De voet van de paus

Vorige zondag werd ik uitgenodigd een televisie-uitzending bij te wonen bij rooms-katholieke vrienden. Omdat ik geen televisiegids had geraadpleegd, wist ik niet wat ik te zien zou krijgen. Dus zat ik in afwachting van wat er komen zou.

Waar ik echter helemaal niet op voorbereid was, zag ik nu. Het was een korte uitzending uit het Vaticaan ter gelegenheid van de benoeming van nieuwe kardinalen. Dezen ontvingen n.l. op dat tijdstip het teken hunner waardigheid in de vorm van 'n hoed. De kardinaalshoeden werden door de paus zelf in een van de vertrekken van het Vaticaan uitgereikt. Dit zag ik echter niet direct omdat mijn oog onmiddelijk getroffen werd door een groot kruisbeeld dat in de hoek van het vertrek hing.

Nu zie ik op mijn vele reizen door Limburg en Noord Brabant heel veel kruis-beelden. Ik zie ze in bijna elk huis. Ik zie ze in de winkel waar ik brood koop en in de winkel waar ik groente haal, bij de slager en in de café's. Ik zie ze in allerlei soorten, afmetingen en materiaal, van de edelste houtsoorten tot plastic toe. Maar het kruisbeeld dat ik hier zag was van zo'n adembenemende schoonheid dat ik er diep van onder de indruk kwam.

Als in een flits trok heel het lijden van onze Heiland aan mijn geestesoog voorbij. Ik zag in dat neergebogen hoofd met de doornenkroon zoveel liefde, deemoed en overgave dat ik ontroerd moest denken: „Gehoorzaam tot de dood aan het kruis. Die arm geboren wilde worden en arm wilde sterven opdat wij zouden leven en overvloed hebben."

Nog geheel vervuld van deze gedachten zag ik opeens de kardinalen neerknielen voor de paus. Ik hield de adem in, maar toen ik zag dat de paus zijn voet ophief die door de kardinalen eerbiedig werd gekust, wendde ik het hoofd af. Deze tegenstelling: De Heiland aan het kruis en de paus, die zich Zijn plaatsbekleder op aarde noemt, als een vorst op zijn troon met knielende hovelingen aan zijn voet! Ik dacht: zou nu niemand eens opzien naar dat kruis?

Ik had juist de vorige dag in Johannes 13 over de voetwassing gelezen, die ontroerende geschiedenis waar ons verteld wordt dat Jezus een linnen doek nam en de voeten van zijn discipelen begon te wassen. Prachtig is wat Jezus daarna aan Zijn discipelen vraagt: „Begrijpt gij wat Ik gedaan heb? Indien nu Ik, uw Heer en Meester, u de voeten gewassen heb, behoort ook gij elkander de voeten te wassen, want Ik heb u een voorbeeld gegeven."

Wat wil men toch altijd weer dat eenvoudige Evangelie opsieren. Het is juist in zijn eenvoud zo schoon en waar: „Gelooft in de Here Jezus Christus en gij zult zalig worden."

Tenslotte nog dit. Petrus is volgens de rooms-katholieke leer de eerste paus, maar als wij Handelingen 10 opslaan zien wij in Petrus geen „paus" maar een mens, die, als Cornelius vol blijdschap voor hem knielt en hem hulde wil brengen, deze verschrikt weer overeind zet en hem toevoegt: „Sta op, ik ben zelf ook een mens!"

Het is goed te weten dat ons eeuwig heil niet is gelegen in vele ceremoniën, hoe zinvol en hoe zinnestrelend die ook mogen schijnen, maar alleen in Christus Jezus, onze Heer!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen