De ex-priesters van de Benelux

Na dit uitvoerige overzicht van Pasteur Petit werd aan de broeders van de Benelux gevraagd om te vertellen over hun activiteiten. Gelukkig hoefden wij geen armzalig figuur te slaan en mochten onze initiatieven grote bijval vinden bij de toehoorders.

Allereerst werd gewezen op het belang van een evangelisatieblad voor Rooms Katholieken. Er zitten grote mogelijkheden in dit blad. Onze verwachting is, dat wij 15-000 abonnees kunnen bereiken. In goed drie maanden tijd waren er bijna 500 abonnees bijgekomen. Naarmate het aantal abonnees toeneemt groeien ook de mogelijkheden voor onze arbeid (werft dus nieuwe abonnees aan!). Er werd op gewezen, dat binnen heel korte tijd een koninklijke goedgekeurde stichting zal komen onder de naam „In de Rechte Straat", die jaarlijks een accountantsrapport zal zenden naar de synodes van de verschillende kerken, zodat er voldoende controle is op inkomsten en uitgaven.

Het plan om te komen tot de stichting van een tehuis voor ex-priesters werd eveneens genoemd. Dat zal een tehuis moeten zijn, geleid door ex-priesters, waarin ex-priesters van Europa hun eerste toevlucht kunnen zoeken en desgewenst een omscholing kunnen ontvangen. Een eerste gift van 50 gulden is daarvoor reeds ontvangen.

De oprichting van het ex-priesterfonds mocht ook niet ongenoemd blijven. Reeds meerdere ex-priesters in de Benelux mochten door dit fonds bijgestaan worden, ofschoon dit natuurlijk zeer afhankelijk is van de ter beschikking staande fondsen.

De conferenties voor ex-rooms-katholieken, welke reeds gehouden zijn (vier in getal) zijn een grote aanmoediging geweest om voort te gaan met deze manier van voorlichting en evangelisering. Plan is om in de toekomst dergelijke conferenties geregeld te gaan houden en dan in ALLE plaatsen, waar dat wenselijk lijkt.

Melding werd ook gemaakt van het zeer merkwaardige feit, dat van de beide boeken van Ds. Hegger in twee jaar tijd meer dan 30.000 exemplaren verkocht werden. Daaruit is wel duidelijk de behoefte gebleken aan dit soort litteratuur. Waar Rome invloed tracht te winnen door boeken als: „Pelgrims naar de Una Sancta" en „De Kerk. die mij boeide", waarin allerlei protestanten hun overgang naar Rome beschrijven, daar moest en moet er van protestantse zijde wel iets tegenover gezet worden. Het plan om een hoek uit te geven met getuigenissen van 100 ex-priesters werd ook aan de broeders voorgelegd en hun medewerking werd gevraagd. W. K.

INTERNATIONALE VERENIGING?

Dinsdagavond werd uitvoerig besproken de wenselijkheid van een internationale vereniging van gewezen priesters. Dit plan was voorgesteld door de expriesters van Nederland en België.

Als belangrijk motief werd aangegeven: de beïnvloeding van de wereldpers. Rome heeft vooral door haar kapitaal een enorme kans bij de berichtgeving in de wereld. Zo heeft Rome de indruk weten te wekken alsof er een grote stroming is vanuit de reformatie naar Rome, terwijl de feiten juist een ander beeld te zien geven. Een typisch voorbeeldje was een uitknipsel uit een Engelse krant, de Daily Express, een vrij neutraal blad, waarin op 18 sept. 1958 een fel stukje te lezen was tegen ds. Hegger, die daarin genoemd werd: The world's greatest anti-catholic, de grootste anti-katholiek van de wereld.

Noch van Duitse, noch van Franse zijde zag men hierin veel mogelijkheden. De Duitsers beweerden, dat zij zo goed als geen kans zagen om dergelijke berichten in de pers te krijgen. Zelfs de E.P.D. (Evangelische Pressedienst) zou ze maar zeer spaarzamelijk opnemen; altijd weer om dezelfde reden: das „Liebaugeln" naar Rome vanwege de gezamenlijke politiek.

De Fransen beweerden, dat met uitzondering van de communistische bladen de kranten wat de godsdienst betreft, gedirigeerd worden door Rome. Misschien zouden dergelijke berichten wel eens worden opgenomen, maar dan zouden ze door de Franse „esprit" zo omgevormd worden, dat het alleen maar op de lachspieren zou werken en een tegenovergesteld effect zou bewerken.

De broeders van de Benelux meenden echter, dat berichten in de Nederlandse protestantse kranten en in de Belgische neutrale bladen op de duur toch ook wel tot de wereldpers zouden kunnen doordringen en via een omweg dus ook de publieke opinie in Frankrijk en Duitsland althans enigszins zouden kunnen beïnvloeden. Terecht werd opgemerkt, dat dit dan toch wel erg optimistisch was gedacht. De Duitse broeders hadden bewondering voor de Nederlandse protestantse pers, die blijkbaar mi nder vreesachtig is dan de Duitse Evangelische Pressedienst.

De bespreking dreigde daarom in een impasse te geraken. Br. Kuin stelde daarop enkele concrete punten op. waarin zulk een internationale vereniging van ex-priesters een belangrijke dienst kon verrichten. Genoemd werden: uitwisseling van getuigenissen, uitwisseling van bruikbare lectuur, uitwisseling van feiten, die ter waarschuwing bekend gemaakt moeten worden, bijvoorbeeld hoe Rome te werk gaat in de diverse landen, welke middelen zij gebruikt en hoe zij ageert tegen goede stromingen in haar eigen schoot. Het was vooral de Belgische ex-jezuiet J. M. Deliaux de Savignac, die dat van bel ang vond. Hij gaf als voorbeeld: wij moesten een honderdtal gevallen verzamelen, goed gedocumenteerd, waarin Rome ex-priesters tracht te „beseitigen" door hen als krankzinnig te betitelen en zelfs achter de tralies wegwerkt. Hij wees er op. dat zijn eigen moeder tot haar dood toe gemeend heeft, dat haar jongen krankzinnig was geworden. Toen Ds Jacquier, de president van de synode van de Belgische zendingskerk bij de r.k. overheid om inlichtingen vroeg omtrent De Savignac. kreeg hij te horen met de bekende vingerwijzing naar het voorhoofd: alienatio mentalis!

Ook de Abt van het trappistenklooster waar Br. Kuin tien jaar doorgebracht heeft, heeft bij twee psychiaters pogingen gedaan om Br. Kuin ontoerekenbaar te laten verklaren. Soortgelijke gevallen, soms met nog veel tragischer afloop, waren allen bekend. Ook het uitwisselen van ervaringen (zoals bijvoorbeeld het standpunt van Frankrijk in het tegemoettreden van ex-priesters) zal veel vergemakkelijkt worden als ereen internationale vereniging van ex-priesters wordt gesticht, die dan ook gezamenlijk waarschuwingen en protesten kunnen laten weerklinken, daar waar dat nodig blijkt te zijn.

Besloten werd daarom een samenspreking te hebben tussen afgevaardigden van de verschillende landen: Pfr . P. Heinemann namens de Duitse groep, ds. H. J. Hegger namens de Nederlanders, rev. W. M. A. Kuin namens de Belgen, en dr. P. Petit namens de Fransen. Maar eerst zouden de plannen nog wat meer besproken worden met de afdelingen in de verschillende landen. Intussen was het echter zo laat geworden, dat enkele punten van het agenda niet meer konden besproken worden. Zo was er een voorstel van de Beneluxbroeders om het beroep van Maarten Luther op het algemene concilie weer over te nemen met het oog op het nieuwe algemene concilie. Een concept daarvan was reeds in In de Rechte Straat gepubliceerd. Ook een voorstel om in een gemeenschappelijk manifest de dwalingen, die wij vroeger als priesters verkondigd hebben, te herroepen en te getuigen van de rijkdom, die wij in het zuivere Evangelie gevonden hebben, kon niet in behandeling worden genomen.

Zo kwam dan het afscheid. Getroost en bemoedigd door ons aller geloof in de overwinnende Heiland, Jezus Christus, keerden wij terug naar onze eigen landen om daar verder te verkondigen de blijde boodschap van Jezus Christus als de enige en volkomen Zaligmaker . H.J.H.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen