ik durfde maar niet...

Toen ik elf jaar was, brak de oorlog 1914 - 1918 uit. Mijn vader deed dienst in het leger, werd echter door de militaire aktie van de Duitsers over de Nederlandse grens verdreven en werd daar geïnterneerd.

Mijn moeder, mijn broer en mijn zusjes vervoegden zich eveneens bij vader in Holland. Daar kwam ik in aanraking met protestantse meisjes. Zij waren heel hartelijk voor mij en wij werden spoedig vriendinnen.

Ik ging met haar mee naar de kerk en kwam ook veel bi; haar aan huis.

Zo leerde ik hun levenswijze en gewoonten kennen.

Meerdere malen werd ik uitgenodigd om bij hen mee te eten. Hun moeder gaf dan een teken aan tafel en bad. Wat vond ik dat bidden vroom! Daar vond ik mijzelf zo heel dicht bij God. Ik kan het moeilijk uitleggen, maar het was wonderbaar. Ik vond deze mensen zo geheel anders. En de herinnering aan hun ^vroomheid en hun levend geloof is mij altijd bij gebleven.

Na de oorlog keerden wij terug naar België. Wij woonden toen in Aalst. Ik was toen 16 jaar oud.

Toen ik weer voor de eerste keer in de roomse kerk was, viel het grote verschil mij op met de protestantse dienst. Hier in de roomse kerk was het rumoerig; daar werd voortdurend gebabbeld; als de mis wat lang duurde, protesteerde het kerkvolk door een steeds nadrukkerlijker geschuif met de stoelen. In de protestantse kerk had ik dat nooit meegemaakt. Trouwens daar verveelde ik mij nooit. Alles was daar in verstaanbaar Hollands.Nooit hoorde ik er Latijnse gebeden prevelen. En dat zingen van die psalmen en liederen. Indrukwekkend was dat!

Neen, ik voelde mij niet meer thuis in de roomse kerk en stilaan begon ik de mis te verzuimen, en toen ik eenmaal getrouwd was, ging ik helemaal niet meer ter kerke, behalve bij een sterfgeval. Dan ging ik mee. Dat hoorde nu eenmaal zo. En dan bad ik ook in de kerk. Dan smeekte ik: God, maak de reis van onze geliefde dode gemakkelijk en neem hem bij U in de hemel.

Trouwens, al ging ik niet meer ter kerke, ik was daarom God nog niet vergeten. En elke avond richtte ik mij tot God en smeekte Hem mij te willen helpen. Dan vroeg ik de Vader in de hemel dat Hij mij toch niet voor eeuwig van zich zou wegstoten in de hel.

Toen ik 26 jaar was, gingen wij in Brussel wonen in de Antwerpse Steenweg. Daar woonde ik bijna recht tegenover de protestantse kerk. Hoe graag zou ik daar binnen zijn gegaan, maar alleen durfde ik niet. De herinneringen aan de diensten in de protestantse kerk van Holland kwamen weer in mij naar boven. Mijn hart verlangde weer naar de rust van die samenkomsten, naar de schone liederen. Maar ik durfde niet.

Toen ik 32 jaar was, trokken we weer naar Aalst. Heel veel ging ik toen bidden in de kapel van het Begijnhof. Daar vond ik in elk geval de stilte. Daar werd je niet zo afgeleid en kon je inniger met God bezig zijn.

In 1949 verhuisden wij naar de Korte Zoutstraat. Wij woonden daar niet ver van het Evangeliehuis in de Geraardsbergsestraat. Ik moest er dikwijls passeren. Maar ik moest er altijd even blijven staan.

Er was n.1. een uitstalkraampje. Daar lag altijd wat te lezen. Altijd werd ik naar die lektuur getrokken Maar weer durfde ik niet binnen te gaan.

Maar twee jaar geleden, in 1957, vernam ik dat een nicht van mij evahgcüscb geworden was. En, o God!, dat betekende voor mij de redding.

Met haar zou ik wel durven gaan naar het Evangeliehuis. Zij bezocht mij en samen bezochten wij de nachtdienst met kerstmis.

Sindsdien ben ik er geregeld teruggekomen. Het Woord Gods ging steeds meer beslag op mij leggen.

Nu krijg ik elke week lessen van ds. R. Couvreur. En ik hoop spoedig belijdenis ta kunnen doen van mijn geloof in Jezus Christus. Dat zal een schone dag zijn. Dan is de kringloop van Gods leiding bekroond. God, die mij reeds riep in de protestantse kerk van Holland, heeft mij dan voor goed aan de voeten gebracht van Jezus Christus, mijn enige en volkomen Zaligmaker.

Ik dank mijn Vader in de hemel, dat Hij mij nier heeft laten verloren gaan, maar. mij uit de duisternis gebracht heeft naar zijn wonderbaar licht.

O. V.

Geraadsbergse Straat 228,

p.a. Ds. R. Couvreur,

Aalst, België.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen