De avond in Maastricht

Die werd buitengewoon mooi. Er was een heel fijne sfeer. We drongen samen diep door in de kern van het vertroostende Evangelie. Er waren heel wat rooms-katholieken en ook ex-rooms-katholieken die getuigden van de heerlijkheid en genade die ze in Christus hadden gevonden.

Eén r.-k. dame kwam met een taxi, nu al minstens voor de derde keer. (Zij kan moeilijk lopen.) Ik vroeg haar waarom ze daar zoveel voor over had. Haar antwoord: „Nog nooit heb ik over Christus horen spreken zoals hier gebeurt". Waarom werd die avond zo mooi? Omdat ik er nu voor had kunnen bidden? Dat wil er bij mij maar moeilijk in. Van de ene kant wil de Heere wel gebeden zijn, maar van de andere kant blijft God de Soevereine. We zullen dat nooit helemaal kunnen begrijpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen