Beste Collega Hegger,

Even een reaktie op het voorstukje in het oktobernummer I.R.S. Met uw opmerking over de diepte en de ernst van de zonde ben ik het volmaakt eens. Bovendien is er in de wereld ook nog de werkzaamheid van de duivel.

Men kan de zonde en het kwaad niet lokaliseren. Zij hebben de hele schepping doortrokken. Ook daar, waar de mens nog niet geweest is.

Wat uw opmerking over mijn visie betreft, ik kan daar begrip voor opbrengen. Maar de situatie is thans zo, dat het accent moet vallen op de gevaren die geloof en prediking vanuit de kuituur en het humanisme bedreigen. Als een volk vecht voor zijn bestaan en daartoe moet staan op de muren, is het geen tijd om aandacht te vragen voor onze taak om God te verheerlijken in kunst en wetenschap.

Met hartelijke groeten en goede wensen voor uw belangrijke arbeid, uw

„Het enige wat werkelijk een belofte van vernieuwing in zich zou dragen zou de geestelijke doorbraak zijn van een levend besef van de brandende aktualiteit van het reformatorische belijden in deze moderne wereld. Het is niet anders te verwachten dat zulk een doorbraak in het begin alleen maar bij spaarzamelijke enkelingen plaatsgrijpt. Maar is het in het verleden van de Kerk en van het volk Israël niet altijd zo geweest, dat een opwekking en een verlevendiging van de Gemeente inzette bij een klein getal, en soms bij een eenzame en onbegrepen enkeling? In het werk van Christus en van de Heilige Geest speelt het getal geen rol".

Dr. W. Aalders in „De schok der herkenning", uitg. Buijten en Schipperhein, Amsterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen