Wij leven in de laatste uren

Dr. Oswald. Smith heeft tientallen boeken geschreven over het geestelijk leven en allerlei evangelisatietraktaten, die ook in allerlei talen zijn uitgegeven. Een van zijn meest bekende brochuurtjes draagt als titel: „De rooms-katholieke Bijbel geeft het antwoord". Voorzover mij bekend is dit nog niet in het Nederlands vertaald, terwijl het in andere talen in miljoenen verspreid is. Moet „In de Rechte Straat" het uitgegeven? Ja, een uitstekend idee, maar. ... o de tijd, de tijd!

Dr. Smith schrijft ook regelmatig in het internationale interkerkelijke opwekkingsblad „Herald of his coming", in het Nederlands: „De stem in de woestijn" (adm. postbus 1764 te Amsterdam). Dit artikel is genomen uit het oktobernummer.

Ik zou u willen vragen: Let niet alleen op WAT Smith zegt, maar OOK hoe hij het zegt. Beluister de kracht van de H. Geest die door deze woorden heenklinkt. Helaas mis ik deze bewogenheid, deze gloed zo dikwijls in onze offciële Nederlandse kerkelijke bladen. En ik ben overtuigd dat het gebrek aan deze Geestkracht de oorzaak is van het gebrek aan werfkracht van de Nederandse protestantse kerken.

De zin van het pinksterfeest

EN HET ZAL ZIJN IN DE LAATSTE DAGEN, ZEGT GOD, DAT IK ZAL UITSTORTEN VAN MIJN GEEST OP ALLE VLEES.

Hand. 2:17.

Als Petrus over Pinksteren kon spreken als de „laatste dagen", dan leven wij in de laatste uren van de laatste dagen. Dan is het nu zaterdagnacht in de geschiedenis van de kerk. Dan leven we in het elfde uur.

God heeft verklaard dat Hij in de „laatste dagen" Zijn Geest zou uitstorten. Deze belofte werd gedeeltelijk vervuld op de Pinksterdag. Het blijft aan ons om de uiteindelijke en gehele vervulling te zien. Laat mij u er opnieuw aan herinneren dat dit nog de bedeling van de Heilige Geest is.

Hebben wij dan schriftgedeelten die de hoop op een grote uitstorting van de Geest van God rechtvaardigen, als wij de „laatste uren" van de laatste dagen van deze eeuw zijn ingegaan? Ik geloof dat wij die hebben. Het is mijn vaste, vaste overtuiging dat God er op wacht Zijn Geest opnieuw uit te storten, en dat waar hij ook maar mensen kan vinden die aan Zijn voorwaarden willen voldoen, Hij een machtige opwekkingsvloed wil geven. En dit, de uitstorting van de Heilige Geest, is, daarvan ben ik overtuigd, de grootste nood van deze tijd.

Slechts voor enkelen ?

Maar is deze uitstorting voor enkele uitverkorenen? Is het slechts voor geestelijke leiders, en alleen voor mannen? Beslist niet. Dank God, Zijn Woord is volkomen duidelijk en beslissend. „Ik zal mijn Geest uitstorten", verklaart Hij, „op alle vlees". Ja! Op Jong en oud, op rijk en arm, op hooggeplaatsten en ondergeschikten — „alle vlees".

„En uw zonen en dochters zullen profeteren. ... en op mijn dienstknechten en op mijn dienstmaagden zal Ik in die dagen mijn Geest uitstorten en zij zullen profeteren". Niet alleen de mannen maar ook de vrouwen; niet alleen de ouden maar ook de jongen, niet aleeen de hoogeplaatsten maar ook de ondergeschikten. Dochters zullen profeteren, evenals de dienstmaagden.

Allen kunnen aanspraak maken op een gedeelte. Het zal een grote universele uitstorting zijn voor alle volken overal. Iedereen mag er naar zoeken, iedere kerk het verwachten. Dit is de oplossing van alle problemen. Niet geld, maar de uitstorting van de Geest.

De grootste nood van onze tijd

Niet hoe de aandacht van de mensen te verkrijgen, maar hoe ons te verzekeren van de werking van de Heilige Geest. „Ik zal uitstorten van mijn Geest op alle vlees". Dit broeders, is de grootste nood van onze tijd.

Er was geen vergissing mogelijk over hetgeen er gebeurd was. „Dit is hetn, was de uitspraak van Petrus. Het was lang geleden voorzegd geworden. „Dit is hetn. Joël had het geprofeteerd en eindelijk werden zijn woorden bewaarheid, eindelijk gebeurde het.

Het was een duidelijke ,echte, werkelijke ervaring. Er gebeurde iets, iets zo wonderbaarlijks, zo ongewoon, dat het haast niet mogelijk was dat iemand bedrogen of misleid zou worden. Het was niet louter „geloven", maar een zekere ervaring die de ziel bevredigde. Er gebeurde iets. Er kwam iets uit voort. Het droeg onmiddellijk vrucht. Er was een werkelijk resultaat. Het was niet voor hen zelf maar voor anderen. Het bracht hen niet tot het zoeken van manifestaties maar het bracht hen tot het doen van dingen voor God.

Waarom gebeurde er iets op 'iet pinksterfeest ?

Hoe gebeurde het? Wat was de oorzaak? Slechts twee dingen. Allereerst een tiendaagse bidstond.

Wij hebben het in deze tijd zo druk dat God niet meer tot ons kan spreken. Wij willen niet lang genoeg rustig en stil voor Hem zijn zodat Hij tot ons kan spreken. Gebed, werkelijk gebed, uren van onafgebroken, ongestoord wachten op God, schijnt slechts een ervaring uit het verleden te zijn.

Maar zij wachtten. God eiste gedurende tien dagen hun aandacht op. Petrus vergat het vissen, Matthéiis de belasting te innen. Het werk was tenminste voor die tijd gestaakt. Ieder ding dat afbreuk kon doen was terzijde gesteld. „Deze allen bleven eendrachtig volharden in het gebed". Aldus maakte God hen bereid. Zij waren nu gereed voor de machtige uitstorting van de Heilige Geest.

En dat is nog steeds het geheim — gebed. Alleen te zijn met God. "Wees lang genoeg stil zodat Hij kan spreken. Bid totdat u alles doorgebeden hebt en uitgebeden bent, totdat u over ieder probleem gebeden hebt. Dan als God uw problemen geregeld heeft, laat Hem u dan een nieuwe visie geven. Blijft in Zijn tegenwoordigheid totdat u de dingen kunt zien die Hij wil dat u zien zult. Hij zal tot u spreken over hindernissen en beletsels waarvan u nooit gedroomd heeft dat deze zouden bestaan. Hij zal u tonen wat er aan de hand is als u maar lang genoeg wacht. Daarom, wordt niet ongeduldig over vertraging, maar bid door en door. Uitstel is geen afstel. Zij baden.

Bovendien zij geloofden God.

Gebed en..... geloof

Dat is de tweede voorwaarde — geloof. Zij hadden hun vertrouwen gesteld op Zijn Woord. Wat was dat Woord? Het komt eerst voor in Lucas 24:49: „En zie, Ik doe de belofte mijns Vaders op u komen. Maar gij moet in de stad blijven, totdat gij bekleed wordt met kracht uit de hoge'. Jezus gaf het hun opnieuw in Hand. 1:4 - 5: „En terwijl Hij met hen aanzat, gebood Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte van den Vader, die gij (zeide Hij) van Mij gehoord hebt. Want Johannes doopte met water, maar gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden, niet vele dagen na dezen".

En uiteindelijk in Handelingen 1:8. „Maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judéa en Smaria en tot het uiterste der aarde".

Op deze beloften hadden zij hun geloof gevestigd. Niet op een gevoel, noch op hoop, noch op een wens, maar op het levende Woord van God. Zij wisten, wisten zonder twijfel, dat het "Woord van hun Heer, vervuld zou worden en zij wachtten.

Geen dor verstandsgeloof

Merkt u op, het was niet een „neem het in het geloof", een intellectuele arrogantie. O neen! Het was werkelijk geloof, geloof, dat wachtte, geloof dat verwachtte, geloof dat rekende op God.

Wat maakte het hun uit dat zij al zeven dagen gewacht hadden en niets ontvangen? Hadden zij Zijn belofte niet? En was Hij niet oprecht? Maar waarom geloofden zij dan niet eenvoudigweg dat de Geest uitgestort was geworden en begonnen te werken?

Ah! Zij wensten iets waarachtigs. En bovendien zou er geen resultaat geweest zijn om het te bewijzen. Het zou een ledig ding geweest zijn. Het resultaat dat zij zochten, zou aan allen gemanifesteerd worden. Jezus had gezegd „totdat". Daarom, geloof hield hen op hun knieën, „totdat". Ook wij mogen wachten, wachten in gelovig gebed „totdat" de Geest over ons is uitgestort en op de massa, die zonder Christus is, waaronder wij werken.

Wat gebeurde er ?

Maar wat zal er gebeuren als de Heilige Geest uitgestort is? Wat mogen wij verwachten? Als wij misschien in staat zijn uit te vinden wat plaats vond als resultaat van de eerste grote uitstorting, dan zal onze vraag beantwoord zijn. Wat God eens deed, kan hij opnieuw doen; en wat God deed volgen op de uitstorting op de Pinksterdag, kan hij in meerdere of mindere mate in onze tijd doen. Laten wij dan eens enkele dingen, die volgden op deze machtige uitstorting, bezien.

Vrijmoedigheid

Allereerst hadden de discipelen een bovennatuurlijke vrijmoedigheid ontvangen. Wat een verbazingwekkend verschil tussen de Petrus die zijn Heer verloochende in het gezicht van een klein Joods meisje en de Petrus die als een rots stond en de duizenden voor hem beschuldigde van de moord op de Zoon van God. Zulk een vrijmoedigheid van de Heilige Geest is zeker niet natuurlijk.

Kracht

In de tweede plaats was er bovennatuurlijke kracht. Dat, natuurlijk, was de belofte. „Gij zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen". Dat is niet een innerlijke kracht die buiten Gods Almacht omgaat, maar de kracht die in hen werkt door de inwoning van de Heilige Geest. En o, het resultaat, het wonderlijke resultaat van deze kracht. Merk nu op wat er gebeurde.

Verbazing

„En zij waren allen buiten zichzelf" (Hand. 2:12). Dit was een ander gevolg. Men verwonderde zich. „Wat wil dit toch zeggen?" De vraag was op ieders lip. Zij waren verbaasd, verbluft!

O, mijn broeders, wanneer is er iets gebeurt in onze samenkomsten dat verbazing teweeg bracht? Zijn de vreemdelingen weggegaan om hun vrienden en familie te vertellen over de wonderbaarlijke werken van God? En indien niet, waarom niet? Eenvoudig omdat er niets geweest is van bovennatuurlijke aard. De mensen zijn gewend aan het natuurlijke. Het is gewoon voor hen. Maar hebben wij het bovennatuurlijke verwacht? Is ons geloof niet bovennatuurlijk? Waarom zien wij dan niet op tot God om te werken langs bovennatuurlijke wegen? Waarom? Omdat de Geest nog niet ten volle over ons werd uitgestort. Vraag God om een machtige uitstorting van de Heilige Geest en iets buitengewoons, ongebruikelijks, bovennatuurlijks zal plaats vinden. En dan, maar niet voordat, zullen de mensen verwonderd zijn. Wij zijn al te lang te vreden geweest met het natuurlijke, het gewone.

De wonderlijke dingen Gods

Adveeteeties zullee dan niet meee nodig zijn als de Heilige Geest uitgestoet is. Noch zullen er moeilijkheden zijn om de mensen naar de samenkomsten te krijgen.

Als er eenmaal iets gebeurt dat verbazing wekt, dan zal er geen plaats genoeg zijn om de menigte die samen zal komen om te zien wat er gebeurt, te bergen. De mensen willen elkaar vertellen over de wonderlijke dingen die God doet, en het gebouw zal volgepropt zijn. Maar er is het bovennatuurlijke voor nodig.

>„Zij waren buiten zichzelfn. God geve het ook in onze tijd.

Maar zij waren niet alleen buiten zichzelf, zij waren ook overtuigd. „Toen zij dit hoorden, werden zij diep in hun hart getroffen, en zij zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat moeten wij doen, mannen broeders? (Hand. 2:37). De Heilige Geest had gewerkt. Dat was de belofte van hun Heer geweest. „En als Hij (de Heilige Geest) komt, zal Hij de wereld overtuigen van zonden (Joh. 16:8). En aldus deed Hij. Direct nadat Hij op de discipelen uitgestort is geworden begon Hij de ongeredden te overtuigen van zonde. En de overtuiging was echt. Het deed hen uitroepen: „Mannen, broeders, wat moeten wij doen?"

Overtuiging: van zonden

Zo is het geweest en zal het altijd zijn in iedere echte uitstorting van de Heilige Geest. Er zal overtuiging van zonden zijn! De mensen zullen diep in hun hart getroffen worden zoals op de Pinksterdag. Dit is het grootste gemis in het hedendaagse werk. Er is weinig of geen overtuiging van zonden. Zogenaamde bekeerlingen komen glimlachend naar het gebedskamertje en nemen Christus aan op een zo vanzelfsprekende wijze dat het niets inhoudt.

Het is zo gemakkelijk, o zo gemakkelijk, om aantallen op te sommen in een campagne als er geen overtuiging van zonde is. Dat is, wat we heden meer dan wat ook nodig hebben, echte, ouderwetse overtuiging, waardoor de mensen in zieleangst zullen uitroepen: „Wat moeten wij doen!n God redde ons van het moderne geëvangeliseer.

Er is veel te veel lichtzinnigheid en wuftheid, teveel grappen en amusante verhalen in het hedendaagse werk, om overtuiging toe te staan. Geen wonder dat de Heilige Geest onmachtig is een diep en blijvend werk te doen. Enthousiasme wordt te vaak opgewekt door het zingen van lichte, meer werelds gelijkende liederen die zodanig op muziek gezet zijn dat ze meer tot de voeten dan tot het hart spreken! De goede oude gezangen die werkelijk overtuiging van zonde voortbrengen, worden voorbijgezien. Geestelijkheid wordt beoordeeld naar de mate van het geluid dat gemaakt wordt en het lichte, oppervlakkige enthousiasme van de gemeente. Hoe kan de Heilige Geest in zulk een atmosfeer overtuigen?

Overtuiging van zonden is nog geen bekering. Het is mogelijk diep van zonden overtuigd en toch niet bekeerd te zijn. Als overtuiging van zonde niet leidt naar positieve bekering tot Jezus Christus, dan heeft het zijn doel gemist. In een werkelijke uitstorting van de Heilige Geest zijn er oprechte bekeringen. Zielen worden waarlijk wedergeboren en gered door God.

HERMAN MEINDERS

Rome en Reformatie blijven elkaar boeien. Dat blijkt o.a. ook uit de overgangen over en weer.

U hebt intussen misschien in de pers gelezen, dat pater H. Meinders op 17 dcc. 1961 in de Keizersgrachtkerk te Amsterdam, belijdenis deed van zijn geloof in Jezus Christus als zijn enige en volkomen Zaligmaker. De dienst werd geleid door prof. Berkhouwer en ds. H. D. Bruggeman.

Ik had het genoegen om enkele maanden voor zijn uittreden kennis te maken met br. Meinders. Wij hadden een lang gesprek over de diepe verschillen, die ons destijds nog van elkaar scheiden.

Verdere studie en contact met gereformeerde predikanten in Amsterdam, vooral met de theologie van Berkouwer en Karl Barth hebben hem echter tot de overtuiging gebracht, dat hij zelfs met de hulp van de nieuwe rooms-katholieke theologie zich als rooms-katholieke theoloog niet staande kan houden tegenover de duidelijke taal van de Bijbel. Daar hij eerlijk wilde zijn tegenover zchzelf en tegenover de God van de Bijbel, moest hij wel de diepingrijpende stap zetten van de overgang naar de Reformatie.

Wij achten de overgang van pater Meinders daarom van groot belang, omdat het hier gaat over een priester die de nieuwe r.k. theologie door en door kent en ook van binnen uit heeft doorleefd, tastend naar haar leefbaarheid.

Herman Meinders was niet alleen theoloog, maar ook musicus. Hij komponeerde o.a. psalmmelodieën. 2e zijn uitgegeven onder de titel: „LUISTER TOCH. . . . nu ik U om vrede smeek". Ondertitel: „PSALTERIUM, psalmberijming van Gabriël Smit, bewerkt en getoonzet door H. Meinders CssR". Uitg. Gooi en Sticht te Hilversum, 1960.

Enkele van deze psalmen werden op grammofoonplaten opgenomen en uitgegeven door Philips. Deze grammofoonplaten zijn echter uitverkocht.

Br. Meinders studeert thans theologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Wij hopen en bidden, dat God hem tot een grote zegen zal stellen in het getuigend gesprek: „Rome-reformatie".

EVANGELISCH KATHOLISCH

Het verheugt ons te kunnen mededelen, dat Dr. "W. Th. Cleve, een tijdschrift is begonnen onder bovengenoemde titel

Dit „Zeitschrift für kirchlige und konfessinonelle Fragen" verschijnt vier maal per jaar en kost DM 8.— per jaar. Uitgave Luther-Verlag, postfach 133, "Witten, Duitsland. Het kan bij de boekhandel besteld worden.

Dr. Cleve is voorzitter van de „Bensheimer Kreis", een vereniging van 64 predikanten of godsdienstleraars, die priester zijn geweest.

In het voorwoord staat een zegenwens van paus Johannes XXIII afgedrukt, die aan Dr. Cleve schriftelijk werd overgebracht door Aug. Kardinaal Bea. Ja, als je die brief leest, dan sla je de handen in elkaar van verbazing. Wat is er veel veranderd! Wie had dat ooit kunnen dromen, dat een paus officieel zijn zegewens door 'n kardinaal laat overbrengen aan 'n ex-priester, die predikant werd.

Voor degenen die Duits verstaan, bevelen wij dit tijdschrift van harte aan.

In ons volgend nummer hopen wij er 'n artikel uit over te nemen, dat handelt over het gemengde huwelijk.

PROTESTANT IN DE GEVANGENIS IN SPANJE

Een lid van de baptistenkerk in Manresa, Genaro Redrero, is veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf, omdat hij geweigerd heeft neer te knielen bij de Mis. Gedurende zijn militaire dienstplicht had deze jonge protestant al twee keer om vrijstelling gevraagd van deze verplichting. Dat werd hem echter geweigerd. Hij moest er zodoende in berusten.

Zijn geweten liet hem echter niet met rust. Tegen het einde van de dienstplicht vroeg hij opnieuw om vrijstelling. "Weer werd het hem geweigerd. Redrero was nu echter vastberaden en toen bij de verwelkoming van de nieuwe rekruten, weer een Mis werd opgedragen, waarbij hij gedwongen was aanwezig te zijn, was hij er niet toe te bewegen om door te knielen iets te aanbidden wat volgens zijn diepste overtuiging slechts gewoon brood was.

Als gevolg daarvan werd hij in juli op de dag van zijn demobilisatie gearresteerd. Op 3 november werd hij verhoord en veroordeeld. De gevangenisstraf van drie jaar, die men hem oplegde, werd - wat een geweldige klementie - met zes maanden verminderd vanwege een algemene amnestie ter gelegenheid van de 25 -jarige regering van generaal Franco. Broeder Redrero zal dus 30 maanden in de gevangenis moeten doorbrengen, omdat hij de „misdaad" heeft begaan trouw te zijn gebleven aan zijn reformatorische geloofsovertuiging.

Uit: The Life of Faith, 14 dec. 1961.

SPAANSE PROTESTANT BEZOCHT VOLKSKERSTZANG

Enrique Fernandez maakte de Volkskerstzang mee in de Expohal te Hilversum. Het was voor hem, zo zei hij ons, een wonderlijke ervaring. Bij ons in Spanje staat een overgang naar de Reformatie bijna gelijk met een politieke misdaad. Rooms katholieken, die protestant worden,kunnen geen geldig burgerlijk huwelijk sluiten. Althans zo zijn de staatswetten. Als desondanks de protestanten tegenwoordig binnen het jaar toch verlof krijgen voor een geldig burgerlijk huwelijk, dan is dat enkel te danken aan de pressie van protestantse landen en ook vanwege het verzet hiertegen van de wereldopinie.

Protestantse kerken mogen in Spanje niet het uiterlijk van een kerk hebben. Op het verspreiden van folders, waarin de reformatorische visie op Gods woord, het Evangelie van Gods souvereine genade in Jezus Christus wordt verkondigd, staan gevangenisstraffen.

En hier treedt een priester, kapelaan P. H. Heemskerk naast een predikant (ds. A. Klamer) op voor en protestanten en rooms-katholieken.

Inderdaad, het ware te wensen, dat vanuit zulke samenkomsten een telegram werd verzonden naar Spanje met het verzoek aan de Spaanse regering een einde te maken aan de onderdrukking en de discriminatie van de protestanten aldaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen