BROEDER FERNANDEZ IN COSTA RICA

Tot onze grote vreugde kunnen wij nu mededelen dat Enrique Fernandez en Margarita Alonso op 28 december naar Costa Rica zijn vertrokken. Ze studeren daar aan het Seminario Biblico Latino-americano in San José. Dit is volgens de inlichtingen die wij van verschillende kanten hebben ingewonnen, de beste theologische fakulteit van heel Zuid-Amerika. De studies staan er op hoog wetenschappelijk peil en, wat van nog groter belang is, er heerst een sfeer van oprechte gelovige blijdschap vanwege de genade, die God in Jezus Christus aanbiedt aan een zondige mensheid.

Misschien vraagt iemand: Waarom stuurt u hen zo ver weg? Allereerst omdat er hier in Europa geen behoorlijke Bijbelschool is, waar de cursus in het Spaans gegeven wordt. En vervolgens: Zolang er in Spanje zoveel godsdienstige onverdraagzaamheid bestaat, is het onmogelijk dat br. Fernandez predikant zou kunnen worden in Spanje. Hij zou meteen zijn militaire dienstplicht moeten vervullen, want in Spanje geldt de vrijstelling van de militaire dienst alleen voor priesters, maar niet voor predikanten. En u kunt toch wel begrijpen, dat een ex-priester dan aan de grootst mogelijke plagerijen komt bloot te staan. U hebt in het januari-nummer kunnen lezen, dat een protestantse soldaat tot drie jaar gevangenisstraf werd veroordeeld, enkel omdat hij aan zijn geweten trouw wilde blijven en niet wilde knielen voor de Hostie. Wat staat br. Fernandez dan te wachten, die aan zijn getuigenis de titel heeft gegeven: „Slechts eenmaal offerde Hij Zich".

Neen, dat mochten wij br. Fernandez nooit aandoen, dat hij weer zou moeten terugkeren naar Spanje.

En daardoor was er maar één mogelijkheid: Zuid-Amerika, waar men in alle landen, met uitzondering van Brazilië, Spaans spreekt.

U begrijpt echter dat dit aan ons, dat wil zeggen aan U, onze milde gevers, heel wat heeft gekost. Alleen reeds de reis voor hen beiden kostte f 3 218.—. Om de nodige dokumenten te krijgen voor het verblijfsvisum in Costa Rica moesten we een vrij behoorlijke som geld betalen. Vooral de dokumenten uit Spanje waren duur, omdat we ze langs een omweg moesten bemachtigen. Verder de nodige kleding en reisgeld. Alles bij elkaar hebben we in de maand december wel een ƒ 4.500.— aan deze broeder en zuster moeten (en mogen!) besteden.

De stichting „In de Rechte Straat" heeft zich echter ook garant gesteld voor de betaling van hun studie- en verblijfkosten in Costa Rica. Dat zal waarschijnlijk voor drie jaar zijn. We handelen hiermee overeenkomstig ons beginsel, dat een ex-priester zolang hij nog geen keuze voor een bepaalde kerk heeft gedaan, gesubsidieerd wordt door ons interkerkelijk ex-priesterfonds.

Het zal u wellicht ook verblijden om te vernemen, dat Enrique en Margarita zich intussen verloofd hebben. Wie hun beider getuigenis heeft gelezen, wie daarin hun gemeenschappelijke worsteling om het Licht heeft gadegeslagen, zal wel vermoed hebben, dat vanuit zulk een doorleving van dezelfde strijd en dezelfde overwinning meer dan eenvoudige vriendschap zou groeien. „Wij hopen en bidden dat de Here beiden zal willen gebruiken in de dienst aan de uitbreiding van zijn Koninkrijk, en dat Hij hun liefde zal zegenen.

Hoe dankbaar Enrique en Margarita zijn jegens U, broeders en zusters, die telkens weer ons ex-priesterfonds gesteund hebt, blijkt wel uit een brief, die wij van hen ontvingen, en die wij vertaald hier weergeven:

San José, 5 jan. 1962.

Aan de lezers van „In de Rechte Straat" in Holland.

„De vrede van onze Heer zij met ons allen".

Dierbare broeders en zusters in Jezus Christus,

De Here heeft onze plannen gezegend en ons een voorspoedige overtocht gegeven naar Costa Rica.

Wij verlieten Schiphol op 28 dec. bij een temperatuur beneden bet vriespunt. In Montreal hadden we een tussenlanding en kwamen in de volle sneeuw terecht. En reeds op 29 december om 17.20 uur daalden wij in Costa Rica neer in een tropisch klimaat en in een uitbundige groei van planten en bloemen.

De direktie van het Seminario Biblico stond ons op te wachten om ons te verwelkomen en vanaf dat moment voelden we weer opnieuw en bijna tastbaar de waarachtige gemeenschap van de grote familie van de kinderen Gods over heel de wereld.

Maar ons hart is nog steeds bij U in Nederland, waar wij een gastvrijheid en liefde hebben mogen ondervinden die wij nooit meer kunnen vergeten.

En door middel van deze brief willen wij dan ook onze oprechte en diepe dankbaarheid uitspreken jegens U, lezers, en jegens allen die op een of andere manier eraan hebben meegewerkt om het ons mogelijk te maken hier te kunnen studeren en ons voor te bereiden op het werk in de wijngaard des Heren.

Wij zijn op de hoogte van de financiële inspanning die „In de Rechte Straat" zich wil getroosten om onze studies hier te bekostigen en wij zeggen met heel ons hart: Dat de Here U moge zegenen! Dank U wel! Wij bidden onze Vader, die in de hemelen is, dat Hij onze Nederlandse broeders en zusters moge sterken in wat zij dagelijks doen voor het werk van de Here.

Onze christelijke groeten in de naam van Jezus,

Wij drukken hier voor de aardigheid de laatste regels af van hun brief met hun handtekening. U ziet dat zij in elk geval al enkele Nederlandse woorden kennen, n.l. „In de Rechte Straat" en „Dank U wel".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen