste laat vallen, is er op dit gebied een grond van samenspreking mogelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen