BRIEVEN UIT DE DODENCEL

In de nacht van 1 op 2 nov. 1561, wierp Guido de Bres een dokument over de muur van het kasteel van Doornik, waar toen de koning van Spanje, Philips II, verbleef. Dit dokument was de „Confessio Belgica", die als „Nederlandse Geloofsbelijdenis" een van de drie formulieren van enigheid van de Nederlandse calvinistische kerken is geworden.

Deze moedige daad kwam Guido de Br籠echter duur te staan. Hij werd vogelvrij verklaard en zijn portret verbrand. Hij werd door de inquisitie gegrepen en in de nacht van 30 op 31 mei 1567 tesamen met nog een andere predikant, Peregrin de la Grange, opgehangen.

Vanuit zijn gevangenis heeft Guido ontroerende brieven geschreven, waaruit een onverwoestbaar, levend en warm geloof blijkt. Zo schreef hij aan zijn vrouw: „Ik ontvang geen lucht of licht dan alleen door een klein gat, waardoor men de vuilnis binnenwerpt. Ruwe en zware ijzers draag ik aan mijn handen en voeten. Ze zijn mij een voortdurende kwelling. Maar ondanks divalles laat God zijn belofte niet varen en blijft hij mijn hart vertroosten". En in een brief aan zijn moeder: „Jezus Christus troost mij altijd weer. Hij is hier met mij gevangen. Hij is hier met een oneindige menigte van engelen, terwijl Hij mij troost en versterkt".

Vorig jaar was het dus 400 jaar geleden dat de „Nederlandse Geloofsbelijdenis" op deze dramatische wijze gepubliceerd werd. Dit feit is in vele reformatorische kerken van Nederland herdacht.

Zelf werd ik door de hervormde en gereformeerde kerkeraad van Leersum uitgenodigd om te spreken op zulk een herdenkingsavond. Het was goed om even stil te staan bij deze geloofsheld van de reformatie, nu in onze tijd het erfgoed van de reformatie dreigt verkwanseld te worden. De titel van mijn rede luidde dan ook: „Was zijn dood zulk een belijdenis wel waard?"

Misschien is het nodig om de bekende tekenares en schrijfster Mia van Oostveen voor te introduceren.

De meesten van u hebben wellicht reeds een artikel van haar hand gelezen in: „Hervormd Nederland", „De Spiegel", „Woord en Dienst", „De Vrouw en haar huis", „Jong Holland" enz.

Maar ook in het buitenland is haar naam bekend. Zij publiceerde reeds in:La Voix Protestante, R襯rme„ La Luce en L'Eco de le Valli Valdesi e.a.

Verder zijn van haar hand enkele uitgaven zoals:

„Het verhaal van Mensenhart", „Marguerite maakt een vlag" „Henri Arnand, Leraar en Veldheer der Waldenzen" e.a. Deze boeken zijn verkrijgbaar in de boekhandel.

Het is voor ons een grote vreugde, dat Mia van Oostveen bereid is om de artikelen „De roemrijke terugkeer" in ons land te publiceren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen