In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

STRIJD OF TWEE FRONTEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

STRIJD OF TWEE FRONTEN

6 minuten leestijd

Mijn vestiging in Nederland is voor de r. katholieke pers hier een nachtmerrie geworden. Niet alleen De Bazuin, maar ook het r.k. dagblad Ons Noorden heeft nu al donkere kringen onder de ogen van slapeloosheid. Al dagen achter elkaar is de redacteur met het verkeerde been uit bed gestapt en heeft dan nu eens met dat verkeerde been een flinke trap in mijn richting gegeven. Het blad heeft in een uitvoerig hoofdartikel, getiteld: „Dominee Hegger", zijn gal uitgespuwd.

„We hebben ons al enkele malen afgevraagd, waar Noord-Nederland het toch aan te danken heeft, telkens weer die ds Hegger te ontmoeten, de Limburgse dorpsjongen, die na twee verschillende kleinseminaria, dat van de Passionistenen dat van de Kruisheren, tenslotte bij de Redemptoristen belandde, en vandaar uit als priester de Kerk verliet, om zendingspredikant te worden in België.... Noord-Nederland zit nu al enkele jaren met het probleem-Hegger, terwijl het Zuiden en het midden in alle rust voortleven".

„Die ds Hegger".... Je hoort hem knarsetanden en grommen. Je voelt het dat de schrijver het zo spijtig vindt, dat hij mij alleen maar met een pen te lijf kan gaan. Dan was het in de gouden Middel eeuwen toch iets anders! En ook in Spanje en Columbia zouden ze met „die ds Hegger" gauw korte metten gemaakt hebben.

Ons Noorden is jaloers op de rust die de provincies in het midden en Zuiden des lands mogen genieten. Nu meen ik echter, dat de slapeloosheid Ons Noorden parten heeft gespeeld. Heus, ik heb heel wat keren de knuppel in der oomse hoender hokken in het midden des lands geworpen. Ik heb daar heel wat meers preekbeur t en ver vul d dan in Gr oni ngen, Fr i esl and en Dr ent e. Ook in de zui del i j ke provi nci es heb ik de buurt onveilig gemaakt.

En het is toch niet erg sympathiek ten opzichte van de r.k. geloofsgenoten in het Zuiden, dat ons Noorden zo graag heeft, dat ik met de Zuiderzon vertrek. Draagt elkanders lasten! Het Zuiden heeft nu al genoeg last gehad van „die ds Hegger", nu moet Ons Noorden dit enfant terrible, deze „Limburgse dorpsjongen" dan maar eens in alle gelatenheid aanvaarden.

Waarom noemt Ons Noorden mij verachtelijk „de Limburgse dorpsjongen"? Dat dorpsjongens veel minder betekenen dan de stadskeffertjes, dat wist ik allang. Ik woon nu ook weer in een dorp: Kortenhoef, en ik heb dan ook een sterk minderwaardigsheidsgevoel tegenover de redaktie van Ons Noorden, die in de wereldstad Emmen woont.

Maar waarom zijn Limburgse dorpsjongens bijzonder minderwaardig? Komt dat omdat Limburg zulk een bij uitstek r. katholieke provincie is?

En zoals bijna elk artikel van een r.k. blad tegen mij, opereert ook Ons Noorden met aperte leugens. Om mij te kunnen betichten van wispelturigheid schrijft Ons Noorden dat ik na twee verschillende klein-seminaria, dat van de Passionisten en dat van de Kruisheren, tenslotte bij de Redemptoristen belandde, en vandaar.... enz. Ons Noorden moest toch weten, dat de Kruisheren geen kleinseminarie hebben in Maeseick, waar ik gestudeerd heb. Bovendien heb ik het zelf duidelijk geschreven in mijn boek: „Dit college was niet uitsluitend bestemd voor priesterstudenten. De studies waren enkel gericht op het einddiploma, dat geldigheid bezat voor de Belgische staat", p. 37.

Waarom toch altijd weer die leugens? Waarom geven de r. katholieken bijna altijd mijn boeken verkeerd weer? Waarom gaan ze niet in op wat ik wel geschreven heb? Ze bewijzen daarmee toch, dat ze op de argumenten in mijn boek niet kunnen antwoorden. Ze kunnen mij alleen bestrijden door mij iets anders te laten zeggen dan ik werkelijk gezegd heb.

En door mij in mijn persoon en karakter aan te tasten. Met intens genoegen haalt Ons Noorden het artikel aan van De Bazuin. Je hoort hem hijgen van plezier, als de schrijver de beledigende termen van De Bazuin aan mijn adres herhaalt: „Een geschiedenis van duizend angsten.... een schemerige geest enz. ". En Ons Noorden doet er dan nog lekker een schepje boven op: „Hegger heeft nooit gelachen. Het is allemaal schemerig, schimmig en schimmelig! Toe maar! Nou weet die akelige.... van een Hegger, die...., die..... tenminste wat voor een minderwaardig stuk individu hij is!

„Hegger heeft nooit gelachen!". Dat is een beste mop. Als wij met onze kinderen door het huis rollebollen, dan zegt mijn vrouw wel eens: Pas op, de spionnen van Ons Noorden mochten eens horen, dat je wel lacht!

Met nog groter wellust haalt Ons Noorden de bittere woorden aan van ds Buskes over mij. Deze ds Buskes wordt dan eerst nog een beetje opgepoetst doordat hij genoemd wordt: „een gezien predikant en schrijver". Au, wat kan Ons Noorden toch rake klappen uitdelen! Ik wordt nu al met ds Buskes afgerost! Och ja, dat de r.k. pers gnuift van zo' n aanval in de rug van een collega, kon iedereen vermoeden. Behalve de leugen gebruikt Rome wel meer middelen in haar strijd tegen de waarheid van het Evangelie.

Misschien vraagt iemand zich af: Waarom publiceert u dit artikel in In de Rechte Straat?

Om twee redenen: Allereerst weet ik heel zeker, dat Rome anders overal zal gaan rondbazuinen, dat ik geen antwoord terug heb. Als ze al gebruik maken van leugens, dan zullen ze voor zo iets helemaal niet terug schrikken.

Het is wel vervel end, dat dit allemaal daardoor een beetje rondom mijn eigen persoon gaat draaien. Maar ja, daar is Rome de schuld van. Rome probeert mij bij iedereen verdacht te maken door mij in mijn persoon aan te tasten. En op deze wijze proberen ze het onmogelijk te maken, dat het Evangelie van Jezus Christus, waarvan ik telkens getuig, doordringt tot de mensen. In de grond gaat het dus niet om mij, maar om het Evangelie.

En vervolgens ben ik overtuigd, dat r. katholieken die dit lezen, daardoor tot nadenken worden gebracht. Ze merken nu heel duidelijk, dat hun kerk met leugens werkt. En ook hij de eenvoudige r. katholiek begint dan het primaire gevoel voor recht en waarheid te spreken. En zo kan hij dan ontvankelijk worden voor het Evangelie der waarheid in Jezus Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 1959

In de Rechte Straat | 20 Pagina's

STRIJD OF TWEE FRONTEN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 1959

In de Rechte Straat | 20 Pagina's