Van de hak op de tak.

BRAVO, KATHOLIEKE VRIENDEN !

Ja, nu laat ik het woord „rooms" bewust weg voor „katholieken". Want. … dit was de gebedsintentie, die paus Joannes XXIII aan de katholieken van heel de wereld heeft voorgesteld voor de maand november:

Heer, geef dat het lezen van dIe Heilige Schrift in dle gezinnen toeneemt.

Echt iets om vet te drukken. Ik kan niet zeggen, hoe blij ik daarmee ben. Ja, laten wij allen smeken om de verhoring van deze bede!

NOG EENS: BRAVO!

„Sinds aan beide kanten de opvatting is gaan rijpen, dat de Bijbel toch in eerste goddelijke opzet veel meer van Godswege geopenbaarde heilsgeschiedenis is dan beredeneerd arsenaal van heilsleer, is het gemakkelijker geworden rond de Bijbel samen te komen". Sursum Corda, 26 nov. 1960.

EEN SYMPATHIEKE STEM UIT DUITSLAND.

In „Informationsblatt für die Gemeinden in den Niederdeutschen Lutherischen Landeskirchen", 9de jaargang, 1 okt. 1960 stond een zeer sympathieke beoordeling over het werk van „In de Rechte Straat".

De schrijver, pfr. Anton Jongen, is blijkbaar volkomen op de hoogte van ons verleden. „Deutsch-gründlich" beschrijft hij het ontstaan van ons blad in zijn gestencilde vorm, de ontwikkeling en deelt zelfs mee, dat wij hard naar de 7000 abonnees gaan.

Over de mensen van „In de Rechte Straat" zegt hij o.a. „Zij behoren ongetwijfeld tot de moedige stoottroepen van het na-oorlogse protestantisme in Nederland, die missionair in breed verband werken willen en zich niet gemakkelijk laten fixeren in vaste vormen.

„Tegenover de rooms-katholieke kerk hebben zij de scherpe afwijzende formuleringen van de reformatie weer overgenomen. Zij tonen aan, dat het hier niet gaat om overwonnen strijdleuzen, maar dat het theologische beginselen zijn, die men ernstig moet nemen, en die men niet zonder grote schade opzij kan schuiven."

Pfr. Jongen ziet ook wel de fouten, die wij hebben gemaakt en die wij als beginnende beweging moesten maken. Maar de lezer voelt zeer duidelijk de warme sympathie voor onze stichting. Wij zijn erg dankbaar voor deze overwachte steun van onze Duitse broeder in Jezus Christus.

Over „Moeder, ik klaag u aan" schrijft hij: „Dit werk zou men volledig verkeerd beoordelen als men daarin alleen maar een aanklacht zou lezen. Neen, het is het worstelen van teleurgestelde kinderliefde, die Rome niet wil loslaten. (Sie ist das Ringen enttäuschter Kindesliebe, die Rom nicht loslassen will) De radikale afwijzing van het „stelsel", een afwijzing, die Hegger zich niet gemakkelijk maakt, gaat gepaard met een hartstochtelijke oproep tot prijsgave van alle menselijke verzinsels en tot een heenkeer in gehoorzaamheid tot Jezus Christus en tot zijn Woord alleen. Het gaat er Hegger om de mensen wakker te schudden, zodat zij horen: „Alzo spreekt de Here, de levende God!".".

Het is merkwaardig dat deze Duitse theoloog de eigenlijke bedoeling van mijn boek zo juist heeft aangevoeld, terwijl enkele Nederlandse recensenten er inderdaad niet meer in hebben gelezen, dan alleen maar een slaan naar de moeder, die ik moest verlaten, of zelfs een ordinair antipapisme.

EX-DS. H. VAN DER LINDE.

In de Bazuin van 14 januari 1961 schrijft dr. H. van der Linde: „. . . .de arbeid van figuren als H. ]. Hegger e.a., die van „sloopp en afbraakwerk" schijnen te leven en wier beweringen alleen al door een Taizépbeweging theologisch van de benen worden geslagen".

Ons antwoord:

Zelfs een niet-christen, die objektief ons blad bestudeert, zal tot de erkenning komen, dat de figuur van Jezus Christus steeds centraal wordt gesteld in ons blad. Op Jezus als de enige en volkomen Zaligmaker lopen alle getuigennissen, alle Bijbelstudies en ale confrontaties met de leer van Rome uit. Het is ook slechts omwille van het getuigenis van Jezus Christus als de enige en volkomen Zaligmaker, dat wij het rooms-katholieke stelsel telkens afwijzen.

Indien ex-ds. Van der Linde deze positieve richting van ons blad niet heeft opgemerkt, dan dringen de volgende mogelijkheden zich aan ons op:

a. ofwel hij is het type van de renegaat, die zelfs voor iedereen duidelijke feiten bewust of onbewust ontkent om zijn eigen stap goed te praten,

b. ofwel hij heeft Jezus Christus nooit waarachtig ontmoet. Anders zou hij Jezus zeker herkend hebben in ons blad. Want Hij is als de goede Herder voortdurend in ons blad aanwezig. „Mijn schapen horen naar mijn stem…. Ik ken de Mijne en de Mijne kennen Mij" (Joh. 10 : 27, 14).

c. ofwel. … Ja, wie doorgrondt een mensenziel? Dat doet God alleen. Slechts aan Hem komt daarom het oordeel toe over de harten.

Vervolgens zouden wij aan deze predikant, die een jaar geleden nog op onze kansels stond, willen vragen: „Bent U het dan niet met ons eens, als wij fulmineren tegen de Pater-Karel-Kranten en tegen de santenkramen in Scherpen heuvel, Banneux enz.? Draagt U nu ook al een botje van pater Karei in plastic etui ad. ƒ 1.— in uw zak? Gaat U nu ook al water aftappen bij de heiige kranen van Onze Lieve Vrouw van Banneux?"

En zonder meer kinderachtig moeten wij noemen, dat dr. Van der Linde meent met de bewegig rond het protestantse klooster in Taizé de argumenten van de reformatie, die wij telkens naar voren brengen, te kunnen weerleggen. Indien de reformatie op zulke wiebelbenen voortsukkelt, hoe heeft zij het dan nu reeds vier eeuwen volgehouden? En waarom is dr. Van der Linde dan zelf niet veel eerder uitgetreden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen