Een brandend probleem

Geachte ds. Hegger,

Van een arts hoorde ik dat u bezig bent de psychische hulpverlening vanuit christelijke levensovertuiging „in kaart te brengen". Hij herinnerde zich een artikel in „In de Rechte Straat" van enige maanden geleden.

Ik heb in de jaren dat ik - wat men heet - overspannen ben, ervaringen met hulpverleners als psychiater en psycholoog.

Omdat ik sinds juli vorig jaar afgekeurd ben (ik werkte bij het onderwijs j, werd hulp van een deskundige weer urgent; de uitkeringsinstantie (Alg. Burg. Pensioenfonds)eiste een zgn. „ontdekkende therapie".

Om een lang verhaal in een paar zinnen te omschrijven: de therapeut werkte met de zgn. rationeel-emotieve-therapie, een therapie, die als grondslag een modern humanistische mensbeschouwing heeft. Gedragsveranderingen een andere beleving van gevoelens komt alleen dan tot stand, wanneer je bereid bent je levenshouding te „zuiveren" van ouderwetse en belachelijke vooroordelen. U begrijpt wat met dat soort vooroordelen wordt bedoeld.

De laatste gesprekken verzandden in discussies en tenslotte werd de eis gesteld, dat ik óók zou deelnemen aan een assertiviteitstraining (Ook vanuit de R.E. T.-visie).

Na mijn weigering werd de hulpverlening gestaakt. U begrijpt mijn probleem. Ik ga - onder geen voorwaarde, ongeacht de consequenties - meer in zee met hulpverleners, die niet begrijpen, hoe ik vanuit mijn levensovertuiging over fundamentele vragen denk.

In dit nummer beschrijf ik hoe ik eens (nl. in 1940) volkomen overspannen ben geraakt.
Misschien kan ik met dat verhaal anderen van dienst zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen