GETUIGENIS UIT Z.-AFRIKA

14 mei 1959 Metz, Fauresmith

Zeer Geachte Dominee Hegger

Namens mijn man en mijzelf wil ik u graag bedanken, voor het deel dat U er toe bijgedragen heeft voor mijn overgang tot het Protestantisme. Alvorens ik verder ga met deze brief wil ik mijzelf weer aan U herinneren. Want U heeft veel mensen ontmoet in Zuid-Afrika en het is zeker moeilijk om al de mensen die U ontmoet hebt, te onhouden. Herinnert U zich nog de avond na Uw preek in Bloemfontein in „De Twee Toring Kerk"? Toen mijn mail en ik met U gepraat hebben, in dominee v.d. Vijver z'n studeerkamer, tot laat in de nacht? De vragen die ik U stelde? de wedervragen? de argumenten? Ja, dat heeft 'n heel grote rol gespeeld. En het heeft er toe bijgedragen dat ik ben overgegaan tot het Protestantisme. Ik kan nu als ex-katholiek getuigen van mijn geluk, van mijn nieuwe leven wat eigenlijk nu eerst begonnen is. De rust in mijn ziel en de eenheid met mijn God heb ik eerst nu na mijn bekering ondervonden. Ongeveer zeven weken na mijn gesprek met U, ben ik als lid van de N.G. Kerk aangenomen en voorgesteld. Dit was 'n bijzondere dag. Ik was in mijn hele leven nog nooit zo bewogen en gelukkig. De kerk van ons dorpje was tot de nok toe gevuld. De dienst was prachtig en de preek van Dominee Botha iets bijzonders. Mijn medebroeders en -zusters in het Protestantse geloof hebben ook daartoe bijgedragen. Ze waren allemaal bij mij en hebben mij geluk gewenst. Ja na 41/2 jaar van, ik kan haast zeggen, 'n hel doorgemaakt te hebben, zijn geluk en liefde in mijn gezin binnengetreden. Mijn man en ik hebben elkaar liefgehad maar wij konden nooit één zijn met dat grote verschil tussen ons. De strijd was zwaar. De Roomse Kerk aan de ene kant, en mijn man en kinderen aan de andere kant. En dan het houvast wat de rooms-katholieke kerk op zijn leden probeert te houden, al is het ten koste van je huisgezin. B.v. zoals m'n vader tegen me zei: „Al moet je desnoods je man en kinderen verlaten, zal het niet erg zijn. Want de Kerk komt eerst en onthou: als je afvalt van de kerk dan ben je vor eeuwig verdoemd". En zo kan ik honderden dingen opnoemen. Het was altijd of er 'n onweerswolk boven je hoofd hing, die te eniger tijd tot uitbarsting kon komen. Nu natuurlijk niet meer, nu ben ik gelukkig in mijn aangenomen geloof. Nu hoef ik niet meer te gaan biechten, met 'n geroet van: „Nou ja. dit moet maar, anders doe ik zonde". Nu ga ik in mijn binnenkamer zoals de bijbel zegt. en als ik klaar gebid ben, dan voel ik mij rustig en tevreden. Ik weet dat ik nu met 'n barmhartige God te doen heb en niet met 'n God van dreigementen. U kan deze brief maar publiceren als 'n getuigenis van ons geloof. Ik kan U zeggen dat Uw bezoek aan Z.-Afrika veel vruchten afgeworpen heeft, en ik hoop dat vele ex-rooms-katholieken de ogen zullen open gaan. En dat zij hun God ook zo kunnen dienen zoals de Bijbel dit aan ons bekeml stelt. Uw boekjes: „In de rechte straat" heb ik al onder vele mensen verspreidt. Ik lees ze graag en hoop dat ze hun werk doen.

Namens mijn man en mijzelf nogmaals hartelijk bedankt. Mag God u rijklijk zegenen en Uw werk ook. Ik hoop van harte u weer eens te kunnen ontmoeten.

Hartelijke groeten, Mevr. Jenny Pienaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen