In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Door de kerkvaders naar Christus.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Door de kerkvaders naar Christus.

Nederlandse priester ging over naar de reformatie in de U.S.A.

15 minuten leestijd

In het Conversion Center van Philadelphia gaf Alexander Dunlap mij een boek ten geschenke: 'Ecumenicalism and Romanism', geschreven door een gewezen priester, Peter J. Doeswijck.

Toen ik het boek doorbladerde ,kwam ik onder de indruk van de uitvoerige dokumentatie. Telkens weer citeert hij de beste standaardwerken, zoals Mansi, Muratori, Monumenta Germaniae, Bullarium Romanum, Liber Pontificalis, Acta Sanctorum en vooral: Migne.

En als een kenner van de kerkgeschiedenis het woord 'Migne' hoort , dan wordt hij stil onder een gevoel van eerbied van de wetenschappelijke prestatie van pater Migne. Pater Migne heeft n.l. de werken van de kerkvaders uitgegeven in. . 473 delen. Dit is een kapitaal werk, dat ook bijna niet te betalen is. Slechts de grote bibliotheken bezitten dit werk. Zo bijv. onze kloosterbibliotheek van Wittem, die ruim 70. 000 boeken bevat.

De griekse kerkvaders worden gewoonlijk afgekort: PG: de Latijnse: PL.

Slechts één smet

Er kleeft slechts één smet aan dit reusachtige werk van pat er Migne. Het is mogelijk gemaakt door een handel in Misstipendia. Dat zit zo: Er zijn priesters, die niet voor elke Mis die zij dagelijks lezen, een betaling hebben. Dat is het geval bij priesters in kleine parochies in Frankrijk, Italië of ook wel bij de missionarissen in de missiegebieden. Andere priesters ont vangen echter te veel aanvragen voor bet aal de Missen. Pater Migne verzamel de die Missen en verhandel de ze dan weer door aan priesters, die te weinig Misstipendia hadden. Waarbij hij dan een behoorlijke provisie rekende voor zichzelf om daarmee zijn beroemde uitgave mogelijk te maken.

Wij zien hierin wel een duidelijk voorbeeld van het principe, dat echter ook door Rome verworpen wordt : Het doel heiligt de middelen. Want de uitgave van de werken van de kerkvaders was een prachtig doel, maar het middel deugde niet: n.l. de handel in betalingen voor de Mis, d.i. de opnieuw-tegenwoordigstelling van het Kruisoffer van Christus, waar Christus ons vrijkocht door zijn dierbaar Bloed.

Als een spoorboekje

Zoals ik al zei, het boek van Doeswijck staat vol van verwijzingen naar Migne, zodat het soms op een spoorboekje lijkt.

Het werk van Doeswijck zal in vier delen verschijnen Het eerste deel is reeds verkrijgbaar. Het tweede zal in sept. 1962 verschijnen. — Het werk is uitgegeven door: "Knights of Christ", Box 1651, Long Beach, California, U.S.A., en kost per deel: ƒ 10.—. Kan via de boekhandel besteld worden.

Wat is de wereld klein

De naam Doeswijck doet wel Nederlands aan, maar er zijn zovele Nederlanders, die al tientallen jaren geleden naar Amerika geëmigreerd zijn en van hun Nederlandse verleden slechts de naam hebben overgehouden.

Daarom was mijn verrassing groot, toen ik in februari een brief kreeg van Dr. Doeswijck, die hij aan Dr. van Minnen te Utrecht gezonden had en die aan mij werd doorgezonden.

Het bleek nu, dat Peter Doeswijck inderdaad een Nederlander is. Ik schreef hem daarom meteen een brief en zond hem tevens vier exemplaren van „In de Rechte Straat' . Ik vroeg hem of hij zijn getuigenis in ons blad wilde publiceren.

Per kerende post kreeg ik antwoord.

Hij maakte zijn verontschuldigingen voor het feit, dat hij het Nederlands niet meer zo machtig is:

'Ik heb de laatste 25 jaren geen Hollands gesproken. Ik heb nooit van een nieuwe spelling gehoord (één 'e' in plaats van twee, ofschoon jij het woord 'irreëel' met drie 'e"s spelt). Ik heb mijn theologie in Latijn, Duits, Frans en Engels gestudeerd. Als een Protestant ben ik nooit in Holland geweest. Daarom kan ik mij slecht uitdrukken in de Hollandse taal. Ik ben niet op de hoogte met de Protestantse terminologie in het Hollands. Je moet daarom mijn schrijffouten maar verbeteren in het getuigenis dat ik je zal toesturen'.

En reeds een week later ontving ik het getuigenis van br.Doeswijck, dat wij hieronder afdrukken.

Maart 1962.

DIERBARE BROEDER IN JEZUS CHRISTUS:

GOD HEEFT ONS op een wonderbare wijze samengebracht. Ik was zo blij dat mijn brief naar Dr. van Minnen in uw handen gevallen is en dat ik daarbij vernemen mocht dat Nederland ook een stichting voor gewezen priesters heeft. De wereld is toch erg klein wanneer U mij schrijven kunt dat U mijn laatste boek reeds gelezen hebt. De vier exemplaren van 'In de Rechte Straat', die U mij gestuurd hebt, waren zo boeiend, dat ik ze niet neer kon leggen, maar achtereenvolgens doorgelezen heb.

De Here heeft U rijkelijk gezegend met vele gaven en een brandende liefde in een tijd waarin zelfs meerdere Protestantenhun christelijk erfdeel niet meer waarderen of begrijpen en daarom bereid zijn het te verruilen met een smakeloze, oecumenisch-verwaterde soep. Moge uw stem door de Hollandse velden, dorpen en steden blijven klinken en deze goede mensen tot inkeer en terugkeer naar het Woord van God te brengen, voordat Jezus komt.

Thomas van Aquine voldoende voor de zaligmaking

Zoals U waarschijnlijk nu weet, ben ik in Holland geboren en heb ik voor het priesterschap gestudeerd aan de universiteit van Freiburg. In de Verenigde Staten heb ik als priester in verschillende parochies gewerkt, totdat ik de roomse kerk verliet. Tot mijn eenentwintigste levensj aar had ik nooit een bijbel gezien. Thuis hadden wij geen bijbel, noch in onze parochiekerk, noch op het seminarie.. Ik kende alleen de verhaaltjes uit mijn bijbelse geschiedenis en ik had een 'Inleiding' tot de studie van het oude en nieuwe testament bestudeerd, zonder de exegese of de verklaring van de tekst der Heilige Schrift te studeren. Gelijk zovele andere priesters dacht ik, wanneer men maar de zedenleer van Thomas van Aquino gestudeerd heeft, dat men volledig op de hoogte is met de Bijbelse leer van zaligmaking.

Geen enkele kerkvader verdedigt de r.k. aanspraken

Toen ik als priester de levenswijze van mijn collega's gade sloeg, begon ik langzamerhand te begrijpen, dat er iets fundamenteel verkeerd was met de grondslag waarop mijn middeleeuwse kerk gebouwd was. Ik begon de bijbel te studeren en mezelf toe te leggen op de studie van de kerkvaders en kerkvergaderingen. Vandaag kan ik terecht zeggen dat ik zo goed als alle boeken heb doorgelezen van den tijd van Christus tot de Hervorming (15 eeuwen). Door deze studie vond ik uit dat de r.k. instellingen van het pausdom en pauselijke onfeilbaarheid, haar kardinalen en monseigneurs, haar Missen, transsubstantiatie, zeven sacramenten en roomse priesters, haar aflaten, boetedoeningen, celibaat, onthouding van vlees op vrijdagen, haar aanbidding van de Hostie, verering van de onbevlekte ontvangenis van Maria, haar gebruik van rozenkransen, skapulieren, gewijde medailles, wijwater, novenen, kruisweg staties, enz., enz., nergens in de bijbel vermeld worden, noch ooit in de duizenden boeken van de kerkvaders en oecumenische kerkvergaderingen voorkomen. Als je de naam van een katholieke of een wiedervereinigung-gezinde professor kunt vinden die aan een universiteit de zogenaamde patrologie, concilie- en dogmageschiedenis doceert, moet je hem toch eens vragen of hij zo goed wil wezen om eens in de katholieke verzameling van Pater Migne (473 delen) het juiste deel en de juiste pagina aan te geven waar in de boeken van de Heilige Augustinus (16 delen), of de geleerde kerkvaders, zoals de heilige Johannes Chrysostomus (18 delen), of de heilige Ambrosius, Hieronymus, Basilius, Jacobus, Hilarius of Leo de Grote, in hun geschriften ooit gesproken hebben over een rooms-katholieke kerk', of waar ze een hoofdstukje hebben over het pauselijk oppergezag, pauselijke onfeilbaarheid, pauselijke alleenrecht op de uitlegging der H. Schrift, pauselijk verlenen van aflaten, pauselijke of kerkelijke geboden, pauselijk recht van heiligenverklaringen, leer der zeven sakramenten, enz.

De r.k. kerk of .... Niets

De ontdekking van het feit dat noch de Bijbel noch de vaders, noch de oecumenische conciliën iets over mijn vorige kerk te zeggen hebben, maakte mij zeer neerslachtig. Alles wat ik lief gehad had en dierbaar achtte, viel ineen. Zal ik in het priesterschap blijven en een huichelaar worden?

Zal ik de geestelijke stand verlaten en alles verliezen: mijn betrekking, mijn vrienden, zelfs de liefde van mijn ouders, broers en zusters? Gelijk zovele anderen redeneerde ik: als de ware kerk geen goddelijke grondslag heeft, wat nut is er om de leer van afgevallen kerken te onderzoeken? Tenslotte verliet ik het roomse priesterschap en leefde ik voor enige tijd zonder kerk. Ik bleef echter studeren om een antwoord op mijn vele vragen te vinden.

Eindelijk vrede in Jezus Christus !

In New York kwam ik in aanraking met een aantal gewezen priesters (er zijn hier twee duizend) die tot het protestantse geloof overgegaan waren. Op een zekere avond, toen wij in de negende presbyteriaanse kerk van Philadelphia waren, hoorde ik de predikant spreken over de bijbelse leer van genade en zaligmaking (Ef. 2 : 8).

Die avond berustte ik in Gods plan van genade met een eenvoudig vertrouwen op zijn belofte en met de gelovige overgave aan Jezus Christus als mijn persoonlijke, enige en volkomen Zaligmaker. Eindelijk had ik vrede voor mijn geweten en zekerheid van de vergeving van mijn zonden. Na jaren door het drijfzand der middeleeuwse overleveringen gelopen te hebben sta ik nu veilig op de vaste Rots van Jezus Christus.

Dierbare broeder, ik hoop meer van je te horen. Ik bid dat God zijn rijke zegen mag blijven storten over het grote werk dat U in Nederland begonnen bent. Ontvang mijn christelijke groeten in de naam van Jezus,

Het staat op schrift!

Protestanten en rooms-katholieken moeten met elkaar praten.

Dat gebeurt gelukkig al veel onder theologen. Maar ook de gewone mensen moet en daar aan meedoen. Het geloof is niet een vak, een behendigheid of wet enschap naast zovele andere. De godsdienst raakt ieder mens in het diepst van zijn bestaan.

Het belangrijkste verschilpunt tussen Rome en Reformatie gaat nog altijd over de vraag: Wat is het hoogste gezag in de Kerk van Jezus ?

De Schrift én de overlevering, zegt Rome (De nieuwere r.k. theologie formuleert het zo: De Schrift voor zover zij funktioneert in de r. k. kerk. Zakelijk komt dat echter op hetzelfde neer.)

De Schrift alléén, zeg de Reformatie.

Daar moeten we dus eerst eens over doorpraten.

WAT DENKT U HIERVAN ?

Ik heb van Henk ƒ 10.000, — geleend. Een jaar geleden. Hij heeft toen goed gevonden, dat ik vijf procent rente zou betalen. We hebben dat netjes op papiet gezet en we hebben het beiden ondertekend.

Henk is intussen gestorven. En nu komen zijn erfgenamen, en een deel van hen eist van mij, dat ik hun zes procent betaal. Zij beweren dat zij van enkele mensen hebben vernomen, — die dat ook weet van anderen hadden gehoord —, dat Henk mondeling had beweerd, dat het zes procent rente moest zijn.

Maar dan haal ik mijn dokument tevoorschijn. Wanneer ik dat laat zien, gaat een deel van de erfgenamen ermee akkoord. Maar een ander deel wil een proces tegen mij beginnen.

Is dat nu niet dwaas? Want zij moeten immers het proces verliezen. De rechter zal er geen vier woorden aan vuil maken, als ik mijn dokument laat zien.

Goed, maar nu de toepassing.

Er is een meningsverschil ontstaan tussen de discipelen van Christus. Rome beweert: de christenen moeten onvoorwaardelijk gehoorzamen aan de paus. Ze moeten hun doodzonden biechten bij de priesters, anders gaan ze naar de hel. Na de dood moeten ze nog resten van de zondest raf fen uitboeten in het vagevuur, waaruit ze weer bevrijd worden door de aflaat. Enzovoort.

De Reformatie zegt: Nee, dat is niet waar. Wij mogen ons ongestoord overgeven aan het onderzoek van de Bijbel, want daarin spreekt God zelf tot ons. Jezus alleen is onze Verlosser. Hij alleen schenkt ons het eeuwige leven, wanneer wij ons in geloof aan Hem toevertrouwen. Hij is de enige en volkomen Zaligmaker. Hij heeft onze straffen gedragen. Nergens staat er dat wij na de dood nog een pijnlijk louteringsproces moeten doormaken.

HET DOKUMENT VAN GOD

En nu komt dit geding voor de eeuwige rechterstoel van God.

Rome beroept zich daar op de mondelinge overlevering. De Reformatie wijst echter op een dokument, op de heilige Schrift, op de Bijbel, waaraan niemand minder dan God zelf zijn eigen onfeilbaar gezag heeft verbonden.

En wat denkt u nu? Wie zal dit proces winnen? Denkt u dat de eeuwige Rechter zijn uitspraak zal baseren op het geheugen en de overlevering van de mensen acor de eeuwen heen? Zal God niet eerder verontwaardigd zijn, als iemand ioeer op de beweringen van wat „ze" zeggen, heeft vert rouwd dan op Gods eigen duidelijke Schrift?

Jezus heeft immers de Joden verweten: „Zo hebt gij het Woord Gods van zijn kracht beroofd ter wille van uw overleveringen" (Matth. 15 : 6).

Begrijpt u nu, waarom wij nooit de overleveringen boven de Schrift kunnen stellen? De Schrift is het dokument waarin Jezus, de Bruidegom, de beloften aan zijn bruid, de gemeente, heeft vastgelegd en als het ware zelf heeft ondertekend.

Indien u meer inlichtingen wenst over de belijdenis en beleving van het geloof door reformatorische christenen, dan kunt U zich wenden tot het volgende adres:

Tevens wijzen wij u op het maandblad „In de Rechte Straat" Voor Reformatorische christenen is de abonnementsprijs per jaar minimum ƒ 4.—. Roomskatholieken kunnen echter op aanvraag een gratis abonnement ontvangen. Adm. „In de Rechte Straat", Boulevard 11, Velp (Gld.). Iedereen kan een gratis proefnummer aanvragen.

Wat denkt U van dit meisje?

Haar jongen heeft haar beloofd: Als we straks getrouwd zijn, hoef jij niet meer naar de fabriek of kantoor . Jij blijft thuis en zorgt vor ons gezinnetje, voor ons nestje. Ik verdien alles voor jou.

Maar het meisje denkt bij zichzelf: Mooi praten kan hij wel. Maar je zult zien, ik zal er straks toch op uit moeten. Ik zal mee moet en verdienen. Misschien niet de eerste weken, maar later wel. En ik zal dan de rekeningen mee moeten betalen, die wij voor ons huishouden moeten maken.

Als dat meisje zo denkt, dan mist zij het vertrouwen. Dan is de basis van hun huwelijk niet goed. Dan is er geen overgave aan elkaar in volstrekt vertrouwen.

En wat denkt U van deze handelswijze van de bruid van Christus?

Jezus verzekert haar, dat Hij alles voor haar reeds verdiend heeft, wanneer zij zich geheel in geloof aan Hem overgeeft. Hij heeft het ook aan het einde van zijn zelfweggave aan het kruis plechtig uitgesproken: „Het is volbracht".

Hij belooft ons alle rijkdommen van zijn Vader. Hij laat het zijn apostel Paulus uitroepen: „Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, maar voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem ook niet alle dingen schenken?" ( Rom. 8 : 32). Is het dan niet schande, als de bruid van Jezus zich nu nog niet in algeheel vertrouwen aan Hem zou durven overgeven? Wanneer zij zou denken: Ja, ja, prachtige vóórspiegelingen! Bij het doopsel, dan betaalt Hij al mijn schulden. Maar als ik later nog schulden maak door mijn zonden, dan moet ik die zelf ook mee afbet al en door mij n boetedoeningen, door mijn versterving en door de biecht. En Jezus heeft wel voor mij de eerste genade verdiend, maar als ik eenmaal door die genade in de bruidsverhouding met Hem ben geplaatst, dan zal ik toch nog zelf mijn vol komen eenwording met Hem bij de komende bruiloft des Lams moeten verdienen. Ik zal dus zelf mijn toegangsbewijs tot de eeuwige bruiloftsmaal tijd in de hemel moeten bekostigen.

WAAROM LEEF JE ER NIET OP LOS?

Maar zo zegt u dan misschien, dat is gemakkelijk. Christus heeft dus alles voor je gedaan. Je mag dus zeker zijn van de hemel. Maar waarom leef je er dan niet op los?

Waarom niet? Wel, dat wil ik weer duidelijk maken met het beeld van een meisje? Maar nu een ander type.

Veronderstel: een meisje vertrouwt wèl op haar jongen. Ze kent hem. Het is een goeie kerel. Hij zal wel aan haar leiband blij ven lopen, als ze eenmaal getrouwd zij n. — En.... zij kent zijn mogelij kheden. Hij heeft een uitstekende betrekki ng. Hij verdient geld als water. En nu denkt ze: Wacht maar: zodra hij zijn handtekening heeft gezet op het gemeentehuis, zit hij aan mij vast en dan ga ik die bankbiljetten wel uit zijn portefeuille futselen en.... er op los leven.

Zulk een houding sieren wij niet met de mooie naam van 'vertrouwen' , maar dat noemen wij sluwe berekening, list, bedrog.

En wat denkt u van deze 'gelovige'? Hij ziet daar Christus hangen aan het kruis. En hij gelooft, dat Jezus daar lijdt en sterft voor hem. En nu roept hij uit: „Kijk Hem daar eens pijn lijden! Zie Zijn smart verwrongen gelaat! Hoor Hem roepen vanuit de verlatenheid door God, die ik verdiend had door mijn zonden!

Zie Zijn lippen die branden van dorst! En dat alles voor mij!! Hij draagt daar de straffen voor mijn zonden. Heerlijk, en nu.... ga ik er op los leven! Nu trek ik mij verder niets van Hem aan. Want Hij heeft toch alles voor mij betaald". Voelt u dat dit niet kan? Iemand die zich werkelijk in innige overgave met Jezus verbonden heeft, kan nooit zo denken.

Iemand die zo zou redeneren, heeft geen waarachtig vertrouwen in Jezus Christus. Dan is dat sluwe berekening, of beter: jezelf wat wijsmaken om des te vrijer te kunnen zondigen.

Diep in zijn ziel gelooft zo iemand dan ook niet in Jezus Christus. Althans niet in de Bijbelse zin van het geloof, dat is: Overgave aan Jezus Christus in volstrekt vertrouwen.

Wie zich innerlijk geheel aan Jezus heeft toevertrouwd, moet vanuit deze innige gemeenschap met de levende Heiland vruchten des levens voortbrengen. Dat kan niet anders.

Begrijpt u nu iets meer van de band tussen geloof en goede werken, zoals volgens ons, reformatorische christenen, de Bijbel het leert?

In elk geval, gaarne zijn wij bereid tot een uitvoeriger gesprek hierover.

Indien u meer inlichtingen wenst over de belijdenis en beleving van het geloof door reformatorische christenen, dan kunt u zich wenden tot het volgende adres:

Tevens wijzen wij u op het maandblad „In De Rechte Straat". Voor reformatorische christenen is de abonnementsprijs per jaar minimum ƒ 4,-. Rooms-katholieken kunnen echter op aanvraag een gratis abonnement ont vangen. — Adm. „In de Rechte Straat", Boulevard 11, Velp (Gld.). Iedereen kan een gratis proefnummer aanvragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1962

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

Door de kerkvaders naar Christus.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1962

In de Rechte Straat | 32 Pagina's